Michael Manring (Annapolis (Maryland), 27 juni 1960) is een Amerikaanse bassist en toetsenist.
Biografie Michael Manring werd geboren in Annapolis (Maryland), MarylandTom Mulhern, "Bass Heroes: Styles, Stories & Secrets of 30 Great Bass Players: from the Pages of Guitar Player Magazine", Backbeat Books, 1993, , p.26 als jongste van vier kinderen. Zijn familie woonde in Norfolk (Virginia) en verhuisde in 1969 naar de buitenwijken van Washington D.C. De Manrings waren muzikaal gezien een zeer actieve familie en vormden een zeer vruchtbare achtergrond voor Michaels muzikale ontwikkeling. Hij en zijn broer Doug - een gitarist en drummer, die later lange tijd in Japan woonde, vormden op de middelbare school een zeer actieve ritmegroep en waagden zich aan jazzrock en fusion, rockklassiekers spelen op bierfeesten of popstandards in restaurants en op bruiloften.Doug Manring Bio op de website van Doug Manrings. Geraadpleegd op 22 november 2007. Manring was een leerling van bassist Peter Princiotto uit Spring Hill, Virginia. Hij begon eind jaren 1970 te studeren aan de Berklee College of Music in Boston, Massachusetts, maar beëindigde zijn studie in 1979 vanwege de zware werkdruk die hij al had. Hij toerde met verschillende bands, zoals de Prog Rock band However. MICHAEL MANRING. Beyond genres and niches door Anil Prasad. Geraadpleegd op 22 november 2007. Tijdens zijn tijd op het Berklee College gebruikte hij elke gelegenheid om met zeer verschillende muzikanten en bands te spelen. In de jaren 1980 studeerde en toerde hij met Jaco Pastorius en begon hij zijn eigen stijl te ontwikkelen. Alum Profile - Michael Manring '79 aan Berklee College. Geraadpleegd op 24 november 2007.
Naast een lange periode in de jaren 1980 als huis-bassist voor Windham Hill Records, heeft Manring opnamen gemaakt met Spastic Ink, Alex Skolnick (in de bands Skol-Patrol en Attention Deficit, ook met Tim Alexander van Primus), Larry Kassin, Tom Darter, Steve Morse, David Cullen, Alex de Grassi, Will Ackerman en vele andere bekende muzikanten. Hij was de headliner van zijn eigen band Montreux gedurende de jaren 1980. Hij is vanaf het begin lid geweest van Yo Miles!, Henry Kaiser en de Miles Davis tributeband van Wadada Leo Smith. In 1994 werd Manring uitgeroepen tot «Bassist van het jaar» door de lezers van het tijdschrift Bass Player. Michael Manring Interview door Matt Guthrie, 15 april 1994. Geraadpleegd op 21 november 2007. Manrings naam is ook verbonden met die van fingerstyle-gitarist Michael Hedges, die een beste vriend en medemuzikant was. Manring toerde uitgebreid met Hedges en speelde op alle Hedges-albums, behalve een. Manring staat bekend als een bescheiden en gracieuze live-artiest, met een talent voor improvisatie met gastmuzikanten.
Sinds 2005 maakt Manring deel uit van de band DeMania met gitarist Alex de Grassi en percussionist Christopher Garcia. In 2019 vormden Manring en Garcia samen met Motoshi Kosako op harp de band KoMaGa Trio.KoMaGa Trio: An Evening of Jazz Harp and contemporary fusiondoor San Francisco International Arts Festival Geraadpleegd op 8 May 2026 Manring blijft actief en toert de wereld rond voor optredens en clinics. Hij woont in Oakland (Californië).
Muziek en muzikale invloeden Door zijn associatie met het Windham Hill label werd Manring vaak gezien als een new age muzikant. Hij ziet zichzelf niet als behorend tot een bepaalde stijl of genre en maakt vaak grappen over het categoriseren van zijn muziek. Zijn album Thonk noemde hij bijvoorbeeld het eerste new age - death metal - fusion album. Manring heeft een gedegen muzikale kennis en gebruikt de bas als solo-instrument meestal in afwisselende stemmingen, met extra mogelijkheden en patronen die direct worden opgeroepen met door hendel geactiveerde de-tuners en bruggen, een beetje zoals een pedal steel guitar. Hij wil laten zien dat de elektrische bas muzikaal rijk en expressief gebruikt kan worden. Manring speelt af en toe op twee (of zelfs drie of vier) bassen tegelijk tijdens live optredens. Manring is ook een componist van experimentele muziek, mengtechnologie en fretloze bas met de klanken van keukengerei en kartonnen dozen, zoals blijkt uit zijn soloalbum Book of Flame. Hij is een technisch virtuoos en gebruikt zijn bas over het algemeen op heel verschillende manieren. Meestal speelt hij een fretloze bas, wat hem voldoende mogelijkheden geeft om toon en toonhoogte te veranderen, net als op een akoestische bas. Manring is ritmisch zeer veelzijdig en gebruikt vaak polyritmes. Hij zij dingen te doen op de elektrische bas die nog niet eerder zijn gedaan, bijna onmogelijk zijn en illegaal in de meeste staten. Een unieke techniek die door Manring wordt gebruikt, is het gebruik van Hipshot D-tuners om de stemming van een of meer snaren te veranderen tijdens het spelen van een stuk.
