Willem Theodoor Schippers (Groningen, 1 juli 1942 – Amsterdam, 10 juni 2026) was een Nederlands programmamaker, acteur, stemacteur, schrijver, regisseur, presentator en beeldend kunstenaar. Zijn beeldende kunst had verwantschap met Fluxus, popart en conceptuele kunst. Als theatermaker maakte hij gebruik van humor en absurditeit. Als schrijver creëerde hij vaak nieuwe woorden.

Hij kreeg in Nederland bekendheid door controversiële tv-programma's die hij in de jaren 60 en 70 maakte, zoals Hoepla en De Fred Haché Show met bekende personages als Fred Haché, Barend Servet en Sjef van Oekel. Voor de VPRO maakte hij van woensdag 10 oktober 1984 tot en met woensdag 27 november 1985 op Hilversum 3 en vanaf woensdag 4 december 1985 tot en met woensdag 30 januari 1991 op vanaf dan Radio 3 het radioprogramma Ronflonflon avec Jacques Plafond. Jarenlang sprak hij de stem in van onder meer De Blauwe Meneer, Ernie, Graaf Tel en Kermit de Kikker in Sesamstraat.

Jeugd en studie thumb|Concert voor pakpapierFluxus (Kurhaus, 1964) Schippers werd in Groningen geboren aan de Star Numanstraat 4 als zoon van Willem Lodewijk Schippers en Maria Jacoba Baarslag. In Groningen bracht hij de eerste drie jaar van zijn jeugd door. In augustus 1945 vertrok het gezin naar Amsterdam.Groninger Archieven, toegang 1607 (Gemeentebestuur van Groningen, 1916-1987), inventarisnummer 1368 (Woningkaart Star Numanstraat 4). Vanaf april 1948 woonde het gezin vervolgens in Bussum.Stadsarchief Amsterdam, toegang 30238 (Bevolkingsregister Amsterdam, archiefkaarten), inventarisnummer 718 (Persoonskaart Willem Lodewijk Schippers). Hij volgde een opleiding aan wat later de Rietveld Academie zou heten, maar maakte deze niet af. Centraal in zijn levensfilosofie staat dat het leven nergens op slaat. Dat komt tot uitdrukking in zijn werk, dat gekenmerkt wordt door een grote mate van absurditeit. thumb|Het Torentje van Drienerlo

A-dynamische kunst Na zijn studie richtte Schippers zich op het maken van a-dynamische kunst. Hij liet zich inspireren door Marcel Duchamp, Kurt Schwitters en andere dadaïsten; het gedachtegoed viel samen met de ideeën van de Fluxusbeweging van George Maciunas. Hij organiseerde met vrienden en collega's veel tentoonstellingen en manifestaties, waarvan het A-dynamisch manifest (samen met Ger van Elk en Bob Wesdorp) en de Manifestatie Aan Het Strand Te Petten (in 1961 en nogmaals in 1963, toen onder aanwezigheid van de pers, wat werd uitgezonden in het VARA-programma Signalement op 29 decemberpaulvanbuuren.nlGoede tv-programma's tijdens weekeinde - De krant van toen.nl - Leeuwarden Courant 30 december 1963.) het bekendst werd. Daarbij goot Schippers onder het toeziend oog van de pers een flesje Green Spot-limonade leeg in de zee bij Petten. Een ander bekend werk is de Pindakaasvloer, waarvan het concept werd bedacht in 1962. Deze werd voor het eerst uitgevoerd in 1969 in Galerie Mickery in Loenersloot, rond 1997 op grotere schaal in het Centraal Museum in Utrecht. In 2010 werd de Pindakaasvloer aangekocht door Museum Boijmans Van Beuningen, wat tot enige opschudding leidde.Filmpje van het Boijmans met een toelichting van Wim T. Schippers en Harry Ruhé. Deze vorm van conceptuele kunst noemde hij "waarachtig oninteressant", waarmee de filosofie achter zijn a-dynamische werk treffend omschreven lijkt. Het a-dynamisch gedachtegoed werd op een aantal Fluxusfestivals gedemonstreerd. Een daarvan was het stuk 1. niet roken; 2. niet eten; 3. roken; 4. eten. Vijf mannen komen op, gaan naast elkaar staan, kijken enkele minuten de zaal in en vertrekken. Even later komen ze terug, stellen zich naast elkaar op en gaan weer weg. Opnieuw komen ze terug maar nu roken ze eerst een sigaret alvorens te vertrekken. Dan komen ze nog een keer op, eten een broodje en gaan af. Na de a-dynamische periode maakte Schippers werk dat valt onder de noemer popart. Zijn grote paarse stoel in het Amsterdamse Vondelpark is hiervan een voorbeeld.

