Een cordillera (Spaans voor bergketen) is een serie lange, parallel naast elkaar liggende bergketens of gebergtes die grotendeels in dezelfde oriëntatie liggen. Cordillera's bestaan niet alleen uit de bergen zelf maar ook uit de erbij horende dalen, bekkens, plateaus, rivieren en meren. Ze vormen vaak de ruggengraat van een continent, zoals de cordillera van de Andes in Zuid-Amerika of de Noord-Amerikaanse Cordillera van Noord-Amerika.
Cordillera's ontstaan aan plaattektonisch actieve randen van continenten, waar oceanische lithosfeer onder de rand van het continent subduceert. De spanning die daarbij ontstaat zorgt voor plooiing en overschuivingen. Tegelijk wordt bij de subductiezone magma gevormd waardoor underplating optreedt en aan het oppervlak vulkanen ontstaan. Al deze processen leiden tot gebergtevorming.
Voorbeelden van cordillera's zijn: de Cordillera de los Andes in Zuid-Amerika, kortweg de Andes genoemd; de Noord-Amerikaanse Cordillera in Noord-Amerika; de Arctische Cordillera in Canada; de Betische cordillera in Spanje en Marokko.
Cordilleragebergte op de Maan De Duitse negentiende-eeuwse astronoom en selenograaf Johann Heinrich von Mädler had op de door hemzelf ontworpen maankaart de benaming 'Cordilleren-gebirg' toegevoegd aan de westzuidwestelijke rand van de maan. Mädler was zich niet bewust van het feit dat hij deze benaming had gegeven aan het oostelijke gedeelte van de cirkelvormige ring rond het inslagbekken Mare Orientale, dat pas dankzij de komst van de ruimtevaart volledig kon gefotografeerd worden. Vanaf de aarde is slechts het meest oostelijke gedeelte ervan waar te nemen. Ewen A. Whitaker, Mapping and Naming the Moon - a history of lunar cartography and nomenclature (Cambridge University Press, 1999) Antonín Rükl, Atlas of the Moon - Chart 39 / Chart 50 (Mare Orientale)
Categorie:Landvorm Categorie:Berg