Uitrusting Manring speelt een standaard basgitaar van Zon Guitars, de zogenaamde Zon Hyperbass, een zeer flexibel instrument, ontwikkeld door Joseph Zon en Manring. Speciale stemknoppen en een speciale brug maken onmiddellijke stemmingswisselingen mogelijk van zowel enkele snaren als van alle snaren tegelijk door de actie van verschillende kleine hendels, een systeem als dat van de TransTrem gitaar. De ontwikkeling van dit bijzondere model werd veroorzaakt door Manrings gebruik van open stemmingen. Toen Manring tijdens het spelen de stemmingen begon te veranderen door de pinnen te draaien tijdens het spelen, realiseerde hij zich al snel de beperkingen van deze benadering. Eerst probeerde hij deze beperkingen te overwinnen door een normale Music Man Sting Ray Bass te veranderen, maar begon toen de Hyperbass met Zon te ontwikkelen. De Hyperbass heeft Bartolini pickups voor elke snaar en vier Fishman transducers voor de lichaamssignalen van de instrumenten. Behalve de Hyperbass gebruikt Manring een hele reeks instrumenten.
Discografie Solo 1986: Unusual Weather (Windham Hill Records) 1989: Toward the Center of the Night (Windham Hill) 1991: Drastic Measures (Windham Hill) 1994: Thonk (High Street Records) 1995: Up Close 21 (Windham Hill/High Street/Boston Acoustic) 1998: The Book of Flame (Alchemy) 2005: Soliloquy (Manthing)Windham Hill album discography. Accessed on November 24, 2007. 2020: Small Moments (Manthing)Small Moments Bandcamp page. Accessed on May 10, 2020.
Samenwerkingen Met Michael Hedges 1981: Breakfast in the Field (Windham Hill) 1984: Aerial Boundaries (Windham Hill) 1986: Watching My Life Go By (Open Air) 1987: Live on the Double Planet (Windham Hill) 1990: Taproot (Windham Hill) 1996: Oracle (Windham Hill) 1999: Torched (Windham Hill) 2000: Michael Hedges – The Best of Michael Hedges (Windham Hill) 2001: Beyond Boundaries – Guitar Solos (Windham Hill) 2003: Platinum & Gold Collection (RCA Victor) 2006: Pure Michael Hedges (RCA)
Met Calum Graham 2016: Farewell (Studio AD/TL Studios)
Met Danny Heines 2001: What Worlds They Bring (Vadadisc)
Met Alex Skolnick 1997: The Skol-Patrol (Pluto-Bound)
Met Montreux 1985: Chiaroscuro (Windham Hill) 1987: Sign Language (Windham Hill) 1989: Let Them Say (Windham Hill)
Met Jim Stinnett en Grant Stinnett 2008: Project M (Stinnett) 2009: Dance of the Bottom Feeders (Stinnett) 2011: Welcome to Our Clef (Stinnett) 2012: Convergencia (Stinnett)
Met John Gorka 1991: Jack's Crows (High Street) 1992: Temporary Road (High Street) 1994: Out of the Valley (High Street) 1996: Between Five and Seven (High Street) 1998: After Yesterday (Red House) 2001: Company You Keep (Red House) 2006: Writing in the Margins (Red House)
Met Paolo Giordano 1994: Paolo Giordano (Step Musique/New Sounds) 2000: Kid in a Toy Shop (Step Musique/New Sounds)
Met Turtle String Island Quartet 1995: By the Fireside (Windham Hill)
Met Attention Deficit 1998: Attention Deficit (Magna Carta) 2001: The Idiot King (Magna Carta)
Met Jeff Loomis 2008: Zero Order Phase (Century Media)
Met Yo Miles 1998: Yo Miles! (Shanachie Records) 2004: Sky Garden (Cuneiform Records) 2005: Upriver (Cuneiform)
Met Sadhappy 1998: Good Day Bad Dream (Periscope) 2005: Outerspaces (Periscope)
Met Norm Stockton 2009: Tea in the Typhoon (Stocktones)
Met Scott McGill en Vic Stevens 2001: Addition by Subtraction (Free Electric Sound) 2003: Controlled by Radar (Free Electric Sound) 2006: What We Do (Free Electric Sound)
