miniatuur|Het Gallo-Romeins theater van Argentomagus Argentomagus was een Gallo-Romeinse stad, gelegen in de Franse gemeente Saint-Marcel (Indre). De Romeinse stad groeide uit een oppidum van de Gallische stam van de Bituriges, die hun hoofdstad hadden in Bourges (Avaricum). De stad werd verlaten in de vierde eeuw.
Ligging { "type": "ExternalData", "service": "geopoint", "ids": "Q2860982" } De stad werd gebouwd op het plateau van Mersans boven de rechteroever van de Creuse. In het zuiden en het oosten lagen de steile hellingen respectievelijk naar de Creuse en naar de beek La Mage, en in het westen lag een heuvelrug (coteau des Douces). De Romeinse stad werd gebouwd op een as die georiënteerd was op het noordoosten en het zuidwesten.
De stad lag op een kruispunt van wegen, waarvan de wegen van Bordeaux en Poitiers naar Clermont-Ferrand en Lyon en van Saintes en Limoges naar Bourges en Autun de voornaamste waren. Verder lag de Creuse, die op deze plaats bevaarbaar is, in de nabije omgeving.
Gallisch oppidum Het oppidum van Argentomagus lag aan de zuidelijke grens van het gebied van de Bituriges Cubes, vlakbij het gebied van de Lemovices. Het had een oppervlakte van 27 hectare en werd langs drie zijden beschermd door natuurlijke barrières. De open noordkant werd aan het begin van de eerste eeuw v. Chr. beschermd met een murus gallicus, een verstevigde wal van opgeworpen aarde en ervoor een uitgegraven gracht. Aan de noordwestelijke hoek van het oppidum was een toegangspoort. Van de Gallische gebouwen zijn weinig sporen teruggevonden. Wel werden typische handelsgoederen van de late La Tène-cultuur opgegraven.
Romeinse stad Na de Romeinse verovering van Gallië werd de stad in de loop van de eerste eeuw heraangelegd met een Romeins stratenplan, georiënteerd was op het noordoosten en het zuidwesten. De stad was 1500 meter lang en 500 meter breed, met een uitbreiding naar het noorden in vergelijking met het eerdere oppidum.
In de tweede eeuw werd het stratenplan aangepast en de stad had toen haar grootste omvang met een oppervlakte van ongeveer 70 hectare. Argentomagus kreeg toen een ontregelmatiger patroon dat meer het reliëf van het plateau volgde. Twee hoofdstraten werden doorsneden door vijf zijstraten waardoor veertien huizenblokken ontstonden. Het centrale blok werd ingenomen door een groot forum van 4300 m². Het forum was aan de noordzijde afgesloten met een muur met een monumentale ingang. Aan de westelijke zijde lag de basilica die voornamelijk een handelsfunctie had. Er was een groot heiligdom met drie tempels. Dit had een eerste bouwfase in de eerste helft van de eerste eeuw en werd later verbouwd. Ook een nymfeum en het theater maakten deel uit van dit heiligdom. Het theater werd verbouwd en vergroot aan het einde van de eerste eeuw en nogmaals rond het midden van de tweede eeuw. Het nieuwe theater had een doorsnede van 85 meter. Rond de stad werden vier necropolen gevonden.
De stad werd van water voorzien door aan aquaduct, dat bronwater van 4500 meter ten oosten van de stad aanvoerde. De resten van de thermen werden grotendeels vernield bij de aanleg van de spoorweg over de site. Vermoedelijk beschikte de stad ook over een amfitheater, dat echter nog niet is opgegraven.
Na het midden van de tweede eeuw waren er geen grote veranderingen tot de tweede helft van de derde eeuw. Toen werd de stad net als de rest van Gallië geconfronteerd met grote economische problemen. In de vierd eeuw werd de stad verlaten. Een deel van de bevolking vestigde zich lager aan de oever van de Creuse. Deze nederzetting groeide uit tot Argenton-sur-Creuse.
Museum In 1990 werd een archeologisch museum (Musée archéologique d'Argentomagus) geopend in Saint-Marcel nabij de site van de antieke stad. Hierin zijn vondsten van de archeologische opgravingen tentoongesteld.
Afbeeldingen
Categorie:Geschiedenis van Centre-Val de Loire Categorie:Gallische stad Categorie:Romeinse stad in Gallië