Gaston De Mey (Kaprijke, 1 augustus 1933 – Eeklo, 1 september 2015) was een Belgisch kunstschilder. alt=Kunstwerk met een stadionvorm gevormd door concentrische letterbanen gevormd met letters uit het alfabet van het Grieks, Cyrillisch, Hebreeuws, en Latijn.|miniatuur|GRICYRLATHEB - 1994 - Gaston De Mey
Levensloop Gaston De Mey volgde van 1952 tot 1963 les aan de Kunstacademie in Eeklo. Hij was leerkracht Nederlands aan het Provinciaal Technisch Instituut te Eeklo. Vanaf 1968 heeft De Mey categoriek gekozen om zijn kunstwerken op te bouwen met lettertekens en deze te groeperen in letterbanen en letterstructuren. De Mey koos voor een op voorhand vastgelegde letterordening en gebruikte zwarttinten op witte achtergronden en uitzonderlijk kleur in zijn werk. Aanvankelijk werden kleefletters aangebracht op houten panelen. In zijn werk verviel de leesbare taal - zoals bij de deconstructie in de filosofie - in een essentiëlere maar onleesbare ordening van lettertekens in diverse geometrische vormen en formaten. De Mey werd in zijn werk geïnspireerd door de strekking van het constructivisme en meer bepaald door Piet Mondriaan aan wie hij een reeks werken opdroeg. Zijn oeuvre bestond in de periode van 1972 tot 1986 eveneens uit potloodtekeningen waarbij letteromtrekken werden opgevuld met arceringen van parallelle streepjes. Vanaf 1993 gebruikte De Mey voor zijn schilderijen ook Griekse, Cyrillische, Latijnse en Hebreeuwse lettertekens. Zo bracht De Mey de mondialisering ook in zijn kunstwerken. Naar aanleiding van de eeuwwisseling maakte De Mey reeksen met namen van 100 beeldende kunstenaars, 7 romanschrijvers, 17 dichters, 15 componisten, 7 filosofen en 13 × zwart over historische plaatsnamen en een reeks Franse abdijen die hij op reizen zelf had bezocht. Vanaf de eeuwwisseling tot 2014 rafelde De Mey teksten en citaten uiteen en spiegelde deze horizontaal. Dat deed hij met fragmenten uit verschillende versies van het boek Mein leben van Marcel Reich-Ranicki.
Zijn allerlaatste schilderij was een West-Vlaams citaat van zijn bevriend schrijver Gaston Durnez: Winder zin nie gekomn vo te bluvn.
Gaston De Mey overleed op 1 september 2015 in zijn woonplaats te Eeklo.
Zijn werk en de evolutie ervan werden o.a. beschreven door Jaak Fontier, Frans Boenders, Jooris Van Hulle.
De Mey trouwde in 1958 met Laurette Gillis en ze hadden samen drie kinderen: Karel, Frank en Niké.
Tentoonstellingen Gaston De Mey heeft individueel tentoongesteld en nam deel aan diverse groepstentoonstellingen. De voornaamste zijn: 1970: Korrekelder, Brugge 1976: Internationaal Cultureel Centrum, Antwerpen, Gaston De Mey 19 ( 7 + 7 ) 1982: Belgisches Haus, Keulen 1985: Stedelijk Museum voor Actuele Kunst, Gent 1989: Bibliotheca Wittockiana, Brussel, Ceci n'est pas un livre 1998: Museum der Stadt Ratingen 2003: Museum Dr. Guislain, Gent, Prinzhorncollectie + hedendaagse kunstenaars 2006: Museum Felix De Boeck, Drogenbos
Onderscheidingen 1960: Talensprijs België 1965: Olivetti 1968 -69-70-71: Prijs Jonge Belgische Schilderkunst 1969 -71-73: Europaprijs Oostende 1973: First British International Drawing Biennale 1974: Internationale Prijs Knokke-Heist
Literatuur Jooris Van Hulle, Maison de la culture Namur, vertaling Le siècle en caractères, 2001 Antoon Van den Braembussche, Gent, Academia Press, blz. 29-40, De picturale heimwee naar het letterbeeld, 1998 Claude van de Berge, De Vlaamse Gids, jg 72 1992, De iconografie van het onzegbare, 1992 Jaak Fontier, Gaston De Mey, Kunstmonografieën Beeld/Spraak, Eeklo (met uitgebreide literatuurlijst), 1990 Wim Van Mulders, Belgisch Huis, Keulen, Omtrent letters en intuïtieve logica, 1982 Jos Knaepen, The Bulletin, 17b, Mandala's voor het mediatijdperk, 1981
Externe links www.gastondemey.be - website HEYXOV, Art in Flanders Collectie Gaston De Mey; S.M.A.K. Gent Digitale culturele erfgoed van Europa; Europeana BALat - De Mey, Gaston: (Belgian Art Links and Tools) - Belgische Staat Kunst en dialoog - Dialoog tussen de gemeenschappen - Kunst in het Vlaams Parlement; Brussel, 2015 Gaston De Mey - Curriculum
Categorie:Belgisch kunstschilder