De Nationale Garde van Oekraïne (Націона́льна гва́рдія Украї́ни) is de Oekraïense nationale gendarmerie en interne militaire macht . Het maakt deel uit van het ministerie van Binnenlandse Zaken dat verantwoordelijk is voor de openbare veiligheid. Oorspronkelijk opgericht als een agentschap onder de directe controle van de Verchovna Rada op 4 november 1991, na de Oekraïense onafhankelijkheid. Het werd later ontbonden en op 11 januari 2000 door de toenmalige president Leonid Koetsjma opgegaan in de interne troepen van Oekraïne als onderdeel van een "kostenbesparende" regeling. Na de Oekraïense revolutie van begin 2014 op 13 maart 2014, te midden van de Russisch-Oekraïense oorlog, werd de Nationale Garde hersteld en werden de interne troepen ontbonden.
Het doel van de Nationale Garde is om te dienen als een militaire eenheid met wetshandhavingsbevoegdheden. Haar missie is het waarborgen van de staatsveiligheid, het beschermen van de staatsgrenzen (ondersteunen van de Staatsgrensdienst), deelnemen aan activiteiten om paramilitaire gewapende groepen, terroristische organisaties, georganiseerde groepen en criminele organisaties te neutraliseren, het beschermen en bewaken van kritieke infrastructuur zoals de kerncentrales van Oekraïne, evenals diplomatieke missies, openbare autoriteiten en gebouwen van het ministerie van Binnenlandse Zaken. De NGU heeft personeel naar VN-vredesmissies gestuurd. In vredestijd richt de Nationale Garde zich op de civiele openbare veiligheid: het bestrijden van de georganiseerde misdaad en het beheersen van burgerlijke onrust. Tijdens oorlogstijd kan de Nationale Garde echter worden gemobiliseerd als een reguliere militaire macht en deelnemen aan gevechtsoperaties naast de strijdkrachten van Oekraïne, wat is gedaan tijdens de oorlog in Donbas en de Russische invasie van Oekraïne in 2022.
Geschiedenis Originele formatie De NSU werd oorspronkelijk opgericht door de wet van Oekraïne "Op de Nationale Garde van Oekraïne" van 4 november 1991, nr. 1775-XII. De Nationale Garde was gebaseerd op de Interne Troepen van de Sovjet-Unie in de Oekraïense SSR, de Interne Troepen van Oekraïne werden ook in 1992 opgericht vanuit de Oekraïense tak van de oude Sovjet Interne Troepen. De Nationale Garde beweerde de erfgenamen te zijn van de Gendarmerie van de Oekraïense Volksrepubliek, die bestond van 1918 tot 1919.
Tijdens haar vroege bestaan was de Nationale Garde indirect betrokken bij de oorlog in Transnistrië in de lente en zomer van 1992, en hielp ze de grens te verdedigen tegen een dreigende overloop van het conflict naar Oekraïne. De betrokken formaties waren de 3e, 4e en 5e divisies NGU (apparatuur overgebracht van de 93e Motorized Rifle Division werd ook gebruikt bij deze inzet). Daarna, tot 1998, ondersteunden eenheden van de Nationale Garde de grenswachten bij anti-smokkeloperaties aan de grens met Moldavië en de afgescheiden regio Transnistrië van Moldavië. In 1994 was de Nationale Garde ook betrokken bij de Krimcrisis van 1992-1994, een poging van de Autonome Republiek van de Krim om zichzelf soeverein te verklaren na het referendum over de soevereiniteit van de Krim in 1991. De Nationale Garde werd gestuurd om de orde en de Oekraïense soevereiniteit over de Krim te herstellen.
In 1995 waren er al oproepen tot ontbinding van de Nationale Garde door politieke tegenstanders van de toenmalige president Leonid Koetsjma die hem beschuldigde van dictatoriaal gedrag nadat hij de Garde per decreet weer aan zichzelf had onderworpen. Na de herverkiezing van Koetsjma na de Oekraïense presidentsverkiezingen van 1999, bleef de oppositie de stopzetting van de Nationale Garde eisen, wat in 2000 werd gedaan als onderdeel van een concessie aan de oppositie door Koetsjma en gerechtvaardigd als onderdeel van een "kostenbesparend plan".
