Jean-Marie Lermyte (Poperinge, 26 juni 1946) is een Belgisch historicus-heemkundige en was leraar.
Levensloop Lermyte promoveerde tot licentiaat geschiedenis (1969) en tot doctor in de geschiedenis (1980). Hij werd leraar aan het Sint-Jozefsinstituut in Brugge (1980-1972) en het Sint-Jozefscollege in Izegem (1972-2011).
Lermyte was vele decennia actief als plaatselijk historicus en heemkundige. Hij was: voorzitter van de Izegemse heemkundige kring Ten Mandere; voorzitter van de West-Vlaamse bonden van heemkunde; ondervoorzitter van Heemkunde Vlaanderen.
In 2011 kende Heemkunde Vlaanderen aan Lermyte de heemkundeprijs Dr. Jozef Weyns toe.
Publicaties Voor de ziel van het kind, herwerkte doctoraatsverhandeling over de schoolstrijd, 1985. Geschiedenis van Izegem, Izegem, Ten Mandere, 1985. Leopold Slosse, VWS-cahiers nr 156, 1992. Sint-Jozefscollege, Izegem, 1994. Geworteld en vertakt. De christelijke arbeidersbeweging in Izegem tot in 1940, 1988. De onvrijheid van het onderwijs in de 19e eeuw in België, in: Ons Erfdeel, 1981 Jules Declercq, (met Antoon van Severen), 2000. 200 Jaar Koninklijke Fanfare Izegem, 2006. Leven in het Operatiegebied, Izegem in 1914-1918, Kortrijk, Groeninge, 2010. Geschiedenis van Kachtem, 2019.
Literatuur Raf SEYS, Jean-Marie Lermyte, in: Lexicon van West-Vlaamse schrijvers, Deel 5, Torhout, 1988. Jacques VIAENE, Jean-Marie Lermyte, VWS-cahiers nr. 272, 2012.
Categorie:Vlaams schrijver Categorie:Belgisch heemkundige