Naomie Pieter (Alphen aan den Rijn, 20 januari 1990) is een Nederlands performancekunstenaar, choreograaf en antiracisme- en queeractivist.
Biografie Naomie Pieter is een van de vier kinderen van haar ouders. Haar ouders komen uit Curaçao. Toen Pieter zes jaar oud was gingen haar ouders uit elkaar; de kinderen groeiden verder op bij hun moeder. Na de middelbare school volgde zij een mbo-dansopleiding aan het ROC in Amsterdam, tot een knieblessure in 2009 een einde maakte aan haar danscarrière. Op zestienjarige leeftijd kwam Pieter uit de kast als queer. Ze organiseerde in Den Haag feesten voor lesbische vrouwen, zoals On Heelz in 2011, en werd een queer rolmodel. In 2012 organiseerde ze de Vrouwenemancipatieboot bij de Pride Amsterdam en in 2013-2015 was ze jongerenambassadeur in Den Haag.
In 2016 begon ze met een choreografieopleiding aan de Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten. Ze voltooide deze opleiding op dertigjarige leeftijd in 2020. Sindsdien ziet zij zichzelf meer als een performancekunstenaar en wil zich toeleggen op ruimtes ontwerpen, decors waar zijzelf of anderen kunnen performen. Volgens een interview in dagblad Trouw kunnen zo ook haar activisme en haar danspassie met elkaar verenigd worden; "een demonstratie is per slot van rekening ook een soort performance".
Op maandag 19 januari 2019 trad ze met de performance Timeless Demonstrations op bij het event TEDx Alkmaar.
Activisme In 2011 organiseerde Pieter haar eerste eigen feest voor lesbische vrouwen onder de naam On Heelz. Een jaar later regelde ze, op verzoek van Pride-directeur Irene Hemelaar, de Vrouwenboot voor de Canal Parade van Pride Amsterdam. Pieter bemande de boot met vrouwen die ze via On Heelz had leren kennen.
In 2014 werd Pieter actief bij Kick Out Zwarte Piet, en was ze het gezicht van de Black Lives Matterdemonstraties in Nederland. Van 2015 tot 2020 was ze woordvoerder van Kick Out Zwarte Piet. Gaandeweg raakte zij ervan overtuigd dat in de lhbti-beweging een antiracistisch geluid nodig is. Ze richtte de The Black Queer Archives en Black Queer & Trans Resistance Netherlands (2018) op: initiatieven ter bevordering van de emancipatie van de zwarte lhbti-gemeenschap. Ze werd bestuurslid van COC Amsterdam en is ze een van de initiatiefnemers van Daughters of Ivory, dat rondom Pride evenementen organiseert voor lesbische, biseksuele en transgender meiden van kleur.
Naar het voorbeeld van Black Prides die sinds de jaren negentig in de VS en sinds 2005 in Londen werden gehouden, wilde Pieter ook een Black Pride in Nederland organiseren. In 2018 had ze daarvoor een plan gemaakt en dat aan de Stichting Pride Amsterdam (SPA), de organisator van de Amsterdamse Pride, gestuurd. In het bestuur van SPA stuitte haar plan echter op bezwaren: het zou te politiek zijn en de term 'black' zou teveel aan de leerscene doen denken. Om ook Latijns-Amerikaanse en Aziatische lhbt'ers erbij te betrekken besloot het bestuur om de naam Pride of Colour te gebruiken. Pieter vond dat ze de naam zelf had mogen bepalen en bedankte voor het voorzitterschap van de nieuwe commissie. Aanvankelijk wist de commissie nog weinig activiteiten te realiseren, het belangrijkste was het queer dancehallfeest Pon di Pride dat Pieter in 2018 en 2019 zelf in de Melkweg organiseerde.
Ondertussen namen de meningsverschillen met SPA toe en vertrok Pieter na het Pride-seizoen van 2019. Het succes van de Pon di Pride-feesten inspireerde haar om, samen met Black Queer & Trans Resistance, op 25 juli 2020 op het Museumplein in Amsterdam de eerste Black Pride in Nederland te organiseren. Ook daarbij aanwezig waren de activisten Glenn Helberg en Anne Krul. Wegens de coronacrisis kon het grootste deel van de activiteiten die voor de tweede editie van de Black Pride in 2021 gepland waren niet doorgaan. Wegens persoonlijke omstandigheden bleef de Black Pride van 2022 beperkt tot een weekend. In 2023 en 2024 was er een Black Pride-podium met artiesten en sprekers op de Dam. Wegens organisatorische problemen kon er in 2025 geen jubileumeditie van de Black Pride gevierd worden en was er alleen het Pon di Pride-feest in de Melkweg.
Onderscheidingen 2020 - Roze Lieverdje, een Amsterdamse prijs voor voorvechters van lhbti-rechten van de werkgroep Seksuele diversiteit van GroenLinks. Het jaar erop had Pieter zitting in de jury voor deze prijs. 2020 - Pax Duif (vredesprijs) van de katholieke organisatie PAX. 2020 - winnaar van de Top 100 Meest Invloedrijke Vrouwen 2020 van Opzij, in de categorie cultuur. 2021 - Winq Inspiration Award. 2021 - Jos Brink-innovatie-prijs, uitgereikt door demissionair minister Ingrid van Engelshoven in het DeLaMar Theater in Amsterdam. 2021 - Bob Angelo Sterren van de Toekomst-trofee van COC Nederland, bij het 75-jarig jubileum.
Categorie:Nederlands choreograaf Categorie:Nederlands anti-racismeactivist Categorie:Lhbti+-activist