Met Larry Kassin en Tom Darter 2001: Scatter (MKD Music)
Met David Cullen 2001: Equilibré (Solid Air)
Met Human Factor 2002: Human Factor (Human Factor)
Met Euro Groove Department 2005: Optical Illusion
Met At War With Self 2005: Torn Between Dimensions (Free Electric Sound)
Met DeMania 2006: DeMania (Tropo)
Met Jonni Lightfoot 2006: "BLU" (DreamAttik Productions)
Met Jeff Dodd 2007: Falling Awake (Aesthetic)
Met Jeff Titus 2007: Wood Dragon (Musician101 Music) 2011: What We Don't Know (Jeff Titus Music)
Met Brad Hoyt en Jeff Titus 2013: Restive Nocture (Harp Guitar Music)
Met Jim Matheos 1999: Away Met Words
Met Yves Carbonne en Dominique Di Piazza 2005: Carbonne – Di Piazza – Manring
Met Justin King (als King West Manring Vamos) 2008: I-XII
Met Cyril Achard 2008: A Place in Time
Met Sándor Szabó 2010: Inner Smile (Indie Europe/Zoom)
Met Lukas Ligeti 2011: Pattern Time (Innova Records)
Met Terror Syndrome 2008: Terror Syndrome
Met Kevin Kastning 2013: "In Winter" (Greydisc Records)
Met Shambhu 2010: "Sacred Love" (Acoustic Shine) 2016: "Soothe" (Acoustic Shine)
Met Marco Maggiore 2014: PassWords (M81Productions)
Met Tim Jordan Kirtan 2015: Heart and Spirit (Dharmapala Records)
Met Vectrexcentricity 2016: Lifelike Boy Android (H(i)nds(i)ght)
Met Gianfranco Continenza 2013: Dusting the Time (Videoradio) 2019: Vertical Horizons (Never Sleeping)
Met KoMaGa Trio (Motoshi Kosako en Christoper Garica) 2020: Foxing Hour (KoMaGa Trio)
Compilaties Windham Hill 1982: An Evening with Windham Hill Live 1985: Windham Hill – Winter 1985: Windham Hill Sampler '86 1985: Windham Hill Sampler '85 1986: A Winter's Solstice II 1989: Windham Hill Radio Sampler I 1990: Windham Hill – The First Ten Years 1990: A Winter's Solstice III 1990: Restore the Shore 1991: Windham Hill Sampler '92 1991: Windham Hill Guitar Sampler II 1993: A Winter's Solstice IV 1995: Heal the Bay 1996: Sanctuary – 20 Years of Windham Hill 1996: Redbook Relaxers – Daybreak 1996: Redbook Relaxers – Dreamscape 1996: Carols of Christmas 1997: Summer Solstice – A Windham Hill Collection 1997: Redbook Relaxers – Lullabies 1997: Redbook Relaxers – Dinner Party 1997: Redbook Relaxers – Between Friends 1997: Redbook Relaxers – After Hours 1997: Redbook Relaxers – Piano Reflections 1998: Thanksgiving – A Windham Hill Collection 1998: Yoga Zone – Music for Yoga Practice 1998: Conversations with God II 1999: Sun Dance – Summer Solstice III 2000: Windham Hill Classics – Morning 2000: Windham Hill Classics – Journeys 2000: Windham Hill Classics – Harvest 2000: Windham Hill Classics – Angels 2000: The Mozart Variations 2002: Spirit of Life 2003: Windham Hill Chill II 2003: Prayer – A Windham Hill Collection 2003: Adagio – A Windham Hill Collection 2003: A Winter's Solstice V 2003: A Windham Hill Wedding Album 2004: Winter Wonderland – A Windham Hill Collection 2004: Lullaby – A Windham Hill Collection 2005: A Quiet Revolution – 30 Years of Windham Hill 2005: Essential Winter's Solstice BMG 1997: Twilight Jazz 1997: Meditation – Revive 1997: Candlelight Moments – Romantic Moments 1997: Candlelight Moments – Meditative Moments 1998: Moonlight Reflections 1998: Quiet Moods – Romantic Reflections 1998: Quiet Moods – Meditative Moments 2000: New Age Christmas 2000: Awake 2000: Yoga – Energy 2000: Yoga – Balance Energy and Strength 2001: Meditation – Relax Restore and Revive 2002: Meditation – Renew 2002: Meditation – Relax
Andere labels 1994: We Sing to Open Ears (High Street)