Robert Gérard Goulet (Lawrence (Massachusetts), 26 november 1933 – Los Angeles, 30 oktober 2007) was een Amerikaanse zanger, acteur en entertainer van Frans-Canadese afkomst. Als Sir Lancelot en oorspronkelijk de rol in de Broadway-musical Camelot uit 1960 met in de hoofdrol tegenover gevestigde Broadway-sterren als Richard Burton en Julie Andrews, kreeg hij onmiddellijke erkenning met zijn uitvoering en interpretatie van het nummer If Ever I Would Leave You, dat zijn handtekening werd. Zijn debuut in Camelot markeerde het begin van een podium-, film- en opnamecarrière. Hij won een Grammy Award en een Tony Award en zijn carrière omvatte bijna zes decennia.
Biografie Goulet werd geboren in Lawrence, Massachusetts, in Haverhill Street, waar hij ook woonde. Hij was de enige zoon van Jeanette (geb. Gauthier) en Joseph Georges André Goulet. Zijn beide ouders werkten in de molens, maar zijn vader was ook amateurzanger en worstelaar. Zijn ouders waren van Frans-Canadese afkomst en hij was een afstammeling van de Frans-Canadese pioniers Zacharie Cloutier en Jacques Goulet. Kort na de dood van zijn vader verhuisde de 13-jarige Goulet met zijn moeder en zus Claire naar Girouxville, Alberta en bracht zijn vormingsjaren door in Canada.
Na een aantal jaren in Girouxville te hebben gewoond, verhuisden ze naar de provinciale hoofdstad Edmonton om te profiteren van de prestatiekansen die in de stad werden geboden. Daar woonde hij de zangscholen bij die waren opgericht door Herbert G. Turner en Jean Létourneau en werd later radio-omroeper voor radiostation CKUA. Na zijn afstuderen aan de Victoria Composite High School (nu Victoria School of the Arts), ontving Goulet een studiebeurs aan het Royal Conservatory of Music in Toronto, waar hij zang studeerde bij oratoriumbaritons George Lambert en Ernesto Vinci. In 1952 nam hij deel aan CBC Television's Pick The Stars en haalde uiteindelijk de halve finales. Dit leidde tot andere netwerkoptredens in shows zoals Singing Stars of Tomorrow, Opportunity Knocks, Juliette en de Canadese versie van Howdy Doody, waarin hij speelde tegenover William Shatner.
Opstap naar het sterrendom Goulets eerste boekingen in de Verenigde Staten waren met de Kenley Players. Hij speelde in acht producties, waaronder Pajama Game (1959), Bells Are Ringing (1959), Dream Girl (1959), South Pacific (1960), Meet Me in St. Louis (1960) en Carousel (1960). John Kenley kwam naar zijn kleedkamer na de opening van Pyjama Game en gaf hem opslag, zeggend dat het was omdat hij wist dat hij het zich nooit meer zou kunnen veroorloven. Goulet zei in 2006 dat hij gelijk had. Goulet herhaalde zijn rol in South Pacific voor Kenley in een productie uit 1995.
In 1959 maakte Goulet kennis met librettist Alan Jay Lerner en componist Frederick Loewe, die moeite hadden om de rol van Lancelot in hun toneelproductie Camelot te spelen. Lerner en Loewe, onder de indruk van het talent van Goulet, contracteerden de virtuele nieuwkomer om de rol te spelen, tegenover Richard Burton (Koning Arthur) en Julie Andrews (Queen Guenevere). Camelot opende in oktober 1960 zijn deuren in Toronto. Daarna speelde het een vier weken durende verbintenis in Boston en ging het twee maanden later eindelijk open op Broadway. Goulet ontving lovende recensies, met name voor zijn romantische ballad If Ever I Would Leave You, die zijn kenmerkende nummer zou worden. Na de uitvoering van Camelot verscheen Goulet in The Danny Thomas Show en The Ed Sullivan Show, waardoor hij een begrip werd bij het Amerikaanse publiek. Op 7 december 1962 verscheen Goulet in The Jack Paar Show met Judy Garland om hun animatiefilm Gay Purr-ee te promoten. Hij zou ook een Grammy Award winnen als beste nieuwe artiest in 1962.
