Elsa van Hagendoren of Else Oosterlinck-van Hagendoren (Gembloers, 4 december 1904 – 1998) was een Belgische illustratrice en schrijfster. Ze illustreerde kinderboeken, tijdschriften, posters, covers, schoolboeken en romans. Met onderwerpen gaande van ontdekkingsreizen in Afrika (Penge, de Pygmee) tot natuurverhalen zoals haar zelfgeschreven reeks (de heide, het bos, de weide).
Ze gebruikte verschillende technieken in haar illustraties zoals pen en inkt en lithografieën.
Biografie In de periode van 1919 tot 1921 verbleef Van Hagendoren met haar ouders in Colombia en begon ze aan haar eerste opleiding tekenen in de academie van Bogota. Later voltooide ze haar studies aan de Academie voor Schone Kunsten en het Hoger Instituut voor Sierkunsten in Antwerpen waar ze o.a. de invloed van haar leraar Gustave van de Woestyne onderging.
Na haar studies kwam ze in contact met enkele uitgevers, waaronder de Nederlandse boekhandel, het Getij, in Mortsel, geleid door de Nederlandse letterkundige Herman Oosterwijk met wie ze later trouwde en de uitgeverij de Sikkel in Antwerpen. Deze stelden haar in de gelegenheid om haar talent als illustratrice van talrijke boeken te ontplooien. Naast het werken in opdracht van andere auteurs bracht ze zelf ook haar eigen verhalen uit. Ze schreef onder meer twee jeugdboeken, waaronder één autobiografisch over haar verblijf in Zuid-Amerika; Twee jaar in de Andes en Jeugdherinneringen uit Zuid-Amerika en een expeditie avontuur in Afrika naar prehistorische dieren, Kraterland.
Ze was lid van de vereniging van Vlaamse Letterkundigen.
In 1940 was ze deel van de tentoonstelling Aspekten der hedendaagsche tekenkunst en grafiek.
Prijzen In 1953 werden De beek en De weide uitgeroepen als 'beste kinderboeken' door de provincie Antwerpen.
In 1971 werd Kraterland bekroond met de prijs ‘verdienstelijk jeugdboek’ door de bestendige deputatie Antwerpen.
Geïllustreerde werken
Referenties
Categorie:Vlaams kinderboekenschrijver Categorie:Belgisch illustrator