Schippers bedacht in 1979 een kunstwerk voor een plek in een vijver op de campus van de Universiteit Twente: het Torentje van Drienerlo. Het object, een kerktorenspits die boven het wateroppervlak van de vijver uitsteekt, wekt de indruk dat een kerkgebouw onder water is verzonken en staat daarmee symbool voor het achterblijven van kerkelijke dogma's bij nieuwe wetenschappelijke inzichten.

Televisie Hoepla miniatuur|Wim T. Schippers (1968) In 1967 werd Schippers gevraagd om mee te werken aan een nieuw televisieprogramma voor de VPRO; dit werd het muziekprogramma Hoepla. In de eerste aflevering van het programma, uitgezonden op 28 juli 1967, liep het model Phil Bloom bijna bloot door het beeld, wat leidde tot veel geschokte reacties. In de volgende aflevering was Bloom opnieuw te zien. Ze las zittend op een stoel een stukje voor uit het dagblad Trouw. Toen ze de krant liet zakken bleek ze geheel naakt te zijn en werd daarmee de eerste blote vrouw op de Nederlandse televisie. Tweede Kamervragen en opnieuw opzeggingen bij de VPRO waren het gevolg. Na de derde aflevering werd het programma stopgezet. Na dit avontuur bij de televisie richtte Schippers zich weer op de kunst en produceerde hij zijn Pindakaasvloer.

Van Oekel Vanaf 1971 werkte Schippers opnieuw voor televisie. Met Ruud van Hemert, Gied Jaspars en Wim van der Linden bedacht hij De Fred Haché Show en de show Barend is weer bezig met het personage Barend Servet. Schippers was verantwoordelijk voor de teksten en het decor. Voor het personage Sjef van Oekel (gespeeld door komiek Dolf Brouwers) betekenden deze beide programma's een doorbraak op het scherm. De beide shows, waarin sociale conventies en taboes werden doorbroken, waren vooral onder de jeugd erg populair. In 1974-75 kreeg Van Oekel een eigen show: Van Oekel's Discohoek. In de laatste uitzending verscheen Schippers voor de eerste keer als Jacques Plafond. Naar aanleiding van de televisieshows werden ook een paar singles uitgebracht. In 1978 schreef hij de televisieserie Het is weer zo laat!, ook wel bekend als Waldolala, met wederom Dolf Brouwers in de hoofdrol.

Rond Van Oekel verscheen een reeks stripverhalen, getekend door Theo van den Boogaard. De strips werden goed verkocht en er verschenen vertalingen in Frankrijk (waar de hoofdpersoon Léon van Oukel heette, later: Léon-La-Terreur), Duitsland (Julius Patzenhofer), Denemarken en Spanje. Brouwers ontving echter niets van het met de strips verdiende geld, hoewel hij wel werd afgebeeld. Bovendien wenste hij niet langer vloekend of in pornografische situaties in beeld te worden gebracht. Hij spande een rechtszaak aan. Het tegenargument van Schippers was dat Sjef van Oekel een personage is dat door Schippers zelf is verzonnen. In 1991 besliste de rechter dat Brouwers niet langer mag worden afgebeeld in "obscene of pornografische scènes". Over de financiële vergoeding bereikten Schippers en Brouwers een schikking.

In veel van Schippers' programma's diende het Willy Dobbeplantsoen als decor. Het plantsoen in de televisieserie werd, naar een idee van Wim T. Schippers, ontworpen door decorbouwer Jaap de Groote. Willy Dobbe en Wim T. Schippers waren in hun jeugd overigens buurtgenoten in Bussum.Wim T. Schippers en het geheim van het Willy Dobbeplantsoen, Martin Rep, 15 december 2021 In 1997 onthulden Schippers en Dobbe in Olst een echt Willy Dobbeplantsoen.

Series thumb|Wim T. Schippers in het Willy Dobbeplantsoen tijdens een werkopname van De lachende scheerkwast in 1981 Door Schippers geschreven televisieseries:

1981-1982 de televisieserie De lachende scheerkwast (12 afleveringen), waarin hij zelf Jacques Plafond speelde. 1984 de komedieserie Opzoek naar Yolanda (6 afleveringen) 1986 de van het radioprogramma Ronflonflon afgeleide televisieserie Plafond over de vloer (9 afleveringen) 1989-1994 de dramedyserie We Zijn Weer Thuis (47 afleveringen), met hem ook in een van de hoofdrollen, die van Simon Raaspit.

