Kees Hulst (Amsterdam, 5 juni 1952) is een Nederlands acteur en toneelregisseur. Hij is inmiddels tientallen jaren actief op het toneel, op televisie en in films. Hij is vooral bekend van zijn rollen in Minoes, als conrector Hulst in Rundfunk en de rol van Hendrik Groen in Het geheime dagboek van Hendrik Groen.
Privé Kees Hulst werd geboren in Amsterdam Oud-West. Hij komt uit een gezin met zeven jongens en een meisje. Zijn vader werkte bij Werkspoor. Op het toenmalig Vondel-gymnasium speelde Hulst toneel. Alleen mocht hij niet meedoen in de stukken die leraar Nederlands Hans van den Bergh opvoerde. Hulst: “Hij vond mij te lastig of niet getalenteerd. Ik weet het niet.”Ik ben vreselijk burgerlijk, Het Parool, 23 december 1995
Jan Joris Lamers daarentegen vond dat Hulst wel talent had. Lamers zocht in die tijd een paar scholieren voor zijn afstudeervoorstelling aan de regie-opleiding en pikte Hulst er uit. Het toneelspelen beviel hem wel en hij gaf zich op bij de Toneelschool Amsterdam. Na zijn eerste auditie mocht hij starten bij de opleiding.
Op de toneelschool kwam Hulst in de klas bij Liesbeth Coops. Ze kregen een relatie en zouden samen afstuderen, trouwen en twee kinderen krijgen. Zoon Jan Hulst (1987) is theaterregisseur. Zoon Pieter (1989) is televisiepresentator.
In de periode 2016/2017 speelde Hulst in de toneelvoorstelling Hoe mooi alles samen met Esther Scheldwacht. Ze werden verliefd op elkaar. Beiden scheidden van hun partner en gingen samen verder.Na dertig jaar trouwe dienst mag actrice Esther Scheldwacht eindelijk oogsten, De Volkskrant, 19 oktober 2021
Eind 2017 zou Hulst in een voorstelling spelen die door zijn zoon Jan werd geregisseerd. Door de zelfdoding van ex-partner en moeder Liesbeth Coops in die periode werd de voorstelling afgelast. In 2019 kwam de voorstelling alsnog op de planken.Actrice Liesbeth Coops overleden, www.theaterkrant.nl, 29 december 2017
Esther Scheldwacht schreef over de periode van ontluikende liefde en de ingewikkelde situatie die dat veroorzaakte in beide families de voorstelling Laatste paar dagen. Ze speelde de voorstelling in 2018 met Hulst.Laatste paar dagen op theaterencyclopedie.nl
Loopbaan Hulst studeerde in 1976 af aan de Amsterdamse Toneelschool met het stuk Mahagonny van Bertolt Brecht onder regie van Jan Joris Lamers, samen met Liesbeth Coops.De ‘Ratjetoe’ van de Amsterdamse toneelschool, dagblad De Waarheid, 7 april 1976 Na zijn afstuderen begon Hulst bij het Onafhankelijk Toneel.Hedda Sabler: favoriet met dubbele bodem, De Volkskrant, 27 januari 1977 Later speelde hij bij Toneelgroep Fact en het Zuidelijk toneel Globe.
