Nicolas de Bouillane de Lacoste (29 augustus 1964)Franse ambassade in Suriname, Biografie is een Frans diplomaat. In 2021 was hij beoogd ambassadeur in Wit-Rusland. Hij was van 2022 tot 2026 ambassadeur voor Frankrijk in Suriname.
Biografie De Bouillane de Lacoste is een zoon van diplomaten en groeide op in Chili. Het was in deze tijd, 1973, dat Augusto Pinochet de democratische regering van Salvador Allende omverwierp. In het gezin was de politieke situatie het gesprek van de dag. Op latere leeftijd was hij in 2008 voor een studiereis in Brazilië. Ook woonde hij in China en Rusland.Aashna Kanhai, Parbode, maart 2024 - 215, Franse ambassadeur Nicolas de Lacoste: ‘Natuurlijk ben ik net zoals het Franse volk, gehecht aan democratie’, pag. 36-41
De Lacoste is een beroepsdiplomaat.Tsar Voyages, Vie de la Communauté Française, 2012Legi France, Artikel 16, 11 september 2018 Hij zou in 2021 ambassadeur worden in Wit-Rusland, maar moest het land verlaten, nog voordat hij de kans kreeg om zijn geloofsbrieven te overhandigen aan president Aleksandr Loekasjenko. Hij kreeg dat verzoek van het Wit-Russische ministerie van Buitenlandse Zaken, nadat de uitslag van de presidentsverkiezingen niet werden erkend door FrankrijkKnack, Franse ambassadeur verlaat Wit-Rusland op vraag van Minsk, 17 oktober 2021 en andere Europese landen.SNC, Nicolas de Bouillane de Lacoste getipt als nieuwe Franse ambassadeur, 28 augustus 2022 Bij elkaar was hij tien maanden in Wit-Rusland.
Vervolgens was hij speciaal gezant in Litouwen, met als taak om contact te onderhouden met de Wit-Russische oppositie onder leiding van Svetlana Tichanovskaja.
In augustus 2022 werd hij benoemd tot ambassadeur in Suriname.Outremers, Nicolas de Bouillane de Lacoste nommé Ambassadeur de France au Suriname, 17 augustus 2022 De Bouillane de Lacoste overhandigde op 28 september 2022 zijn geloofsbrieven aan president Chan Santokhi.Dagblad Suriname, Franse ambassadeur biedt geloofsbrieven aan president Santokhi aan, 28 september 2022 Tijdens zijn termijn bezocht hij Moiwana en sprak hij met familieleden van vermoorde slachtoffers. Hoewel het bloedbad in 1986 plaatsvond, 37 jaar eerder, voelde het voor de nabestaanden als kort geleden. Dit deed hem denken aan Chili, dat bij hem ook nog vers in het geheugen ligt. Bij zijn afscheid op 21 juli 2026 werd hi jdoor president Jennifer Simons met de hoogste eer onderscheiden als Grootofficier in de Ereorde van de Palm.Starnieuws, Franse ambassadeur onderscheiden bij afscheid na vier jaar in Suriname, 21 juli 2026 Een van zijn verworvenheden als ambassadeur was, dat de tien skalians op de Marowijnerivier zijn vernietigd, wat volgens hem aantoont dat Suriname ook goud kan winnen zonder kwik te gebruiken.De Ware Tijd, Franse ambassadeur vertrekt met gemengde gevoelens: ‘Het is mij niet gelukt Suriname te overtuigen het grensprotocol door te voeren’, 10 juli 2026
Categorie:Frans ambassadeur in Suriname