Op 25 mei 1965 verminkte Goulet de tekst van het Amerikaanse volkslied bij de opening van het tweede zwaargewichtkampioenschap van Muhammad Ali-Sonny Liston in Lewiston (Maine). Goulet had het volkslied nog nooit eerder in het openbaar gezongen en verving de tekst 'dawn's early light' door 'dawn's early night'. De blunder werd de volgende ochtend in landelijke kranten gemeld en Goulet werd in opinierubrieken bekritiseerd vanwege een gebrek aan kennis van de teksten. Zoals Dorothy Kilgallen had voorspeld toen Goulet verscheen in What's My Line?. Een paar dagen eerder duurde het volkslied langer dan het gevecht, dat al vroeg in de eerste ronde voorbij was. Goulet had dit jaar ook zijn grootste pophit, toen zijn single My Love, Forgive Me #16 bereikte in de Billboard Hot 100.
Amusementscarrière In 1966 speelde Goulet in de televisieserie Blue Light, waarin hij een journalist speelde die undercover in nazi-Duitsland werkte als spion namens de geallieerden. De serie liep tussen 12 januari 1966 en 18 mei 1966 in 17 afleveringen. In december 1966 werd de theatrale film I Deal in Danger uitgebracht met in de hoofdrol Goulet, bestaande uit de eerste vier afleveringen van Blue Light, die samen werden gemonteerd. In 1968 was Goulet terug op Broadway in de musical Kander and Ebb The Happy Time. Hij won een Tony Award voor «Best Actor in a Musical» voor zijn rol. John Serry sr. werkte mee als orkestaccordeonist. In 2005 speelde hij in de Broadway-revival van Jerry Herman's La Cage aux Folles. Goulet begon een opnamecarrière bij Columbia Records in 1962, wat resulteerde in meer dan 60 best verkochte albums.
Hij toerde ook in verschillende musicals, waaronder Camelot als Sir Lancelot, Man of La Mancha, Rodgers and Hammersteins South Pacific, Rodgers and Hammersteins Carousel, waar hij Billy Bigelow portretteerde, een rol die hij in 1967 ook speelde in een voor televisie gemaakte bewerking van de musical. Deze versie werd slechts een jaar na de eerste televisie-uitzending van de filmversie uit 1956 uitgezonden. Hij speelde ook in 1966 een televisieversie van Brigadoon, die verschillende Emmy Awards won, en Kiss Me Kate in 1968, tegenover zijn toenmalige vrouw Carol Lawrence. Alle drie werden geproduceerd door Goulets bedrijf Rogo Productions en uitgezonden op ABC, maar geen enkele is sinds de jaren 1960 opnieuw uitgezonden of op video uitgebracht. Alle drie zijn opgenomen op videoband in plaats van film.
Goulet speelde als gast in The Lucy Show in 1967 als hijzelf en twee andere personages die meededen aan een Robert Goulet look-alike wedstrijd. In 1972 speelde hij een hoofdschurk in de seizoensfinale van de originele televisieserie Mission: Impossible. Goulet was te zien in een tweedelige aflevering van de sitcom Alice tijdens het seizoen 1981, opnieuw zichzelf spelend. De plot houdt in dat Mel (Vic Tayback) en de meisjes een gratis reis naar Las Vegas winnen en terwijl ze daar zijn, zijn diner verliezen tijdens een gokpartij. Alice (Linda Lavin) is van plan Goulet te imiteren in een poging om de casino-eigenaar te overtuigen het diner terug te geven aan Mel. De echte Goulet verschijnt en zingt een duet met de (veel kortere) nep Robert Goulet, gespeeld door Alice. Goulets eerste filmoptreden werd uitgebracht in 1962: de UPA (United Productions of America) geanimeerde muzikale speelfilm Gay Purr-ee, waarin hij de stem voorzag van de mannelijke hoofdrolspeler, 'Jaune Tom', tegenover de vrouwelijke hoofdrolspeler, 'Mewsette', geuit door Judy Garland. Zijn eerste niet-zingende rol was in Honeymoon Hotel (1964), maar pas tijdens een gastoptreden als zanger in de film van Louis Malle, Atlantic City (1980), kreeg Goulet lovende kritieken. In 1981 nam hij het nummer Atlantic City (My Old Friend) op voor Applause Records.
