Het Ontwikkelingskabinet VII (Indonesisch: Kabinet Pembangunan VII) was een Indonesisch kabinet dat regeerde van maart tot mei 1998, onder leiding van president Soeharto en vicepresident Bacharuddin Jusuf Habibie. Het Ontwikkelingskabinet VII was het laatste van zeven 'ontwikkelingskabinetten' van Soeharto in zijn periode van Nieuwe Orde.
Bij het formeren van het kabinet zat Indonesië midden in de Aziatische financiële crisis. Het kabinet was controversieel, onder andere omdat Soeharto zijn dochter Siti Hardiyanti Rukmana als minister van sociale zaken aanwees en zijn goede vriend Bob Hasan als minister van industrie en handel. Vanwege de financiële crisis waren er in 1997 en 1998 in toenemende mate demonstraties tegen de regering. Dit kwam tot een uitbarsting in mei 1998 nadat vier demonstrerende studenten van de Universitas Trisakti in Jakarta werden gedood door militairen. Op 20 mei 1998 namen veertien ministers ontslag, en de volgende ochtend diende president Soeharto zijn ontslag in. Hij werd als president vervangen door vicepresident B.J. Habibie, die twee dagen later het Kabinet voor Hervorming van Ontwikkeling voorstelde.
Kabinetsprogramma Voor het Ontwikkelingskabinet VII werden de volgende vier doelen gesteld:
Voortzetten van de ontwikkelingstrilogie. Met ontwikkelingstrilogie (Trilogi Pembangunan) werd gedoeld op: nationale stabiliteit, hoge economische groei en evenwichtige ontwikkeling. Verzekeren van zelfredzaamheid en onafhankelijkheid in een globaliserende wereld. Nationale veerkracht en verdediging op basis van zelfredzaamheid en samenwerking. Behouden van eenheid als land en als volk op basis van de Pancasila en de Grondwet van 1945.
Samenstelling President en vicepresident PresidentVicepresidentSoeharto100px100pxBacharuddin Jusuf Habibie
Coördinerend ministers Nr.MinisterspostMinisterPartij1Coördinerend Minister voor Politieke en Veiligheidszaken75pxFeisal Tanjung2Coördinerend Minister voor Economie, Financiën en Industrie75pxGinandjar Kartasasmita3Coördinerend Minister voor Toezicht op Ontwikkeling en Benutting van het Staatsapparaat75pxHartarto Sastrosoenarto4Coördinerend Minister voor Volkswelvaart en Armoedebestrijding75pxHaryono Suyono
Ministers Nr.MinisterspostMinisterPartij5Minister van Binnenlandse ZakenR. Hartono6Minister van Buitenlandse Zaken75pxAli Alatas7Minister van Defensie en Veiligheid75pxWiranto8Minister van JustitieMuladi9Minister van InformatieMuhammad Alwi Dahlan10Minister van Financiën75pxFuad Bawazier11Minister van Industrie en HandelBob Hasan12Minister van Landbouw75pxJustika Baharsjah13Minister van Mijnbouw en Energie75pxKuntoro Mangkusubroto14Minister van Bosbouw en Tuinbouw75pxSumahadi15Minister van Openbare Werken75pxRachmadi Bambang Sumadhijo16Minister van Transport75pxGiri Suseno Hadihardjono17Minister van Toerisme, Kunst en Cultuur75pxAbdul Latief(tot 17 mei 1998)18Minister van Coöperaties en Kleine Ondernemers75pxSubiakto Tjakrawerdaya19Minister van Arbeid75pxTheo L. SambuagaGolkar20Minister van Transmigratie en Bosbewoners75pxA.M. Hendropriyono21Minister van Onderwijs en CultuurWiranto Arismunandar22Minister van GezondheidFaried Anfasa Moeloek23Minister van Godsdienst75pxMuhammad Quraish Shihab24Minister van Sociale Zaken75pxSiti Hardijanti RukmanaGolkar
Ministers van staat Nr.MinisterspostMinisterPartij25Minister van Staat / StaatssecretarisSaadillah Mursjid26Minister van Staat voor Onderzoek en TechnologieRahardi Ramelan27Minister van Staat voor InvesteringenSanyoto Sastrowardoyo28Minister van Staat voor LandzakenAry Mardjono29Minister van Staat voor Volkshuisvesting en Nederzettingen75pxAkbar TanjungDe veertien ministers Akbar Tanjung, A.M. Hendropriyono, Ginandjar Kartasasmita, Giri Suseno Hadihardjono, Haryanto Dhanutirto, Justika Baharsjah, Kuntoro Mangkusubroto, Rachmadi Bambang Sumadhijo, Rahardi Ramelan, Subiakto Tjakrawerdaya, Sanyoto Sastrowardoyo, Sanyoto Sastrowardoyo, Sumahadi, Theo L. Sambuaga en Tanri Abeng trokken op 20 mei 1998 hun steun in voor Soeharto's plan om het kabinet gedeeltelijk opnieuw samen te stellen.Golkar30Minister van Staat voor Milieu75pxJuwono Sudarsono31Minister van Staat voor Voedsel, Tuinbouw en MedicijnenHaryanto Dhanutirto32Minister van Staat voor StaatsbedrijvenTanri Abeng33Minister van Staat voor de Rol van VrouwenTuty Alawiyah34Minister van Staat voor Jongeren en Sport75pxAgung LaksonoGolkar
Beambten met de status van minister Nr.MinisterspostMinisterPartij35Procureur-generaalSoedjono C. Atmonegoro36Gouverneur van de Centrale BankSyahril Sabirin
Ontslag van ministers en val van Soeharto miniatuur|Soeharto dient zijn ontslag in op 21 mei 1998. Op 17 mei 1998, volgend op drie dagen van hevige rellen in Jakarta, besloot toerismeminister Abdul Latief zijn functie neer te leggen, officieel omdat hij meer tijd met zijn gezin wilde doorbrengen. Om de crisis het hoofd te bieden was president Soeharto vervolgens van plan om het kabinet opnieuw vorm te geven Op 20 mei gaven veertien ministers echter aan er niet voor open te staan opgenomen te worden in een hervormd kabinet.
Met een afnemende populariteit onder het volk en afnemende steun van het leger, gecombineerd met de ingetrokken steun door een groot deel van het kabinet, nam Soeharto in de ochtend van 21 mei 1998 het bijna onvermijdelijke besluit om na ruim 30 jaar terug te treden als president. Hiermee kwam er een einde aan het Nieuwe Orde-regime. Soeharto werd als president vervangen door vicepresident B.J. Habibie en het Ontwikkelingskabinet VII werd vervangen door het Kabinet voor Hervorming van Ontwikkeling (Kabinet Reformasi Pembangunan). De periode die op dat moment begon staat ook bekend als de Reformasi.
Ontwikkeling VII