De Nationale Garde werd ontbonden door de wet van Oekraïne "Over wijzigingen en toevoegingen aan bepaalde wetgevende handelingen van Oekraïne" van 11 januari 2000 en samengevoegd met de interne troepen van Oekraïne.
Badges van de NGU 1991-2000
miniatuur|413x413px| Soldaten van de Nationale Garde van Oekraïne in 2022. In 2014, te midden van Russische interventie op de Krim, werd de hervormde strijdmacht gedeeltelijk opgericht op basis van de interne troepen van Oekraïne, met plannen voor de " vrijwilligersbataljons ", milities en gewapende vleugels van bepaalde politieke partijen en organisaties in Oekraïne, waaronder de Euromaidan beweging, om er ook in te verwerken. Deze plannen stuitten echter op weerstand van ten minste enkele van de laatstgenoemden, die hun wapens niet willen opgeven of zich anderszins willen onderwerpen aan regeringscontrole. Directe rekrutering van militaire academies was ook de bedoeling. De Nationale Garde werd herschapen in overeenstemming met de wet van Oekraïne "Op de Nationale Garde van Oekraïne" [Wet nummer 4393] van 12 maart 2014 (de ontwerpwetgeving werd oorspronkelijk op 11 maart ingediend bij het Oekraïense parlement ). Een eerdere poging van de toenmalige president Joesjtsjenko om de Nationale Garde terug te brengen tijdens de burgerlijke onrust in 2008 was in de Rada geblokkeerd. Het werd uiteindelijk hersteld in maart 2014 na het begin van de Krimcrisis . Op 16 maart kondigde de regering van Yatsenyuk plannen aan om binnen de komende 15 dagen 10.000 mensen te rekruteren voor de inmiddels nieuw leven ingeblazen Nationale Garde. Ook individuele vrijwilligers werden aangenomen. links|miniatuur|273x273px| Nationale Garde K-9-eenheid in de JFO-zone, 2019. De wet van 2014 voorzag in een aanvankelijke toegestane sterkte van 33.000 personeelsleden. Het belast de Nationale Garde ook met het handhaven van de openbare orde, het beschermen van locaties zoals kerncentrales en "het handhaven van de constitutionele orde en het herstellen van de activiteit van staatsorganen", gedeeltelijk een verwijzing naar de situatie op de Krim, evenals naar de Russische bedreiging voor Oekraïne als geheel. Met name in de oostelijke delen van het land zal de Nationale Garde niet alleen de reguliere militaire eenheden versterken die zich verdedigen tegen een gevreesde Russische invasie, maar zal naar verwachting ook deel 1 van art. 109 van het Wetboek van Strafrecht van Oekraïne (dwz het is bedoeld om op te treden als een opstand -macht tegen de vijfde collonne en infiltranten).
De Nationale Garde zal een groot deel van het geld ontvangen van de door het parlement goedgekeurde noodherprogrammering van de begroting voor de financiering van wapenaankoop, reparatie van uitrusting en training (deze herprogrammering is gelijk aan $ 600 miljoen in 2014 dollar). Het is te hopen dat de sterkte van de Nationale Garde uiteindelijk zal toenemen tot 60.000 manschappen. Het salaris voor vaste medewerkers van de Nationale Garde is ongeveer 214 euro ($ 297) per maand, wat overeenkomt met het gemiddelde maandinkomen van een Oekraïense. Ambtenaren krijgen ongeveer het dubbele van dat bedrag. Er zijn ook enkele interne troepen aangesloten, meestal voor opleidings- en/of logistieke ondersteuningsdoeleinden, bijv K-9- teams die hebben deelgenomen aan trainings- en demonstratiesessies. miniatuur| Vrouwelijke soldaat van de NGU bij een veiligheidscontrole Tijdens de aanhoudende oorlog in de Donbas -regio van Oekraïne hebben de troepen van de nieuw leven ingeblazen Nationale Garde gevochten tegen pro-Russische separatisten en Russische troepen vermomd als separatisten. Bij gebrek aan reserves hebben eerder in het conflict bereidwillige burgers en politieke groeperingen hun eigen milities en paramilitaire groepen opgericht, bekend als de " vrijwilligersbataljons ", om de separatisten