Zuidelijk toneel Globe Samen met Theu Boermans, Paul de Bruijne en Sam Bogaerts vormde Hulst vanaf 1 september 1985 de artistieke leiding van Globe. Hulst werkte daar ook als regisseur.Belg Paul de Bruyne artistiek leider Zuidelijk Toneel Globe, Trouw, 18 september 1984 Het viertal wilde het ingezette artistieke beleid van hun voorganger Gerardjan Rijnders voortzetten, maar werd het niet eens over concrete invulling van het artistieke beleidsplan. Rijnders had ingezet op een aantal eigen, artistieke producties, naast twee brede, zaalvullende producties. Het viertal werd eind 1985 vervangen door één nieuwe artistiek leider: Ronald Klamer.Leiding van toneelgroep Globe verkeert in artistieke crisis, NRC Handelsblad, 2 december 1985Nieuwe artistiek leider mag Globe uit crisis halen, Leeuwarder Courant, 3 december 1985 Klamer koos voor (alleen) drie grote-zaalproducties en kreeg daarvoor steun van het bestuur van Globe.Globeregisseurs: leiderswisseling betekent breuk in artistiek beleid, NRC Handelsblad, 17 december 1985
Hulst en Bogaerts wendden zich daarop tot Raad voor de Kunst, omdat zij vreesden voor de nodige vernieuwing in het repertoiretoneel. De Raad koos in een advies aan toenmalig minister van cultuur Brinkman hun kant, omdat zij zagen dat Globe met het oude plan voor vernieuwing van het repertoiretoneel in Nederland zorgden.Artistieke leiding van Globe niet wijzigen, Leeuwarder Courant, 8 januari 1986 Het bestuur negeerde dit advies, waarop Brinkman suggereerde dat daarmee de subsidie vanaf het seizoen 1987/88 wel eens in gevaar zou kunnen komen.Geen streep door subsidie aan Globe, Algemeen Dagblad, 13 februari 1986
Ondertussen hadden Sam Bogaerts en Kees Hulst de nieuwe stichting Globe opgericht. Het merendeel van de spelers van het oude Globe steunde dit initiatief.Zuidelijk toneel Globe heeft een concurrent, NRC Handelsblad, 30 april 1986 Dit initiatief leidde er uiteindelijk toe, dat onder de naam Het Nederlands Toneel subsidie werd aangevraagd bij het toenmalig ministerie van WVC (voor periode vanaf 1988). Doel was om vanuit Utrecht met een groep van 23 acteurs vijf voorstellingen per jaar te spelen in zeven (zuidelijke) regionale schouwburgen.Plannen voor twee nieuwe theatergroepen, 6 januari 1987 Uiteindelijk kregen zowel het oude als het nieuwe Globe geen subsidie (meer). Het oude Globe omdat ze artistiek onder de maat bleef. Het nieuwe niet, omdat het ministerie minder gezelschappen wilde en men verwachtte dat spelers bij de grote gezelschappen in de randstad terecht konden.Raad voor de Kunst saneert aantal toneelgezelschappen, NRC Handelsblad, 12 juni 1987
Na Globe Hulst en Bogaerts maakten bij toneelgroep De Witte Kraai in 1986/1987 een eigentijdse versie van Wie is er bang voor Virginia Woolf? Wie is bang voor Virginia Woolf, www.theaterencyclopedie.nl, geraadpleegd 18 augustus 2025 De voorstelling won dat jaar de publieksprijs bij het eerste Nederlands-Vlaamse Theaterfestival. Viviane De Muynck, tegenspeelster van Hulst, won in 1987 de Theo d'Or voor haar vertolking van Martha.‘Wie is bang voor Virginia Woolf’ winnaar van Theaterfestival, De Waarheid, 14 september 1987 In deze periode nam Hulst ook de film Maurits en de feiten op; naar het gelijknamige boek van Gerrit Krol.Geslaagde verfilming van boek ‘Maurits en de feiten’, Leeuwarder Courant, 11 juni 1988
In 1988 maakte Hulst samen met Diane Lensink (zij kenden elkaar van Globe) een eigen voorstelling met de titel Cimitero. Over liefde, jaloezie en onverschilligheid, aldus Lensink in Het Vrije Volk.Diana Lensink tweemaal met veel ‘dooien’ in De Lanteren, Het vrije volk, 11 november 1988
Hulst en Bogaerts vonden vervolgens onderdak bij de Toneelgroep Amsterdam Hulst een echte komediespeler, Algemeen Dagblad, 29 november 1989, alwaar Hulst onder regie van Bogaerts in 1989 startte met het stuk Boeing Boeing. Hulst was tot 2002 verbonden aan de Toneelgroep Amsterdam. Daarna werkte hij voor verschillende producenten.
