miniatuur|Haan De Índio gigante of Braziliaans reuzenhoen is een relatief nieuw hoenderras dat in Brazilië ontwikkeld is. Onder de gedomesticeerde kippen behoort het ras tot de allergrootsten.
Geschiedenis De eerste berichten over reuzenhoenders in Brazilië dateren uit de jaren 90 van de 20e eeuw en wel uit de staten Minas Gerais en Goiás. Op de genetische basis van Maleiers en vooral Shamos werden door hobbyfokkers steeds grotere dieren gefokt. Informele internetgroepen van fokkers leidden in 2014 tot de stichting van een speciaalclub, de "Associação Brasileira dos criadores de aves da raça Índio Gigante". Hieruit resulteerde een rasstandaard.
Eigenschappen Grootte De belangrijkste eigenschap van het ras is de grootte. Om aan de standaard te voldoen, moeten volwassene hanen minstens 1,05 m en de hennen minstens 0,90 m groot zijn. De haan heeft een minimaal gewicht van 4,5 kg, de hen 3,0 kg. De meting van de lengte van het dier wordt om stress te vermijden meestal in liggende houding uitgevoerd. De afstand tussen de middelste teen en de punt van de snavel wordt dan na strekking van het dier gemeten. Intussen worden hanen van 1,24 m beschreven. Andere kenmerken De loopbenen zijn geel. De opgerichte houding moet overeenkomen met die van vechthoenders. De erwtenkam is klein, de kop en de ogen relatief groot. De ruglijn is, zoals bij de Maleier en de Bergse kraaier, licht gebogen ("visrug").
Gebruik De Índio Gigante wordt vaak gekruist met niet-raszuivere kippen of met andere rassen om nakomelingen te verkrijgen met een hoger lichaamsgewicht. Deze kruisingen worden doorgaans gehouden voor eigen consumptie of verkocht tegen een hogere marktwaarde.
Momenteel worden raszuivere Índio Gigantes echter nauwelijks op grote schaal voor de vleesproductie gefokt. De handel in fokdieren is immers zeer levendig en financieel aantrekkelijk. Exemplaren van uitzonderlijke kwaliteit kunnen aanzienlijke bedragen opbrengen, waarbij de prijs rechtstreeks samenhangt met de grootte, lichaamsbouw en houding van het dier. Hoe groter het dier en hoe beter de lichaamsstructuur, des te hoger de waarde. Hierdoor genieten de beste vertegenwoordigers van het ras vaak een hoge waardering onder fokkers.
Door de voortdurende selectie op grotere en zwaardere dieren wordt verwacht dat de gemiddelde omvang van het ras in de toekomst verder zal toenemen. De rasstandaard legt immers geen maximale hoogte of gewichtslimiet op. Naarmate de Índio Gigante zich verder verspreidt in Brazilië, is het niet uitgesloten dat het ras op termijn ook commercieel wordt ingezet voor grootschalige vleesproductie, vergelijkbaar met gespecialiseerde vleeskippenrassen.
Gezondheidsproblemen Fokkers richten zich tegenwoordig voornamelijk op twee aspecten: grootte en gezondheid. Door de uitzonderlijke afmetingen van het ras komen echter enkele gezondheidsproblemen voor, die zowel het gevolg kunnen zijn van genetische factoren als van de huisvesting en verzorging.
Een bekend probleem is de zogenaamde "slappe poot" (perna bamba), waarbij de vogel moeite heeft om recht te staan. Volgens fokkers hangt dit vaak samen met een ontoereikende voeding tijdens de groeifase. Wanneer jonge dieren onvoldoende voedingsstoffen ontvangen, ontwikkelt het skelet zich niet optimaal, waardoor de vogels later zwakker kunnen worden. Een aangepast voedingsschema en vitamine- en mineralensupplementen kunnen in dergelijke gevallen helpen om de botstructuur te versterken.
Daarnaast worden soms eeltvorming of drukplekken aan de voetzolen vastgesteld. Sommige dieren lijken hier genetisch gevoeliger voor te zijn dan andere. Behandeling van de aangetaste plekken is dan aangewezen, terwijl dieren met een verhoogde aanleg beter niet vrij rondlopen op harde of ruwe ondergronden om verergering te voorkomen.
Ook houdings- en uitlijningsproblemen komen voor. Deze kunnen een genetische oorzaak hebben, maar ook voortkomen uit een ongeschikte verzorging. Wanneer de afwijking erfelijk is, wordt doorgaans aanbevolen het dier niet voor de fok in te zetten om verdere verspreiding van de eigenschap te vermijden. Indien de oorzaak echter ligt bij een onjuiste voeding, bijvoorbeeld overgewicht door overmatige voederverstrekking, kan een evenwichtiger dieet vaak bijdragen aan het herstel van een correcte lichaamshouding.
Varianten Binnen het ras Índio Gigante zijn, naast het hoofdtype, ook verschillende variëteiten ontstaan:
Flamenco Gigante (Vlaamse Reus) Deze is ontstaan te Zonhoven in België door het kruisen van de Indio Gigante met de Jersey Giant en door toevoeging van invloeden van de Shamo en Shamo-Maleier. Volgens de kweker is dit nieuwe ras mogelijks genetisch voorbestemd om het grootste en zwaarste kippenras ter wereld te worden.
Índio Gigante Urubu (Reuze Gier-Índio) Onderscheidt zich van de standaardvariant door zijn volledig zwarte kenmerken, waaronder de veren, het gezicht, de poten, de kam, de huid en de lellen.
Polaca Gigante (Poolse Reus) Wijkt af van de standaardvariant door de aanwezigheid van een naakte hals. Raçudo Gigante Onderscheidt zich van de standaardvariant door een korte snavel, waardoor de kop een meer ronde en compacte indruk geeft.
Categorie:Kippenras