Constant Jack Vecht (Amsterdam, 21 december 1947 – aldaar, 10 november 2020) was een Nederlandse journalist, schrijver en kunsthandelaar. Van 1983 tot 1986 was hij hoofdredacteur van De Waarheid. Van 1988 tot 1997 was hij directeur/uitgever van De Groene Amsterdammer.
Biografie Constant Vecht was de zoon van de kunsthandelaar Jack Vecht en Constance (Peggy) van Kerckhoven.Stadsarchief Amsterdam Archiefkaart Constant Jack meldt dat het gezin woonde aan De Lairessestraat. Broer Jack Vecht (jr., 1950) werd acteur. Constant groeide op in het Amsterdamse Museumkwartier. Na zijn middelbareschooltijd op het Vossius Gymnasium ging Vecht in 1967 filosofie en sociologie studeren aan de Universiteit van Amsterdam. Hij werd actief in de (linkse) studentenbeweging en was van 1971 tot 1972 voorzitter van de Algemene Studenten Vereniging Amsterdam (ASVA).'Korte biografieën van de auteurs: Constant Vecht (1947).' in: Koper, Vecht en van Weezel 1991, p. 220. De ASVA raakte in die tijd onder invloed van de Communistische Partij van Nederland (CPN). In 'Zondagskinderen waren we' (1991) geeft Vecht een inkijkje in de ontwikkeling die hij in die periode doormaakte. De duidelijk autobiografische kroniek Huis aan de Amstel uit 1993 beschrijft in meer detail de periode waarin de jonge Vecht zich ontworstelde aan zijn ouderlijk milieu, om uiteindelijk lid te worden van de CPN. In een terugblik uit 1997 kijkt Martin van Amerongen ook terug op die tijd en de jaren erna.
Van 1983 tot 1986 werd Vecht hoofdredacteur van het communistische dagblad De Waarheid. Over die tijd bij De Waarheid schreef Martin van Amerongen: "Hij had zonder meer de zwaarste betrekking in de Nederlandse journalistiek, hoofdredacteur van een krant zonder een cent, met minimale mankracht en eigenlijk zonder bestaansrecht."van Amerongen 1997. Daarna werd Vecht directeur van De Groene (Amsterdammer). Na zijn vertrek aldaar ging hij werken in de kunsthandel van zijn overleden vader en grootvader, de firma “Kunstzalen A. Vecht” in de Spiegelstraat in Amsterdam.Zie o.a. Rijken 2020.
De Groene Toen Vecht in 1988 aantrad bij De Groene verkeerde het blad financieel in penibele omstandigheden. Vecht voerde een aantal veranderingen door, zoals de vorming van een advertentieafdeling; hij ging er samen met Van Amerongen zelf ook wel voor op pad.
Hij speelde als directeur/uitgever een belangrijke rol in de geschiedenis van De Groene. In tegenstelling tot wat gebruikelijk was schreef hij ook in het weekblad.
Bibliografie , Zondagskinderen waren we, in: Koper, Vecht en van Weezel, pp. 103-116 (1991). bespreking van Huis aan de Amstel door Hans Warren in de Provinciale Zeeuwse Courant (PZC) van 12 november 1993 onder de titel 'De tragiek achter een succes-story: Kroniek van een joodse familie.' Warren beschouwt dit boek als zijn (Vecht's) literaire debuut. Met Huis aan de Amstel schreef hij de kroniek van zijn eigen familie, nauwelijks verhuld, al noemt hij het geslacht niet Vecht maar Van Elburg en zichzelf niet Constant maar Vincent in het boek. Gearchiveerd op 18 juni 2023.
Onderscheiding In 1986 ontving Vecht de Anne Vondelingprijs voor zijn artikelen in De Groene over de Nederlandse politiek. en
Categorie:Nederlands journalist