De Medusanevel is een planetaire nevel in het sterrenbeeld Tweelingen. Het object werd oorspronkelijk in 1955 ontdekt door de astronoom George O. Abell van de Universiteit van Californië in Los Angeles, die het classificeerde als een oude planetaire nevel. Tot het begin van de jaren zeventig werd gedacht dat de nevel een supernovarestant was. Met de berekening van expansiesnelheden en het thermische karakter van de radio-emissie, concludeerden Sovjet-astronomen in 1971 dat het hoogstwaarschijnlijk een planetaire nevel was. Omdat de nevel zo groot is, is de helderheid ervan zeer laag, met magnitudes van tussen de +15,99 en +25.
Een halve graad ten westnoordwesten van de Medusanevel bevindt zich de open sterrenhoop NGC 2395. Anderhalve graad ten zuiden van de Medusanevel bevindt zich de open sterrenhoop Dolidze 26, waarvan de ster 6 Canis Minoris de lucida is (de helderste ster van een sterrengroep). 6 Canis Minoris heeft magnitude + 5.
Synoniemen Abell 21 Perek-Kohoutek 205 +14.1 Sharpless 2-274
Externe link
Categorie:Planetaire nevel Categorie:Tweelingen