Veel van de acteurs spelen in meerdere van deze series en/of eerder genoemde shows.

Liedjes Ook schreef Schippers, maar zong hij ook zelf, een groot aantal liedjes waarvan de muziek meestal door Clous van Mechelen werd verzorgd. De meeste liedjes zong hij als Jacques Plafond maar halverwege de jaren tachtig bracht hij onder zijn eigen naam het liedje Frits Bom uit, dat begon met de tekst "Opgelicht wat doe je dan? Naar de Konsumentenman!!". In het liedje zijn allerlei achtergrondgeluiden van het programma te horen, waaronder de tune en de stem van Frits Bom. Ook zong hij de titelsong van de door hem geschreven series behalve Plafond over de vloer, waarin hij het samen met een band zong.

Televisiespelen In 1976 schreef hij het eenmalige televisiespel Ondergang van de Onan. In 1987 Sans rancune en in 1988 De bruine jurk. Deze televisiespellen werden door de VPRO uitgezonden. Bekende acteurs uit de stal van Schippers maar ook enkele andere acteurs verleenden hun medewerking.

Presentator Schippers presenteerde tussen 1995 en 2002 de Nationale Wetenschapsquiz. In 2003 kwam zijn presentatorschap tot een einde: de VPRO-gids drukte toen de vragen te vroeg af, waarna de VPRO en Schippers niet tot overeenstemming konden komen hoe de quiz nu uitgevoerd moest worden. Daarnaast presenteerde Schippers tussen 1998 en 2003 ook de Nationale Wetenschapsquiz Junior. In 1997 was Schippers de presentator van Zomergasten en in 2002 presenteerde hij het wetenschapsprogramma Flogiston.

Overzicht Serie Afleveringen PeriodeHoepla4 (waarvan 1 nooit uitgezonden)1967De Fred Haché Show51971–1972Barend is weer bezig (De Barend Servet Show)4 + 1 special1972–1973Van Oekel's Discohoek121974–1975Volk en vaderliefde11976Het is weer zo laat! (Waldolala)101978De lachende scheerkwast121981–1982Opzoek naar Yolanda61984Plafond over de vloer91986We zijn weer thuis471989–1994

Overig werk Ook speelde Schippers de rol van de man in de serie "Die man met die olifant" van het programmaonderdeel, Hé hallo, Kobie en Ko van de VPRO.

Stemmenwerk Sesamstraat Wim T. Schippers werd bij de jeugd bekend doordat hij vanaf de eerste uitzending op 4 januari 1976 van Sesamstraat de stem van Kermit de Kikker, De Blauwe Meneer, Ernie, Henk Glimlach, Mumford, Simon Sound, Biff en Graaf Tel inspreekt. Paul Haenen nam Bert en Grover voor zijn rekening. De stem van Kermit de Kikker sprak Schippers ook in voor onder andere The Muppets, Muppets Most Wanted, Muppets Now en Muppets Haunted Mansion.

Disney Schippers sprak voor de tweede en derde Nederlandstalige versie van Walt Disneys Sneeuwwitje de stem van dwerg Giechel (Happy) in.

Mickey Mouse Eind jaren 70, begin jaren 80 heeft Schippers de stem van Mickey Mouse ingesproken. Hieraan kwam echter een einde toen de Amerikanen van de Disney Corporation erachter kwamen. Ze vonden de stem van Schippers niet genoeg op die van de originele Mickey Mouse lijken. De cartoons die hij had ingesproken moesten opnieuw worden ingesproken met de stem van Marcel Maas. Door onbekende oorzaak kan Schippers' Mickey nog wel beluisterd worden in Mickey's Kerstfeest op de dvd "Mickey Mouse in living color 2". Ook op de in 2007 uitgebrachte dvd Disney's wintervertellingen is de stem van Wim T. Schippers nog te horen in Mickey's Kerstfeest.

Overig stemmenwerk

Kook mee met Aart Aardappel en Krieltje (1998-1999), (VPRO)

Ook sprak Schippers de stem in van Krieltje voor poppenanimatie "Kook mee met Aart Aardappel en Krieltje" van het programmaonderdeel, Hé hallo, Kobie en Ko van de VPRO.

Minoes (film uit 2001)

Voor de film Minoes sprak Schippers de stem in van Simon de Schoolkat. Waar Simon de Schoolkat, soms iets doms zei, waardoor de andere katten zeiden, "Hou je kop Simon".

Radio