Het hertogdom Napels (Ducatus Neapolitanus) was van de 9e tot de 12e eeuw een de facto onafhankelijk hertogdom in Zuid-Italië met de stad Napels als centrum. Het gebied behoorde eerst tot het Byzantijnse Rijk maar de hertogen konden zich daarvan losmaken. In 1137 kon Rogier II van Sicilië, van het Huis Hauteville, de stad en het hertogdom opnemen in zijn koninkrijk Sicilië.
Hertogen van Napels tijdens de feitelijke onafhankelijkheid Tot 763 waren de hertogen (dux) een Byzantijnse stadhouder. Vanaf dat jaar werd Napels onafhankelijk van Byzantium.
Stephanos II 755–766 Gregorios II 766–788/794 Theophylaktos II 788/794–801 Antimos 801–818 ... Stephanos III 821–832 Bonos 832–834 Leon 834 Andreas II 834–840/844 Contard 840/844
Hertogen van Napels uit de dynastie Sergius, 840–1137 Sergius I 840/846–864/5 Gregorios III 864/5–870 Sergius II 870–877 Athanasios 877–898 Gregorios IV 898–915 Johannes II 915–919 Marinus I 919–928 Johannes III 928–968/9 Marinus II 968/9–977 Sergius III 977–999 Johannes IV 999–1002 Sergius IV 1002–1036 Johannes V 1036–1050 Sergius V 1050–1082 Sergius VI 1082–1097 Johannes VI 1097–1120/23 Sergius VII 1120/23–1137
Hertogen van Napels van het Huis Hauteville Alfons van Hauteville, zoon van koning Rogier II van Sicilië: 1135-114
Literatuur Peter Truhart: Regenten der Nationen, Teil III/1 Mittel-,Ost-,Nord-,Südosteuropa. K. G. Saur, München 1986, , S. 2970 f.
Weblinks
Napels Napels 0763 Categorie:Geschiedenis van Campanië Categorie:Geschiedenis van Napels