Het zwaard van Ommerschans is een ceremonieel of ritueel zwaard uit de bronstijd. Het bronzen zwaard werd in 1896 in de omgeving van Ommerschans gevonden.
Het zwaardIn het Engels worden deze typen zwaarden meestal dolk genoemd van Ommerschans is een toonbeeld van vakmanschap van de bronsgieter. Het is 68,3 centimeter lang en weegt 2,8 kg, en is daarom te groot en te zwaar om mee te vechten. Het is niet geslepen, niet op een gevest gemonteerd en heeft daarvoor ook geen bevestigingsgaten. Het heeft de vorm van een prehistorische dolk, maar is veel groter. Het reuzenzwaard heeft daarom waarschijnlijk alleen een ceremoniële of rituele functie gehad. Het lijkt erop dat deze kostbare zwaarden offergaven waren, omdat drie van de zes bekende exemplarenOmmerschans, Jutphaas en Oxborough waren geplaatst in een moerassige omgeving.
Dit type zwaard staat nu bekend als het Plougrescant-Ommerschans-zwaard. Er zijn slechts zes van zulke zwaarden in West-Europa gevonden. Hoewel ze allemaal verschillen in afmeting, is het ontwerp hetzelfde. Ze zijn dus niet in dezelfde mal maar mogelijk wel op dezelfde plaats vervaardigd. De andere vijf zwaarden van het type Plougrescant-Ommerschans zijn: Zwaard van Plougrescant Zwaard van Jutphaas Zwaard van Beaune Zwaard van Oxborough Zwaard van Rudham
Geschiedenis Het zwaard werd ca. 3500 jaar geleden tezamen met enkele beitels, naalden, een scheermes en slijpsteentjes in een veenmoeras achtergelaten en in 1896Binnenland. Provinciale Overijsselsche en Zwolsche courant, 12 mei 1896 teruggevonden in een heideveld ten zuiden van Ommerschans, even ten noorden van de Maatschappijwijk, door de 21-jarige landarbeider Geert Remmelts.Het zwaard van Ommerschans. Vereniging Rembrandt. Geraadpleegd op 12 april 2022Neefjes, J., Brinkkemper, O., Jehee, L., Griendt, W. van den (reds), 2011. Cultuurhistorische atlas van de Vecht. Provincie Overijssel, Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed, Wbooks, Zwolle Het zwaard lag volgens de overlevering onder het veen op een soort platform van berkenpaaltjes die op het onderliggende zand lagen.Het verzonken zwaard van Ommerschans in Wereldgeschiedenis van Nederland, Huygens Instituut voor Nederlandse Geschiedenis, 2018 De vinder van het zwaard en zijn vader wilden aanvankelijk met het zwaard naar het gemeentehuis in Ommen gaan, maar besloten uiteindelijk het aan zijn werkgever, de heer Eduard Lüps, de Duitse eigenaar van landgoed Junne aan de andere zijde van de Vecht, af te staan. Lüps zag het zwaard als zijn eigendom en het lag ruim 30 jaar in de woning van de jachtopziener in Junne. Jan Hendrik Holwerda, conservator van het Rijksmuseum van Oudheden, probeerde in 1927 om het voor een aanzienlijk bedrag aan te kopen, maar was alleen in staat er een gipsen afgietsel van te maken. Het zwaard verhuisde met Lüps naar Beieren.De bronsschat van de Ommerschans. Canon van Nederland. Geraadpleegd op 12 april 2022 In 2016 werd er voor de tentoonstelling Vlijmscherp verleden van het RMO weer contact gezocht met de familie Lüps. In 2017 besloot de familie het zwaard en bijbehorende vondsten bij Christie's te veilen.Het zwaard van Ommerschans. Mijn stad, mijn dorp. Geraadpleegd op 12 april 2022 Bij deze gelegenheid kon het museum het alsnog verwerven voor een bedrag dat 2.000 maal hoger was dan het bod van Holwerda in 1927.
Categorie:Bronstijdvondst in Nederland Categorie:Werk in het Rijksmuseum van Oudheden Ommerschans