miniatuur|Georges Vacher de Lapouge Graaf Georges Vacher de Lapouge (Neuville-de-Poitou, Vienne, 12 december 1854 - Poitiers, Vienne, 20 februari 1936) was een Franse antropoloog en een theoreticus van eugenetica en wetenschappelijk racisme. Hij is bekend als de stichter van antroposociologie, de antropologische en sociologische studie van rassen om daarmee de superioriteit van bepaalde volken vast te stellen.
In de winter van 1890 vond hij in een grafheuvel bij Montpellier drie botfragmenten van de zogenoemde Reus van Castelnau, die volgens hem een lengte kan hebben gehad van 3,5 m.
Biografie Als jonge rechtenstudent aan de Universiteit van Poitiers las Vacher de Lapouge Herbert Spencer en Charles Darwin.Hecht, Jennifer Michael (2013). The End of the Soul: Scientific Modernity, Atheism, and Anthropology in France. Columbia University Press, p. 190. In 1879 behaalde hij zijn doctoraat en werd magistraat in Niort (Deux-Sèvres) en aanklager in Le Blanc. Toen studeerde hij geschiedenis en filologie aan de École pratique des hautes études en leerde van 1883 tot 1886 talen als Akkadisch, Egyptisch, Hebreeuws, Chinees en Japans aan de École du Louvre en de School van Antropologie in Parijs.
Vanaf 1886 onderwees Vacher de Lapouge antropologie aan de Universiteit van Montpellier, waar hij Francis Galtons eugenetische these verdedigde, maar in 1892 werd uitgezet wegens socialistische activiteitenBoissel, Jean (1982). "George Vacher de Lapouge: Un Socialiste Revolutionnaire Darwinien," Nouvelle Ecole 13, pp. 59–83. (hij was medestichter van Jules Guesde's Franse Arbeiders Partij en voerde campagne om in 1888 burgemeester van Montpellier te worden).
Later werkte hij tot zijn pensioen in 1922 als bibliothecaris aan de Universiteit van Rennes I.
Werk en nalatenschap Hij schreef L'Aryen: son Rôle Social (1899, De Ariër: zijn sociale rol), waarin hij de Arische dolichocephalische rassen tegenover de brachycephalische rassen plaatste.
Vacher de Lapouge hing Francis Galtons eugenetische theorie aan, maar paste die toe op rassen. Zijn ideeën zijn te vergelijken met die van Henri de Boulainvilliers (1658-1722), die geloofde dat de Germaanse Franken de bovenlaag van de Franse samenleving vormden, terwijl de Keltische Galliërs de voorouders van de boerenklasse zouden zijn. Ras werd zo, volgens hem, bijna een synoniem voor sociale klasse. Vacher de Lapouge voegde aan zijn concept van rassen en klassen wat hij noemde "selectionisme" toe, zijn versie van Galtons eugenetica. Zijn antropologie zou zijn bedoeld om sociaal conflict te voorkomen door een vastgestelde, hiërarchisch opgebouwde sociale orde te definiëren."Vacher de Lapouge advocated a socialist order because only such an order could assure that each individual’s racially based abilities could be determined independently of his class. When the 'non-doctrinaire socialist' declared in an article published in 1896 that 'socialism will be selectionist or it will not be at all,' he meant above all that the left should adopt the program of a radical eugenic: the breeding of the Aryan man of the future could only be achieved if, without regard to family background or social status, all 'racially inferior' were prevented from procreation, while all superior men, in addition to a service militaire, would be required to perform a service sexuelle without regard to all traditional norms of sexual behavior. Only if this political model of socialist eugenics were implemented, according to Vacher de Lapouge, would there be any chance that France would survive the impending great conflicts." — Weissmann, Karlheinz (1996). "The Epoch of National Socialism," The Journal of Libertarian Studies 12 (2), pp. 260.Matsuo Takeshi (University of Shimane, Japan). L'Anthropologie de Georges Vacher de Lapouge: Race, Classe et Eugénisme (Georges Vacher de Lapouge anthropology) in Etudes de Langue et littérature Françaises, 2001, No. 79, pp. 47-57. ISSN 0425-4929 ; INIST-CNRS, Cote INIST : 25320, 35400010021625.0050 (Abstract resume on the INIST-CNRS)
In 1926 schreef hij het voorwoord en de vertaling van Madison Grants publicatie The Passing of The Great Race (Le Déclin de la Grande Race, Payot, 1926). Hij vertaalde ook een werk van Ernst Haeckel in het Frans."G. Vacher de Lapouge was a man of wide interest in history, sociology and anthropology. Unlike many students of the ethnic problem, he possessed a good working knowledge of biology and human anatomy. He was a disciple of Haeckel and translated the latter's booklet on the philosophy of monism into French, and provided an introduction to it." — Baker, John R. (1974). "The Historical Background," in Race. Oxford University Press, p. 46.Haeckel, Ernest (1897). Le Monisme, Lien Entre la Religion et la Science. Paris: Schleicher Frères.
Vacher de Lapouge had een directe invloed op de raciale en eugenetische leer van de Nazi's. In zijn boek over "politieke wetenschap" (p.464) "de toekomst van de Ariërs" beschreef hij de jood als de enige rivaal van de ariër. Hierdoor wordt hij medeverantwoordelijk gehouden voor de vernietiging van de Europese joden tussen 1930 en 1950.
Categorie:Racisme Categorie:Eugenetica Categorie:Frans filosoof Categorie:Frans schrijver Categorie:Frans archeoloog