thumb|Véronique De Keyser in 2014. Véronique Marie Alice Henriette De Keyser (Brussel, 23 maart 1945) is een voormalige Belgische Franstalige politica voor de socialistische PS.
Levensloop Wetenschappelijke loopbaan In 1968 behaalde De Keyser een licentie in de psychologie aan de ULB en in 1974 werd ze aan deze universiteit doctor in de arbeidspsychologie. Van 1968 tot 1984 werkte ze als onderzoekster in de psychologie aan de ULB en het Centrum voor Industriële Studies en Onderzoek in Brussel. In 1984 ging De Keysers lesgeven aan de faculteit voor psychologie en onderwijswetenschappen van de Universiteit Luik, eerst van 1984 tot 1988 als docent en van 1988 tot 2010 als (buitengewoon) hoogleraar. Van 1990 tot 1998 was De Keyser decaan van deze faculteit en van 1991 tot 1998 was ze aan de Universiteit Luik voorzitter van het Excellentiecentrum voor cognitieve modelvorming van temporeel redeneren in een dynamische situatie.
Haar academische carrière bracht De Keyser tevens naar internationale oorden. Van 1981 tot 1984 was ze in Frankrijk voorzitster van de Ergonomische Stichting van de Franse Taal en ze werd tevens gastprofessor aan de universiteiten van Porto, Moskou, Toulouse en Namen. Bovendien was ze van 1990 tot 1994 voorzitter van de Belgische Vereniging van Psychologen en van 1997 tot 2003 voorzitster van de Europese Vereniging voor Arbeids- en Organisatiepsychologie. De Keyser werd voorts in 2001 lid van de Academie voor Wetenschappen in New York en lid van de Psychologencommissie van België en de Franstalige Koninklijke Academie voor Wetenschappen, Letteren en Schone Kunsten van België. Van 1995 tot 2016 was ze ten slotte lid van de raad van bestuur van de Koning Boudewijnstichting.
Ze specialiseerde zich in haar academisch werk in enerzijds menselijke fouten in de luchtvaart en de anesthesie en anderzijds stress op werkvloer en werd vanuit haar publieke functies tevens een belangrijke invloedhebber op de wetgevende evoluties op het gebied van welzijn op het werk. De Keyser werd de auteur van een honderdtal wetenschappelijke artikelen en een paar publicaties.
In de politiek De Keyser werd politiek actief voor de PS. In september 2001 kwam zij voor de partij in het Europees Parlement terecht ter opvolging van de overleden Jacques Santkin, waar ze finaal zou zetelen tot in mei 2014. In het Europees halfrond had ze zitting in de commissies Buitenlandse Zaken, Mensenrechten, Gemeenschappelijke Veiligheid en Defensiebeleid (2001-2004), Buitenlandse Zaken (2004-2009) en Ontwikkelingssamenwerking (2009-2014) en de subcommissie Mensenrechten (2004-2014). Van 2009 tot 2014 was De Keyser tevens ondervoorzitter van de fractie van de Progressieve Alliantie van Socialisten en Democraten in het Europees Parlement.
Als Europees Parlementslid stond De Keyser aan het hoofd van verschillende observatiemissies, onder meer bij de verkiezingen van Palestina in 2006 en de verkiezingen van Soedan in 2010 en het referendum over de onafhankelijkheid van Zuid-Soedan in 2011. Ze kantte zich fel tegen de Amerikaanse interventie in Irak en legde zich toe op de verdediging van vrouwen- en mensenrechten, in het bijzonder in de Arabische wereld en het Midden-Oosten, waarbij ze zich geregeld verplaatste richting Syrië, Palestina en de andere landen in de Mashreq-regio en op het Arabisch Schiereiland. Ook toonde ze belangstelling voor conflictgebieden in Afrika. In die context zette ze zich in voor de bevordering van democratie en vrede, de versterking van fragiele staten, de consolidatie van maatschappelijk progressieve partijen, vrouwenrechten, de scheiding tussen kerk en staat en de strijd tegen foltering, met name van kinderen, en tegen fenomenen als het ronselen van kindsoldaten en het uiten van beschuldigingen van hekserij tegen kinderen.
In 2013 bracht De Keyser in volle Syrische Burgeroorlog een omstreden bezoek aan president Bashar al-Assad. Haar partij reageerde ontstemd, aangezien het Assad-regime op dat moment werd beschuldigd van chemische aanvallen op burgers en andere misdaden tegen de menselijkheid.PS ontstemd over bezoek partijlid aan Assad, De Standaard, 21 september 2013 De Keyser kantte zich tegen een militaire interventie tegen het land en pleitte voor dialoog met Assad, omdat ze de afzetting van de president als contraproductief beschouwde voor de stabiliteit van het land en de Syrische oppositie niet als valabel alternatief zag om het land te leiden. De affaire had mede tot gevolg dat De Keyser bij de verkiezingen van mei 2014 geen plaats meer kreeg op de Europese PS-lijst.
Op lokaal politiek niveau was De Keyser van 2006 tot 2018 gemeenteraadslid van de stad Luik.
Na de politiek Van mei 2020 tot maart 2026 was De Keyser voorzitster van het Centre d'Action Laïque, de koepelorganisatie van Franstalige vrijzinnige verenigingen.
Onderscheidingen In 1997 ontving Véronique De Keyser de onderscheiding van commandeur in de Kroonorde en in mei 2014 werd ze ridder in de Leopoldsorde.
Externe link Persoonsgegevens Europees Parlement (archiefversie hier)
Categorie:PS-politicus (België) Categorie:Belgisch Europarlementariër Categorie:Gemeenteraadslid van Luik