Locatie van de Clarion-Clipperton-Zone|miniatuur De Clarion-Clipperton-Zone, ook wel de (Clarion) Clipperton Fracture Zone genoemd, is een transformbreuk in de oceaankorst van de Stille Oceaan. Het is de meest zuidelijke van de vijf grote breukzones die op de bodem van de Noordelijke Stille Oceaan werden ontdekt; de andere breukzones zijn die van Molokai, Murray en Mendocino, alle drie meer naar het noorden. De breuklijn bestaat uit onderzeese bergen en begint ten noordoosten van de Line-eilanden (deel van Kiribati en van de kleine afgelegen eilanden van de Verenigde Staten) en loopt richting Midden-Amerika.
Ontginning mangaanknollen Het gebied, dat zo'n 7000 kilometer lang is en vijf miljoen vierkante kilometer groot, staat in het middelpunt van de belangstelling omdat er veel mangaanknollen te vinden zijn. Een mangaanknol bevat waardevolle grondstoffen zoals nikkel, kobalt en mangaan. De Clarion-Clipperton-Zone werd daartoe door de Internationale Zeebodemautoriteit in verschillende blokken ingedeeld. Het Canadese bedrijf The Metals Company met Allseas en verschillende Belgische bedrijven (o.a. Umicore en Deme) hebben interesse getoond in deze ontginning.Belgisch bedrijf doet stiekem testen voor diepzeemijnbouw op Thorntonbank, MO, 2 november 2020. Gearchiveerd op 30 januari 2023.
In maart 2022 heeft The Metals Company een milieueffectrapportage ingediend voor een test. In september 2022 werd toestemming verleend om knollen te winnen. In oktober/november 2022 werd de test uitgevoerd in samenwerking met Allseas. Een onderwaterrobot werd naar de zeebodem afgezakt en deze reed meer dan tachtig kilometer over de zeebodem. Tijdens de reis werden knollen verzameld en 3000 ton aan mangaanknollen zijn via een pijp over een afstand van ruim vier kilometer naar het schip Hidden Gem getransporteerd.
Milieu miniatuur|Een glasspons met op de achtergrond mangaanknollen De omstandigheden in de zone creëren een unieke habitat waar zeldzame, endemische organismen voorkomen en die bovendien ook een ontzettend lange levensduur en dus trage groei hebben. Een levensduur van ongeveer 2320 jaar, zoals voor het zwart koraal, is niet uitzonderlijk. Dit maakt de organismen daar extra kwetsbaar.Welke biologische rijkdom wordt gevonden in het Gebied?, FOD Economie, 3 december 2018. Gearchiveerd op 27 maart 2023. Er zijn grosso modo drie verschillende habitatsDiepzeemijnbouw, stappen in het duister?. Gearchiveerd op 7 februari 2023.: die van de polymetallische knollen, met unieke sponzen, neteldieren zoals koralen, week- of schelpdieren zoals zeepokken en octopusjes, stekelhuidigen zoals zeekomkommers en slangsterren, larven van kreeftachtigen en specifieke rondwormen. Hier komen relatief gezien het meeste organismen voor; die van chemotrofe bacteriën, met als voorbeeld de yetikrab en verschillende diepzeewormen; die van de kobaltrijke ferromangaankorsten, "onderzeese oases van de abyssale vlakte" met relatief meer organismen net boven de zeebodem.Fauna of Cobalt-rich ferromanganese crust seamounts, Malcolm Clark, Christopher Kelley, Amy Baco & Ashley Rowden, 2011
Er wordt onderzocht welke milieu-impact de ontginning van mangaanknollen in de diepzee heeft, en of het ontginnen de daar levende soort in gevaar zou brengen.
Categorie:Mijnbouw Categorie:Grote Oceaan