Karat is een in 1975 in Berlijn geformeerde Duitse band, een van de meest succesvolle in de DDR en succesvol met Duitstalige rockmuziek. Het bekendste nummer van de band is Über sieben Brücken mußt du gehn. Van 1 januari 2006 tot 19 juni 2007 noemde de groep zichzelf K…!
Geschiedenis De formatie Toen het jazzconcept van zijn groep Panta Rhei halverwege de jaren 1970 aan populariteit verloor, besloot bassist Henning Protzmann een nieuwe band te formeren. Het doel was het produceren van muziek die het publiek aansprak, maar toch veeleisend was. Toen Protzmann gitarist Ulrich Pexa ontmoette, voorheen in dienst van Frank Schöbel, die de naam Karat voor de band voorstelde, evenals zanger Hans-Joachim 'Neumi' Neumann, drummer Konrad Burkert en toetsenist Christian Steyer, konden in het najaar van 1974 de eerste repetities van de nieuwe band beginnen. Na drie weken verliet Steyer het project om als acteur zijn geluk te beproeven. In zijn plaats werd Ulrich 'Ed' Swillms, de voormalige pianist van Panta Rhei, die in zijn vakgebied als een beroemdheid werd beschouwd, aangenomen. Met Ed Swillms voegde voormalig Panta Rhei-zanger en gitarist Herbert Dreilich zich bij de band, en de oprichtende bezetting van Karat was geboren. Nadat ze hun eerste vier radio-opnamen hadden gemaakt (Du und ich, Schwester, Leute, welch ein Tag en Ich lauf’ durch die Stadt, opgenomen van 24 tot 28 januari 1975), gaf Karat hun eerste concert op 22 februari 1975 in Heidenau nabij Dresden.
1975 tot 1978 Tegen het einde van 1975 had Karat in totaal 13 radio-opnamen gemaakt, wat de band snel beroemd maakte, hoewel de kritiek op de eerste nummers gemengd was. Sinds juni 1976 vervingen Bernd Römer (gitaar) en Michael Schwandt (drums), beiden van de Horst Krüger Band, Ulrich Pexa en Konrad Burkert. In 1977 ging Hans-Joachim 'Neumi' Neumann in militaire dienst, waardoor Herbert Dreilich, voorheen gitarist en zanger tegelijk, de enige zanger werd. Zijn stem werd uiteindelijk het handelsmerk van Karat. Inmiddels werden de eerste grote successen behaald met de lyrische nummers Märchenzeit en Abendstimmung, die de basis vormden voor de typische stijl van Karat. Het winnen van een gouden medaille begin 1977 en het winnen van de FDJ-kunstprijs voor de studentenconcerten over de geschiedenis van rockmuziek georganiseerd door Karat, documenteren ook de opkomst van de band tot een van de toonaangevende rockformaties in de DDR. Er is weinig bekend over het eerste bezoek van Karat aan West-Berlijn. In juni 1977 mochten ze optreden in de Neue Welt in Hasenheide als onderdeel van een SEW-persfestival. Door het winnen van de Grand Prix op het Internationale Schlager Festival in 1978 met de nummers König der Welt en Über sieben Brücken mußt du gehn, bereikte Karat hun definitieve doorbraak. Ook het staatslabel Amiga voor lichte muziek werd opmerkzaam op Karat dankzij het langdurige succes. De eerste lp Karat kwam uit in 1978 en bevat een selectie van de tot dan toe gemaakte radio-opnamen.
