thumb|Désiree (1993), Utrecht Ellie Hahn (Jutphaas, 1950) is een Nederlands beeldhouwer en academiedocent.
Leven en werk Hahn werd opgeleid bij Jan van Luijn aan de Academie Artibus (1968-1973) in Utrecht en bij Piet Esser aan de Rijksakademie van beeldende kunsten (1973-1977) in Amsterdam. Ze maakt beelden in klein, steen en brons, daarbij geïnspireerd door alledaagse dingen."Ellie Hahn", Het Depot. Ze werkt figuratief, maar zoekt naar een eenvoudige, heldere vorm. In een interview met De Telegraaf zei ze daarover in 1993: "Ik zoek naar de essentie; het kan allemaal veel simpeler. Ik wil met minder middelen een sterkere expressie bereiken. Het is wel figuratief, maar in feite ook een abstractie."Els Roes (1993) "Kunstenares Ellie Hahn legt laatst hand aan Desiree", De Telegraaf, 13 augustus 1993.
Hahn won in 1975 de kunstprijs Willem F.C. Uriot en in 1977 de Prix de Rome voor vrije beeldhouwkunst.1977, Prix de Rome. Gearchiveerd op 25 juli 2022. Ze gaf les aan bij Artibus (1977-1989) en de Stichting CREA (1978-2013), de culturele afdeling van de Hogeschool van Amsterdam en de Universiteit van Amsterdam. Tot haar leerlingen behoorden Theo Germann, Diet Idzerda en Caroline Ruizeveld."Ellie Hahn", ARTindex. Gearchiveerd op 28 juni 2023.
Enkele werken 1984 Nijlpaard, Koekoeksplein, Utrecht. Stond aanvankelijk op de speelplaats van de Singelschool. Na een fusie met basisschool De Koekoek, kreeg het in 1995 een plaats aan het Koekoeksplein. 1993 Désiree, Beeldenroute Maliebaan, Utrecht. 2003 Broeders Prinses Wilhelminastraat / Adriaan Leeuwenhoekstraat, Hekendorp. Aan de Vondelstraat in Maarssen staat een tweede exemplaar. 2008 buste Heike Kamerlingh Onnes, Steenschuur (voor het Kamerlingh Onnes Gebouw van de Universiteit), Leiden. Ochtend, Van Hogendorpstraat, Utrecht.
Fotogalerij
Categorie:Nederlands beeldhouwer