In 1988 bracht Tim Burton hem uit als een huisgast, die door Beetlejuice door het dak werd geblazen en speelde hij ook zichzelf in Bill Murray's Scrooged (beide 1988). Hij voerde het Canadese volkslied uit om WrestleMania VI te openen in het SkyDome in Toronto in 1990. Goulet verscheen ook verschillende keren in de ABC-sitcom Mr. Belvedere tijdens de vijfjarige uitvoering. In 1991 speelde Goulet, met John Putch en Hillary Bailey Smith, in de onverkochte televisieserie-pilot Acting Sheriff. Datzelfde jaar verscheen hij als Quentin Hapsburg tegenover Leslie Nielsen in de komische film The Naked Gun 2½. Dit volgde op een cameo als Special Guest Star in de aflevering The Butler Did It (A Bird in the Hand) van de tv-serie Police Squad! uit 1982, waarin hij stierf door een vuurpeloton tijdens de openingstitels. De televisieserie bracht de filmserie The Naked Gun voort.
In 1992 verscheen Goulet als de pianist die pijnlijke verwondingen oploopt in de video "Weird Al" Yankovic voor You Don't Love Me Anymore. Datzelfde jaar speelde Goulet een gastrol als countryzanger Eddie Larren in een aflevering van de tv-serie In the Heat of the Night, When the Music Stopped. Hij speelde als King Arthur in Camelot in een Nationale Tour van 1992 en keerde in 1993 terug naar Broadway met dezelfde productie. In 1993 speelde hij zichzelf in de aflevering $pringfield van The Simpsons. In die aflevering boekte Bart Simpson hem in zijn eigen casino (eigenlijk Bart's treehouse), waar hij Jingle Bells (Batman Smells) zong.
Latere jaren In 1995 trad hij op als frontman van een bigband in een kleine nachtclub met sportthema, voor een serie humoristische "ESPN"-advertenties van 30 seconden, die draaiden om NCAA-basketbal. NCAA-hoofdcoaches verschenen in het publiek terwijl Goulet gelukkig, om nog maar te zwijgen van krachtig en gezaghebbend, variaties op populaire liedjes zong, waarbij de songteksten werden aangepast met verwijzingen naar college-basketbal. Hij zou twee seizoenen aan commercials opnemen, voordat hij de uitvoering in 1996 beëindigde. In 1996 verscheen Goulet in Ellen DeGeneres' eerste film Mr. Wrong als een onzekere tv-presentator. Hij keerde terug naar Broadway in Moon Over Buffalo, met in de hoofdrol Lynn Redgrave. Hij voorzag de zangstem van Wheezy de pinguïn in de bigband-achtige finale van de Pixar-film Toy Story 2 uit 1999, waarin hij een nieuwe versie zong van You've Got a Friend in Me. In 2000 speelde hij zichzelf in twee afleveringen van de Robert Smigel-serie TV Funhouse. Als een soort mentor van de dierenpoppengroep van de show, was hij het enige personage dat het respect had van Triumph the Insult Comic Dog. Goulet verscheen ook in de Disney-animatieserie Recess als zangstem voor Mikey Blumberg en in de film Recess: School's Out.
In 2005 verscheen hij voor de laatste keer op het Broadway-podium als mid-run vervanger in La Cage aux Folles en had opnieuw succes. Zijn laatste publieke optreden was in de televisiespecial van PBS, My Music: 50's Pop Parade, uitgezonden op 1 augustus 2007, waarin hij Sunrise, Sunset en If Ever I Would Leave You zong.
Ander werk In 1978 zong hij You Light Up My Life tijdens de Miss Universe Pageant voor de vijf finalisten. Goulet speelde Don Quichot in de Amerikaanse nationale tournee van Man of La Mancha in 1997-1998 en nam het themalied op voor de talkshow Jimmy Kimmel Live! in 2003. Zijn commerciële werk omvatte een spot van 30 seconden voor de Mercedes-Benz C-Klasse uit 1998, waarin hij hem in verschillende kostuums liet zien (tolcollector, bouwvakker, meteropnemer, enz.), terwijl hij It's Impossible zong en een televisiereclamecampagne van Emerald Nuts in 2006, die debuteerde tijdens de Super Bowl XL en tot aan zijn dood doorging. In 2006 verscheen hij als zichzelf in een aflevering (Sold'y Locks) van The King of Queens.
Nalatenschap