1979 tot 1982 Al in 1979 werd het tweede album Über Sieben Brücken uitgebracht door Amiga. In september 1979 mocht Karat voor het eerst commercieel optreden in West-Berlijn. Door tussenkomst van Peter Schimmelpfennig, die de Puhdys al onder contract had, en zijn muzieklabel Pool Records kon platenmaatschappij Teldec in Hamburg worden overgehaald. Na een paar weken werd in West-Duitsland het tweede album Albatros uitgebracht, waarvoor Karat in 1984 een gouden plaat ontving. Na een uitgebreid tourneeseizoen met talrijke gastoptredens in het buitenland, verscheen in het voorjaar van 1980 het album Schwannkönig, dat gekenmerkt werd door lyrische nummers, waarvan de teksten voornamelijk afkomstig waren van de journalist Norbert Kaiser. Kaiser werkte als belangrijkste tekstschrijver van Karat vanaf dat moment tot 1986. Schwannkönig werd gelijktijdig uitgebracht in beide delen van het verdeelde Duitsland en zette het succesverhaal van Karat voort, maar kreeg ook kritiek op de poëtische en muzikale ontwikkeling van de band. Tegelijkertijd vertolkte Peter Maffay het nummer Über sieben Brücken musst Du geh’n, wat een groot succes voor hem werd. In 1981 nam Thomas Natschinski het stokje over als tweede toetsenist. In de rol van gastmuzikant moest hij Swillms vertegenwoordigen bij verschillende optredens om hem genoeg tijd te geven om nieuwe nummers te kunnen componeren. In september 1981 presenteerde Karat het nummer Der blaue Planet voor het eerst als onderdeel van een liveoptreden op Wereldvredesdag op de August-Bebel-Platz in Oost-Berlijn. De single, die iets later uitkwam, werd een bestseller en verhoogde de verwachtingen van publiek en media voor het nieuwe album aanzienlijk. Sterker nog, de band boekte in 1982 misschien wel het grootste succes in hun geschiedenis met het muzikaal en thematisch complete album Der blaue Planet. De daaropvolgende tournee bereikte haar hoogtepunt in een groot concert in de uitverkochte Waldbühne in West-Berlijn. In datzelfde jaar trad Karat als eerste en enige Oost-Duitse band op in Wetten, dass..?.
1983 tot 1988 In het voorjaar van 1983 ontving de band in West-Duitsland een gouden plaat voor Der blaue Planet. Datzelfde jaar produceerde Karat hun volgende lp Die sieben Wunder der Welt, die begin 1984 werd uitgebracht. De plaat was succesvol, maar kon niet evenaren aan het succes van de vorige platen. In de Bondsrepubliek Duitsland werden Die sieben Wunder der Welt voor het eerst op cd aangeboden, naast het destijds verplichte lp-formaat en muziekcassette. In maart 1984 werd Thomas Natschinski, die zich meer wilde richten op het realiseren van zijn eigen projecten, vervangen door de voormalige Stern Combo Meissen-toetsenist Thomas Kurzhals. De positie van tweede toetsenist werd nu beschouwd als een vaste waarde in de band en Kurzhals werd het zesde permanente lid van Karat. Op 7 oktober 1984 ontvingen Karat en tekstschrijver Norbert Kaiser de Nationale Prijs voor Kunst en Cultuur door het staats- en partijhoofd Erich Honecker. In hetzelfde jaar werd Karat in Cuba door het grootste jeugdtijdschrift van het land uitgeroepen tot een van de tien meest populaire internationale rockbands. In 1985 vierde Karat hun tienjarig bandjubileum met een uitgebreide tournee en het uitbrengen van het livealbum Auf dem Weg zu euch en een single met twee nieuwe nummers. Amper een jaar later verliet manager en bassist Henning Protzmann de band vanwege menselijke en muzikale verschillen. Christian Liebig, die eerder in de bluesband Engerling had gespeeld, stapte nu in als bassist. Adele Walther, voorheen werkzaam op de afdeling concert- en gastoptredens in Gera, nam de leiding over. In 1986 werd Karat ook bekroond met de Goldene Europa. Het jaar daarop verscheen het album Fünfte Jahreszeit, waarvan het verkooprecord opnieuw als een succes mag worden beschouwd. In 1986 en 1987 namen Bernd Römer, Ed Swillms en Herbert Dreilich deel aan het project Gitarreros, een superband die zowel bekende nummers van de deelnemende artiesten als internationale rockstandards speelde. Door de merkbare verandering in het politieke klimaat en nieuwe trends op de muziekmarkt nam de belangstelling van het publiek voor Karat en de meeste andere artiesten uit de DDR in de jaren die volgden voortdurend af. De tournees in 1987 en 1988 waren nog relatief goedkoop, maar het aantal optredens nam merkbaar af, het contact met Ulrich 'Ed' Swillms en Norbert Kaiser brokkelde langzaam af en Karat gleed af in de 'Wendekrise', die ook veel andere artiesten in de DDR trof.