In 1996 speelde Hulst samen met Ariane Schluter de toneelvoorstelling De Mexicaanse Hond. Alex van Warmerdam schreef het stuk voor hen.
In 2015 speelde Hulst samen met André van Duin en Olga Zuiderhoek in het toneelstuk The Sunshine Boys. Met beiden zou hij niet veel later weer samen spelen in de televisieserie Het geheime dagboek van Hendrik Groen. Hulst speelde Hendrik. De serie (twee seizoenen, in 2017 en 2019 op televisie uitgezonden) werd een succes, met hoge kijkcijfers. Regisseur Tim Oliehoek zei over de keuze voor Hulst: "Ik koos Kees, omdat hij zo aandoenlijk en lief is. Hij heeft de gunfactor die de rol nodig heeft." Kees Hulst: Ik fiets nog altijd als een bezetene door rood, www.ad.nl, 21 oktober 2017
Vanaf september 2025 speelt Hulst samen met Emma Buysse de voorstelling Zachtop lachen, naar het boek van Malou Holshuijsen.Zachtop lachen op www.theater.nl
Prijzen Het stuk Wie is bang voor Virginia Woolf (met onder andere Kees Hulst als George) won in 1987 de publieksprijs bij het Nederlands-Vlaamse Theaterfestival. Voor zijn rol in het stuk Vrijdag van Hugo Claus ontving Hulst in 1989 de Arlecchino (beste mannelijke bijrol).Jaarlijkse regen van theaterprijzen, NRC Handelsblad, 29 augustus 1989 In 1997 werd Hulst genomineerd voor de Louis d'Or voor zijn rol in Een soort Hades.Overzicht awards Toneelgroep Amsterdam, www.tga.nl, geraadpleegd 18 augustus 2025 In 2008 ontving Hulst de Johan Kaartprijs voor zijn rol in het stuk Wuivend graan van Wim T. Schippers. Voor deze rol ontving hij dat jaar ook een nominatie voor de Louis d'Or. In 2010 won hij de Louis d'Or, de belangrijkste toneelprijs voor de beste mannelijke hoofdrol, voor zijn rol van Jörgen Hofmeester in Tirza van Het Nationale Toneel naar de roman van Arnon Grunberg. Voor de rol van Hendrik Groen in Het geheime dagboek van Hendrik Groen kreeg Hulst in 2018 een Gouden Kalf in de categorie ‘beste acteur televisiedrama’.Dit zijn de winnaars van de Gouden Kalveren 2018, www.parool.nl, 6 oktober 2018
Filmografie en televisie
Toneelrollen Een overzicht van toneelstukken met Kees Hulst is te vinden in de Theaterencyclopedie (online).Kees Hulst op www.theaterencyclopedie
Trivia Als medewerker Van Vleuten is Hulst in 1988 te zien in een reclamespot van Duyvis pinda’s. Hij controleert de kwaliteit van de pinda's en voorziet elke pinda van een stempel (“Oké… Oké… Oké…”).Reclamespot Duyvis pinda’s uit 1988 op YouTube Later vertelde hij dat hij er 8.000 gulden mee had verdiend. “Het eerste wat ik wil weten over een rol is welke schoenen ik draag,” zei Kees Hulst in 1990 in een interview over zijn werk als acteur.Het Schmidt-gevoel, Het Parool, 18 januari 1990 In september 2020 was Hulst ambassadeur van de landelijke campagne Senioren en Veiligheid, met als slogan ‘Maak het oplichters niet te makkelijk’. Het was een campagne van onder andere het ministerie van Justitie en Veiligheid en omroep Max om ouderen te waarschuwen tegen oplichters aan de deur en online.Overheidscampagne Senioren en Veiligheid met Kees Hulst in de hoofdrol, www.maxvandaag.nl, 31 augustus 2020
Externe links
De beide dames en... De Soulklinieken van 29 april 1979 Kees Hulst in het radioprogramma Nooit meer slapen (6 augustus 2022, NPO Radio 1)
Categorie:Nederlands filmacteur Categorie:Nederlands televisieacteur Categorie:Nederlands toneelregisseur