Joan Crawford, geboren als Lucille Fay LeSueur (San Antonio (Texas), 23 maart 1908?Haar geboortedatum is onzeker https://www.absolutefacts.nl/biografie/data/crawfordjoan1908.htm – New York, 10 mei 1977), was een Amerikaans actrice. Zij speelde in talloze films en won in 1946 een Oscar voor haar rol in Mildred Pierce. Hierna werd zij nog tweemaal voor een Oscar genomineerd, die ze echter niet won. In de media werd er veel over haar geschreven vanwege haar persoonlijke leven.
Jeugdjaren Crawford werd geboren als het derde en jongste kind van de uit Tennessee afkomstige Thomas E. LeSueur (1868-1938) en Anna Bell Johnson (1884-1958). Ze had een oudere zus, Daisy LeSueur, die op jonge leeftijd stierf. Hal LeSueur, haar oudere broer, was aan het einde van de jaren 30 en begin jaren 40 van de 20e eeuw ook werkzaam als acteur. Ondanks de Franse achternaam was de familie bijna volledig van Engelse afkomst en leefde al enkele generaties in de Verenigde Staten. Voorouders waren Franse Hugenoten die aan het begin van de 18e eeuw van Londen naar Virginia waren geëmigreerd. Joan Crawfords stamboom
Vader LeSueur verliet het gezin rond de geboorte van Crawford en keerde nooit meer terug. Een verbitterde Anna Bell Johnson verhuisde met haar kinderen naar Lawton. Hier trouwde ze met Henry J. Cassin, de eigenaar van een theater waar vaudeville optredens plaatsvonden. In deze jaren ging Crawford door het leven onder de naam Billie Cassin.Joan Crawford Best.com Part 1: Youth and Early Hollywood: "Joan, known as "Billie Cassin" during these years" Ze was dol op de stukken die werden opgevoerd in haar stiefvaders theater en ze werd door hem aangemoedigd om ook te gaan dansen; dit werd haar grote passie. Al snel begon Crawford, net zoals de showgirls in het theater van haar stiefvader, haar eigen kostuums te maken. Ook schreef ze zelf stukken die ze vervolgens met vrienden uit de buurt opvoerde.Joan Crawford Best.com Part 1: Youth and Early Hollywood: "He encouraged... neighbor kids."
Haar droom om danseres te worden viel in duigen toen ze in de scherven van een gebroken melkfles stapte; ze probeerde op dat moment net te ontsnappen aan haar pianoles om met haar vrienden te gaan spelen. Ze kon anderhalf jaar lang niet naar school gaan. Na drie operaties aan haar voet kon ze uiteindelijk weer lopen en dansen.
Rond haar elfde jaar werd stiefvader Cassin erop betrapt Crawford seksueel te hebben misbruikt en in 1916 verhuisde de familie naar Kansas City. Hier runden Anna Bell Johnson en Cassin korte tijd een slechtlopend hotel. Niet veel later werd Crawford van de basisschool overgeplaatst naar een katholieke kostschool, St. Agnes. Kort daarna gingen Johnson en Cassin uit elkaar. Beiden gaven de jonge Crawford de schuld van hun scheiding; de seksuele relatie met haar stiefvader was volgens hen de oorzaak. Johnson heeft haar dochter hierom haar verdere leven veracht.Legendary Joan Crawford "When Billie... her life." Anna Bell Johnson ging na de scheiding noodgedwongen in een wasserij werken om geld te verdienen. Zij kon het schoolgeld niet meer opbrengen en Crawford werd gedwongen mee te werken om op school te kunnen blijven.Joan Crawford Best.com Part 1: Youth and Early Hollywood: "Around 1916... at the school."
Vervreemding en leven als student Na haar verblijf op de kostschool werd Crawford aangenomen op de Rockingham Academy. Op haar vorige school was er al op haar neergekeken maar op de Rockingham Academy werd ze nog afschuwelijker behandeld. Ze werd zeer verwaarloosd door het lerarenkorps die de 15-jarige Crawford klusjes lieten doen in plaats van haar les te geven.Legendary Joan Crawford "At the age... the school." Tijdens de weekenden thuis werd ze ook niet hartelijk ontvangen. Haar moeder hertrouwde met ene Mr. Hough; ze was zo bang dat Crawford ook met hem een seksuele relatie zou krijgen dat ze haar dochter dwong het huis voorgoed te verlaten.
