Crocodylus falconensis is een soort van uitgestorven krokodillen die in het Plioceen in het noorden van Zuid-Amerika leefde.
Fossielen Het holotype van Crocodylus falconensis is een bijna complete schedel van zevenenveertig centimeter lang met onderkaken uit de San Gregorio-formatie in de staat Falcón in Venezuela. Crocodylian diversity peak and extinction in the late Cenozoic of the northern Neotropics. TM Scheyer et al. Nature Communications (2013). Daarnaast zijn delen van de schedel, kaken en tanden gevonden. De vondsten dateren uit het Vroeg-Plioceen met een ouderdom van circa vijf miljoen jaar. De San Gregorio-formatie overligt de Urumaco-formatie uit het Laat-Mioceen, die met tien geslachten zeer rijk is aan fossiele vondsten van krokodilachtigen.
Uiterlijke kenmerken Crocodylus falconensis was een middelgrote krokodil van ongeveer vier meter lang en driehonderd kilogram zwaar.
Verwantschap Crocodylus falconensis is de oudst bekende Crocodylus-soort van het Amerikaanse continent. Een studie uit 2020 liet zien dat Crocodylus checchiai uit het Laat-Mioceen van Afrika de nauwste verwant van de Amerikaanse krokodillen is. Old African fossils provide new evidence for the origin of the American crocodiles. M Delfino et al. Scientific Reports (2020). In het Laat-Mioceen zal de stamvorm van de Amerikaanse krokodillen via de Atlantische Oceaan van westelijk Afrika naar Zuid-Amerika zijn gemigreerd.
Categorie:Uitgestorven krokodilachtigen Categorie:Echte krokodillen