Antonia Hubertina Sophia Maria (Ton) Lückers-Bergmans (Geleen, 8 november 1926 – Heerlen, 7 februari 2013) was een Nederlands advocate en politica namens de KVP. Ze was Tweede Kamerlid van 1974 tot 1977.

Biografie Opleiding en advocatuur Lückers-Bergmans volgde de mulo, de mms en haalde het staatsexamen Gymnasium-A. Hierna ging ze rechten studeren aan de Universiteit van Nijmegen, waar ze na het kandidaatsexamen mee stopte. Ze had toen haar man leren kennen en wilde zelf in haar uitzet voorzien. Toen ze zwanger was van haar derde kind, besloot ze naar eigen zeggen haar rechtenstudie weer op te pakken; in anderhalf jaar tijd behaalde ze het doctoraal. Als advocaat kon ze vervolgens de compagnon van haar man vervangen (deze compagnon werd wethouder in Kerkrade).Limburgs Dagblad, 29 juli 1985, 'Advocate mr. Ton Lückers-Bergmans vecht voor gelijke kansen voor de vrouw: "In ons beroep ís er al geen onderscheid meer..."', pag. 8. In Heerlen was Lückers-Bergmans van 1961 tot 1 januari 1974 advocaat en procureur.Profiel bij Parlement.com Ook was ze voorafgaand aan haar Kamerlidmaatschap enige tijd directiesecretaresse bij Philips in Sittard.Limburgs Dagblad, 4 december 1973, 'Mevr Lückers volgt Jan Heymans op', pag. 11.

Kamerlid Lückers-Bergmans was lid van de Katholieke Volkspartij (vanaf 1980: CDA), alhoewel ze in een interview verklaarde jarenlang op de VVD gestemd te hebben - voornamelijk vanwege hun standpunt over de belastingproblematiek. Naar aanleiding van een door haar geschreven rapport hierover, werd Lückers-Bergmans door de KVP benaderd om zich bij de Tweede Kamerverkiezingen 1972 verkiesbaar te stellen en mogelijk Truus Kok op te volgen in de Tweede Kamer.De Tijd, 19 december 1970, 'Debutanten in de nieuwe KVP-fractie', pag. 3.

Aanvankelijk stond ze op de provinciale concept-verkieslijst op de vijfde plaats, maar dit werd later gewijzigd naar een (naar verwachting) onverkiesbare plaats 11. De provinciale KVP-commissie Vrouw & Partij nam hierop het initiatief een steuncampagne te voeren, omdat zij van mening waren 'dat de vaststelling van de Limburgse KVP-lijst [was] uitgedraaid op een verzameling van louter mannen op verkiesbare plaatsen, een soort discriminatie van de vrouw'.De Volkskrant, 16 maart 1971, Strijd in KVP-Limburg voor vrouw in Kamer, pag. 7. De commissie stelde tevens dat het bestuur nu juist aan de landelijke (gelijknamige) commissie gevraagd had een juriste te zoeken.Limburgs Dagblad, 2 maart 1971, 'K.V.P. discrimineert vrouwen', pag.17

Aanvankelijk slaagde deze opzet niet, maar in januari 1974 werd Lückers-Bergmans toch beëdigd als opvolger van het op 2 december 1973 overleden KVP-Kamerlid Jan Heijmans. Eigenlijk stond René van der Linden op een hogere positie, maar omdat Heijmans – net als Lückers-Bergmans – een regionale kandidaat was kreeg de Limburgse de zetel uiteindelijk toebedeeld. Ze was na Kok de tweede Limburgse vrouw in het parlement.Limburgs Dagblad, 23 januari 1974, 'Mevrouw Lückers: Vrouw nog lang niet volwaardig behandeld', pag. 3. Dat ze niet al in december 1973 beëdigd werd, kwam mede doordat de KVP-jongeren protest aantekenden tegen het feit dat hun kandidaat Van der Linden Heijmans' plaats niet kon innemen. Zij waren namelijk van mening dat Heijmans niet als regionale kandidaat gezien moest worden. Van der Linden legde zich 'onder hevige protesten' neer bij het besluit van het partijbestuur, maar zijn officiële bedankbrief aan de Kiesraad (met dus de mededeling dat hij de functie weigerde) verstuurde hij te laat om Lückers-Bergmans nog voor het kerstreces te kunnen laten beëdigen.Limburgs Dagblad, 20 december 1973, 'Mevr.Lückers pas eind januari in' Kamer Ongenoegen bij KVP-jongeren over opvolging van Heymans', pag. 19.

In de Kamer was ze specifiek woordvoerder op het gebied van justitie en hield ze zich ook bezig met emancipatiebeleid. In maart 1975 werd ze (terug)gekozen als voorzitter van de Limburgse KVP-commissie Vrouw & Partij.Limburgs Dagblad, 20 maart 1975, 'Mevr. Lückers voorzitster Vrouw en Partij', pag. 19.

Voor de verkiezingen van 1977 werd ze op de kieslijst geplaatst als vijftiende. De commissie Vrouw & Partij, waar ze toen nog steeds voorzitster van was, voerde net als in 1971/1972 een voorkeursactie.Limburgs Dagblad, 14 mei 1977, 'Vrouwengilde bekritiseert passeren van Heerlense: Nu ook voorkeursactie voor mevrouw Lückers', pag. 21. Over deze actie verklaarde Lückers-Bermans zelf:

Het leidde niet tot een nieuwe periode in de Tweede Kamer. In januari 1978 ontstond nog wel een vacature, omdat Ted Hazekamp staatssecretaris werd, maar er was afgesproken dat Harry Seijben hoe dan ook Hazekamps opvolger zou zijn. Boven Seijben stonden namelijk meerdere anderen op de lijst, onder wie Lückers-Bergmans. Zij gaf echter ook aan dat het Kamerlidmaatschap niet te combineren was met de advocatuur en dat zij liever in haar gezin wilde zijn. Ze wilde definitief niet meer in aanmerking komen voor een hernieuwd lidmaatschap.Limburgs Dagblad, 10 januari 1978, 'Har Seijben (Belfeld) maakt CDA-fractie in Kamer compleet', pag. 11

Hervatting overige werkzaamheden Na haar periode als Kamerlid hervatte Lückers-Bergmans haar werk als advocaat. Daarnaast werd ze in de jaren tachtig voorzitter bij de Stichting Provinciale Emancipatiecommissie, die emancipatie in Limburg wilde bevorderen.

Externe links Profiel bij Parlement.com Limburgs Dagblad, 6 februari 1975, 'Limburgs kamerlid mevr. A. Lückers-Bergmans: "Jaar van de Vrouw is geen onzinnige zaak"', pag. 19 Documentatie (verzamelde krantenberichten) bij Streekarchief Rijckheyt

Voetnoten

Categorie:Politicus voor de Katholieke Volkspartij (Nederland) Categorie:Nederlands politicus in de 20e eeuw Categorie:Politicus voor het Christen-Democratisch Appèl Categorie:Tweede Kamerlid Categorie:Nederlands advocaat