In 1922 werd Crawford aangenomen op het Stephens College in Columbia. Eigenlijk had ze niet voldoende vooropleiding om te worden toegelaten maar met hulp van haar vroegere directeur lukte het haar toch.Joan Crawford Best.com Part 1: Youth and Early Hollywood: "Though academically... at the college." Ook hier moest ze hard werken om de lessen te kunnen betalen. Ze stopte al na één semester omdat ze meer tijd besteedde aan werken en feesten dan aan haar studie. Al snel keerde ze terug naar Kansas City.
Crawford hield zich in deze periode vooral bezig met feesten. Ze ging vaak met mannen mee en probeerde zo de aandacht te krijgen die ze in haar jeugd niet had gehad. Dit veranderde toen ze Ray Sterling ontmoette. Crawford werd verliefd op hem en de twee kregen een relatie. De welgemanierde en intelligente Sterling had een goede invloed op Crawford. Hij raadde haar aan meer uit het leven te halen en haar dagen niet alleen maar feestend door te brengen. Sterling wordt gezien als Crawfords eerste echtgenoot. Het is echter niet zeker dat ze getrouwd waren. Sterling bleek homoseksueel te zijn; toen Crawford hierachter kwam, begon zij te experimenteren met vrouwen.Legendary Joan Crawford "Now seventeen years... with homosexuality"
In 1923 werkte ze enkele maanden in een warenhuis en deed auditie als danseres voor een rondreizende show van Katherine Emerine. Ze kreeg de baan; toen de show al na een paar weken werd afgelast keerde Crawford terug naar Kansas City. Ze werd gebeld door Emerine die haar vroeg om haar in Chicago te komen bezoeken. Crawford nam onmiddellijk de trein, maar toen ze in Chicago aankwam had Emerine de stad verlaten. Ze besloot om Emerines agent Ernie Young op te zoeken. Hij nam Crawford aan en zorgde ervoor dat zij rollen kreeg in verschillende revues in Oklahoma City. Later werd bekend dat ze gedwongen was tot in de late uren zakenmannen te "vermaken". Ook zijn er geruchten dat ze in deze periode gearresteerd was omdat ze werkzaam zou zijn in de prostitutie.Joan Crawford Best.com Part 1: Youth and Early Hollywood: "After a few dreary months... prostitution during this time."
Toen ze voor een show in Detroit was, werd ze opgemerkt door de New Yorkse producent J.J. Schubert. Hij gaf haar een rol in zijn toneelstuk Innocent Eyes, dat in maart 1924 in première ging. Crawford ging nu weer door het leven als Lucille LeSueur en was in dit jaar te zien in de stukken Eyes en The Passing Show of 1924. In de late uren werkte ze als danseres in de Club Richman. In december 1924 werd ze door Harry Rapf, een belangrijke producent van Metro-Goldwyn-Mayer, gevraagd voor een screentest nadat hij haar had gezien in The Passing Show of 1924. Hoewel ze in eerste instantie niet veel indruk maakte, regelde de manager van The Passing Show of 1924 bij MGM nog een screentest voor Crawford. Toen ze tijdens de kerst van 1924 haar vakantie in Kansas City doorbracht, kreeg ze een telefoontje dat haar tweede auditie een groot succes was en dat ze zo snel mogelijk naar Hollywood moest komen. Op 1 januari 1925 nam ze de trein naar Hollywood.Joan Crawford Best.com Part 1: Youth and Early Hollywood: "She took the test... train for Culver City."