alleen te bestrijden. De bataljons zouden de lijn tegen de separatisten hebben vastgehouden en de Nationale Garde en de strijdkrachten hebben toegestaan zich te reorganiseren en terug te slaan. Sommige bataljons stonden onder auspiciën van het Ministerie van Binnenlandse Zaken Twee daarvan waren de bataljons Azov en Donbass, veruit de grootste vrijwilligerseenheden met een sterkte van 1.000 en 900 soldaten. Vanwege de omvang en het operationele succes van die bataljons werden ze overgeplaatst om onder het bevel van de Nationale Garde te komen. Ukraine underplays role of far right in conflict, BBC News (13 December 2014)
In mei zag de Nationale Garde een van zijn eerste gevechtsoperaties tijdens de Eerste Slag bij Marioepol, waar ze tijdens de onrust in Marioepol slaags raakten met pro-Russische militanten en demonstranten. Ze probeerden eerst verschillende regeringsgebouwen te bezetten voordat ze werden verslagen door oproertroepen van de Nationale Garde, maar al snel leidde de onrust tot hevige gevechten tussen regerings- en separatistische milities. Rond dezelfde tijd in mei veroverden separatistische troepen de terminalgebouwen van de internationale luchthaven van Donetsk, de Nationale Garde omcirkelde de separatistische troepen en stelde een ultimatum op waarin de overgave van de separatisten werd geëist – wat werd geweigerd – en de parachutisten lanceerden een aanval op de luchthaven. Het incident werd bekend als de Eerste Slag om de luchthaven van Donetsk . Begin juni werden een grenswachtbasis en een nationale garde belegerd in Loehansk en na 10 uur strijd viel de basis nadat de bewakers zonder munitie kwamen te zitten.
Op 13 oktober protesteerden verschillende troepen van de Nationale Garde buiten het Oekraïense presidentiële administratiegebouw in Kiev, ze eisten het einde van de dienstplicht en hun eigen demobilisatie. Volgens Kyiv Post waren veel van de demonstranten voormalige interne troepen die slaags waren geraakt met Euromaidan- demonstranten, en dat ze geen voorstander waren van die beweging of de nieuwe regering.
Drie Nationale Gardesoldaten stierven op 31 augustus 2015 bij een rel in de Verchovna Rada toen een politieagent met verlof een granaat buiten de gevel gooide.
Volgens officiële cijfers hebben het ministerie van Binnenlandse Zaken en de Nationale Garde medio april 2016 308 personeelsleden verloren sinds het uitbreken van de oorlog in Donbas, waaronder 108 van de vrijwilligersbataljons van de Nationale Garde . miniatuur|322x322px| 4e Snelle Reactie Brigade -soldaten tijdens de Slag om Hostomel Airport
Russisch-Oekraïense Oorlog Vanaf donderdag 24 februari 2022, de dag waarop de Russische strijdkrachten Oekraïne binnenvielen, is de NGU actief geweest in veel van de landgevechten die door Oekraïense troepen zijn uitgevochten tijdens de huidige oorlog.
Op de eerste dag van de oorlog probeerden de Russische luchtlandingstroepen (VDV) een luchtaanval uit te voeren op de Antonov-luchthaven in Hostomel, in het noordwesten van Kiev, om een luchtlift uit te voeren en meer troepen en zwaarder materieel naar de hoofdstad te brengen voor een militair gevecht, die bekend werd als de Slag om Antonov Airport . In de beginfase van de aanval verdreef de VDV een klein garnizoen van de Nationale Garde en nam de controle over het vliegveld over. De 4e Snelle Reactiebrigade van de Oekraïense Nationale Garde reageerde echter snel door een uitgebreide tegenaanval uit te voeren, met behulp van gepantserde voertuigen en artillerie, die de niet-ondersteunde Russische troepen omsingelde en de aanval afweerde. De luchthaven werd de volgende dag ingenomen, maar er werd aangenomen dat de acties van de 4e Brigade de snelle capitulatie van Kiev hebben voorkomen en ertoe hebben geleid dat het Russische offensief op Kiev stagneerde en zich uiteindelijk terugtrok.