1989 tot 1994 In 1989 begon Karat met de productie van het album ... im nächsten Frieden. Toen de band op 9 november in de Amiga-studio werkte aan het duet Über sieben Brücken mußt Du geh’n van Herbert Dreilich en Peter Maffay, werd de Berlijnse Muur in de directe omgeving van de opnamestudio geopend. Het duet, dat later door tal van radiostations werd gespeeld, werd de hymne van het jaar en het lied van de Duitse hereniging. Het album zelf kreeg echter weinig aandacht en verkocht slechter dan zijn voorgangers. Niettemin wist Karat opnieuw een succes te boeken op het Open Air Festival op de Hockenheimring, dat plaatsvond op 25 en 26 augustus 1990, met een concert voor een menigte van 120.000 mensen. Dit concert zou een van de weinige grote optredens van de band blijven tijdens de hereniging. In 1991 volgde bij het kleine muzieklabel Extra Records and Tapes met Karat de volgende publicatie van de formatie, die net als het vorige album weinig respons van het publiek kreeg. Ook muzikaal was het album niet erg overtuigend, dus de band was duidelijk ontevreden over de kwaliteit van het album zelf. Het gebrek aan concerttermijnen in die tijd en het geringe succes van het nieuwe album waren voor Thomas Kurzhals aanleiding om in 1992 afscheid te nemen van Karat om zijn eigen opnamestudio op te zetten. Hij werd vervangen door Martin Becker, die eerder onder meer toetsenist was bij Frank Schöbel. Er waren geen verdere publicaties in 1993 en 1994 omdat de band geen zelfontplooiing kon vinden bij het huidige label, hoewel de verbeterende concertsituatie in ieder geval aangaf dat de publieke belangstelling voor Karat weer toenam.
1995 tot 1999 In 1995, op het 20-jarig jubileum van de band, liep het contract met Extra Records and Tapes af en bracht Karat hun tiende album The Gifted Hour uit bij K&P Music, het label van Toni Krahl en Fritz Puppel van de band City. Het succes van het album zou als een goed teken kunnen worden beschouwd, evenals het succes van de tournee en het grote jubileumconcert op de drafbaan in Berlijn-Karlshorst. In mei 1996 verscheen Karat in het populaire WDR-programma Rockpalast in de Berlijnse Waldbühne. Op 9 oktober 1997 kreeg Herbert Dreilich een beroerte tijdens een concert in Maagdenburg, waardoor de toekomst van de band aanvankelijk onzeker leek. Maar in 1998 keerde hij terug naar het concertpodium. Zijn toestand liet hem aanvankelijk niet toe om het grootste deel van het concert te staan, daarom leunde hij lange tijd op een fauteuil, maar later steeds minder. De single Ocean van de cd Balance uit 1997 werd een comebackhit voor Karat.
2000 tot 2004 Voor hun 25-jarig jubileum in 2000 bracht de band hun jubileum-cd Ich Liebe Jede Stunde uit, een best-of-album met een paar nieuwe nummers. Naast de optredens van de band tijdens de jubileumtournee werden vijf speciale concerten gehouden onder het motto Karat meets Classic met begeleiding van het Babelsberg Film Orchestra, dat ook op het album Balance had gespeeld. Het combo vierde het officiële jubileumconcert met talrijke gasten op 9 september voor bijna 17.000 mensen in de Berlijnse Wuhlheide. In het voorjaar van 2001 verscheen het jubileumconcert als tweede livealbum op cd, vhs en later ook op dvd. Op 15 september 2002 trad Karat samen met vele andere bands en artiesten op tijdens het benefietconcert dat was georganiseerd door de Puhdys voor de slachtoffers van de watersnoodramp van augustus 2002 voor 30.000 toeschouwers op de Theaterplatz in Dresden. In 2003 introduceerde Karat hun nieuwe album Licht und Schatten, uitgebracht bij ZYX Music. Op 23 augustus 2003 vond het laatste concert van Karat plaats met hun oude zanger Herbert Dreilich in Neustadt (Orla). Korte tijd later werd hij eerst gediagnosticeerd met een maagzweer en vervolgens met leverkanker. Alle geplande concerten en projecten voor 2004 werden geannuleerd. Herbert Dreilich overleed op 12 december 2004 op 62-jarige leeftijd aan kanker. Vijf dagen na zijn dood beloofden de overgebleven muzikanten de fans dat ze elkaar het volgende jaar weer zouden zien.
2005 tot 2009