Periode in de stomme film (1925–1928) Begin van een carrière thumb|Joan Crawford aan het begin van haar carrière Hoewel ze na haar aankomst in Hollywood onmiddellijk een filmcontract kreeg, had Crawford moeite een rol te bemachtigen. Ze ontdekte dat de studio haar contract al na 6 maanden kon verbreken. Daarom besloot ze te leren acteren om zodoende een betere kans te maken om een rol te krijgen. Tot dat moment was het dansen haar enige ambitie geweest maar ze realiseerde zich dat ze hiermee alleen niet kon doorbreken. Ze begon rond te hangen op filmsets om de acteurs te zien werken en vroeg haar mentoren Harry Rapf en Paul Bern om advies voor haar carrière. Ze leerde hoe ze op de juiste manier moest poseren voor foto's en hoe ze zich zo aantrekkelijk mogelijk kon opmaken. Ze verscheen in befaamde restaurants en nachtclubs. Het lukte Crawford om opgemerkt te worden door de pers.Joan Crawford Best.com Part 1: Youth and Early Hollywood: Early Years in Hollywood 1925-1928
Ook won ze verschillende danscompetities en groeide toch uit tot een bekende danseres. Door haar carrière als danseres werd ze opgemerkt door miljonairszoon Michael Cudahy. De twee werden danspartners en kregen al snel een relatie. Door hun verschillende afkomst bleef deze echter niet lang bestaan. Rond deze periode ontstond wel een levenslange vriendschap met de acteur William Haines.Legendary Joan Crawford "They became... star at the time." Haines raadde Crawford aan om sociale contacten te leggen met mensen die bij MGM aanzien hadden, waaronder Irving Thalberg, Louis B. Mayer en cameraman Johnny Arnold. Arnold raakte gefascineerd door Crawfords unieke gezicht en begon haar professioneel te fotograferen.
Al het harde werk zorgde voor resultaat. In februari 1925 werd ze de 'body double' van Norma Shearer voor de film Lady of the Night. Naar Crawfords eigen zeggen behandelde Shearer haar verschrikkelijk en negeerde ze haar het grootste gedeelte van de tijd. De twee groeiden uit tot grote rivalen.Legendary Joan Crawford "Norma treated... at the studio." Niet veel later was ze opnieuw tegenover Shearer te zien in Pretty Ladies. Het is de enige film waarin ze genoemd staat als "Lucille LeSueur". Vlak hierna werd namelijk haar naam veranderd omdat Mayer vond dat haar naam té veel klonk als "sewer" (riool). Mayer organiseerde een wedstrijd in een tijdschrift. De beste ingezonden naam zou de nieuwe naam van Crawford worden. Het resultaat was "Joan Arden", maar omdat deze naam al in gebruik was, werd het de tweede keuze: "Joan Crawford". Crawford moest in het begin heel erg wennen aan haar achternaam, omdat het haar deed denken aan "Crawfish".Legendary Joan Crawford Lucille LeSueur, Joan Arden & Joan Crawford
Opkomst als actrice op de voorgrond Na enkele bijrollen onder de naam Joan Crawford te hebben gehad, was ze in november 1925 te zien in de voor kindster Jackie Coogan gecreëerde film Old Clothes. Het was de eerste hoofdrol van Crawford. Ze werd in deze film echt als actrice gezien. Dit leidde tot een hoofdrol in Sally, Irene and Mary. Deze film werd een succes en Crawford had voor het eerst het gevoel dat er toekomst zat in haar carrière als actrice.Legendary Joan Crawford "Joan felt that she actually had a shot in this acting business."
Ondanks het succes van Sally, Irene and Mary zorgde deze film niet voor een echte grote doorbraak, waardoor Crawford nog steeds gedwongen was alle aangeboden rollen te accepteren. Haar volgende film The Boob (1926) flopte enorm en Crawford heeft er zelf ook nooit positief over gesproken. Hoewel 1926 geen topjaar was voor Crawford vanuit artistiek opzicht, zag Mayer haar inzet en vastberadenheid en verhoogde haar salaris naar $250 per week. Ze besloot een nieuw appartement en een auto te kopen. Ze bracht haar moeder en haar broer op de hoogte van haar succes; deze hebben de rest van hun leven geprobeerd hier misbruik van te maken. Ook al werd Crawford slecht door hen behandeld, ze bleef hen financieel bijstaan tot aan hun dood.Legendary Joan Crawford "Joan would financially... her very badly"
Serieuze actrice thumb|Crawford in 1927 In 1927 kreeg ze voor het eerst lof van de critici toen ze tegenover Owen Moore te zien was in The Taxi Dancer. Ze werd vanwege haar acteerprestatie in deze film vergeleken met de legendarische actrice Clara Bow en werd uitgeroepen tot het volgende "It"-meisje. Nog in hetzelfde jaar was ze tegenover Lon Chaney te zien in The Unknown. Crawford bewees zichzelf opnieuw als serieuze actrice. Ze vertelde ontzettend veel van Chaney te hebben geleerd. Na deze film wist ze voor het eerst zeker dat ze een "echte actrice" wilde worden.