miniatuur|Moira Dunbar Isobel Moira Dunbar (Edinburgh, 3 februari 1918 — Nepean,Tot 2001 was Nepean in Ontario een zelfstandige stad; in 2001 ging zij deel uitmaken van de gemeente Ottawa–Carleton. Ottawa, 22 november 1999) was een Schots-Canadees glacioloog en Arctisch zee-ijsonderzoeker.
Jeugd Moira Dunbar was de dochter van William John Dunbar. Haar vader was sheriff en advocaat van de Scottish Bar.Deze Scottish Bar (Faculty of Advocates) is een onafhankelijk lichaam van advocaten verbonden aan de rechtbanken in Schotland (Courts of Scotland). Zij groeide op in Steòrnabhagh, Strathpeffer en Kilmarnock. Dunbar volgde het basis- en middelbaar onderwijs aan de Cranley School for Girls in Edinburgh. Vervolgens ging zij studeren aan St. Anne’s College van de Universiteit van Oxford. In 1939 behaalde Dunbar daar haar BA in geografie.
Tijdens haar studie was Moira Dunbar tevens amateur acteur bij het toneelgezelschap Oxford University Drama Society. Na haar afstuderen werd zij professioneel acteur bij het English Theatre, waarmee ze tijdens de Tweede Wereldoorlog voor Britse militairen optrad.
Loopbaan miniatuur|Zee-ijs op Saint Lawrencebaai In 1947 emigreerde Dunbar naar Canada en kreeg een baan bij het Joint Intelligence Bureau of Canada.Vergelijkbaar met de Britse situatie na de Tweede Wereldoorlog werd het departement topografie van het voormalige War Office ondergebracht bij de Joint Intelligence Bureau, de gezamenlijke inlichtingendiensten. Haar taak — ten tijde van de Koude Oorlog — was informatie verzamelen over de beweging van Arctisch ijs. Binnen twee jaar had zij 85 % van het Canadese ijs boven de 75e breedtegraad NB in kaart gebracht, zo’n 1 315 000 vierkante mijl (≈3,4 miljoen km2). Mede op basis van deze materie ontving ze in 1948 haar MA in geografie.
Dunbar ging in 1952 voor de Defence Research BoardDe Defence Research Board — tegenwoordig Defence Research and Development Canada — was een onderzoeksorganisatie of -agentschap van het Canadese Ministerie van Defensie. werken, hetgeen destijds binnen de krijgsmacht voor ophef zorgde, daar vrouwen er tot dan toe niet in deze rol hadden geacteerd. Dit pionierswerk hield onder meer in dat zij meevloog in vliegtuigen van de luchtmacht en de marine, en meevoer op ijsbrekers. Ze werd uiteindelijk geaccepteerd en ontwikkelde zich tot een expert op het gebied van zee-ijs en navigatie in Arctisch water.
Daarnaast was zij een vernieuwer; zo introduceerde Dunbar nieuwe technieken in dit werkveld. Met Keith Greenaway verbeterde ze het gebruik van luchtfotografie in casu (1956)Dit resulteerde tevens in het door hen gezamenlijk gepubliceerde boek Arctic Canada from the Air (1956). en later paste ze radar toe. Eind jaren vijftig nam zij zelfs de moeite Russisch te leren om belangwekkende artikelen van sovjet wetenschappers te kunnen vertalen. In de periode 1966–1969 adviseerde Dunbar bij experimenten van de Canadian Defence Research Board met hovercrafts in Arctisch gebied. In de loop der jaren droeg ze bij aan de zee-ijsterminologie. Verder gold zij als specialist voor winternavigatie in de Saint Lawrencebaai.
Relativerend bracht Dunbar de zaken terug tot hun proporties, door er op te wijzen dat de Inuit degenen zijn die al eeuwen bekend zijn met ijs, hun leefomgeving.
Na haar pensionering in 1978 had Dunbar een hobby-boerderij; bovendien deed ze vrijwilligerswerk als lokaal historicus.
Publicaties Naast tal van (wetenschappelijke) artikelen publiceerde Moira Dunbar vijf boeken. High Latitude Navigational Flights (1951); Ice Islands: Evidence from North Greenland (1953); Arctic Canada from the Air (1956), samen met Keith Greenaway; The Royal Arctic Theatre (1958); Thrust Structures in Young Sea Ice (1960).
Eerbetoon Meteorological Service of Canada Centennial Award (1971); Massey Medal (1972) van het Royal Canadian Geographical Society; Fellow of the Royal Society of Canada (1973); Officier in de Orde van Canada (1977).
Categorie:Brits geograaf Categorie:Canadees wetenschapper Categorie:Glaciologie