Frenching the Bully is het debuutalbum van de Amerikaanse punkband The Gits. Het album werd over het algemeen positief ontvangen.
Frenching the Bully is meerdere keren heruitgegeven door verschillende platenlabels. Het werd voor het eerst uitgegeven in 1992 door het platenlabel C/Z Records.
Achtergrond De titel Frenching the Bully heeft geen specifieke betekenis. Een concepttitel was The French Album. Zangeres Mia Zapata was geïnspireerd door een ontspannende olie genaamd Taming the Bully. Deze inspiraties werden samengevoegd tot Frenching the Bully.
Er werden drie singles uitgegeven voor het album. Dit zijn "Precious Blood" (1990), "Spear & Magic Helmet" (1991) en "Second Skin" (1991). De titeltracks van de eerste twee singles zijn echter niet op het album te horen.
Voordat C/Z Records werd voor het album werd gekozen, overwoog de band ook de labels Fat Wreck Chords en Sympathy for the Record Industry.
Publicatiegeschiedenis Frenching the Bully werd uitgegeven op 25 november 1992 via het platenlabel C/Z Records op cd, lp en als cassette.
Het album werd heruitgegeven in 2003 door het platenlabel Broken Rekids op cd, ditmaal met bonustracks en nieuwe artwork. In 2007 volgde bij dit label een heruitgave van de oorspronkelijke lp-versie. In 2013 werd door Broken Rekids de single "Second Skin" heruitgegeven.
Op 31 januari 2025 werden de oorspronkelijke cd-, lp- en cassetteversies heruitgegeven door het label Sub Pop, echter wel met nieuwe artwork. Deze albumversies zijn, net als de voorgaande heruitgaven in 2003 en 2007, geremasterd. Ook werd door Sub Pop een officiële concertvideo van het nummer "Second Skin" geremasterd.
Stijl Hoewel The Gits zich door hun locatie (Seattle) in de dichte nabijheid van de grunge-beweging bevonden, wordt de stijl van het Frenching the Bully door recensenten getypeerd als harde en enigszins melodieuze punkrock.
Het album ontleent invloeden aan de blues en bluesrock. Dit geldt met name voor de zangpartijen van Zapata, die fan van het genre was. Ook het gitaarspel wordt wel als "bluesy" omschreven. De teksten van het album passen volgens Glorious Noise in de traditie van de hardcore punk.
De stijl van het album wordt daarnaast als "enigszins jazzy" omschreven. Drummer Steve Moriarty was aanvankelijk een jazzdrummer. Volgens KEXP is Moriarty's "losse swing" in het bijzonder goed te horen op Frenching the Bully.
Ontvangst Frenching the Bully werd aanvankelijk al positief ontvangen. William Athey van The Forum concludeerde in 1993: "Met Frenching the Bully tillen The Gits zich boven een clichématig genre uit; ze klinken als een band om in de gaten te houden." Carla Costa schreef namens Punk Planet: "Hun geluid viel op, niet alleen in vergelijking met de opkomende grunge-scene om hen heen, maar ook met de streetpunk-bands waar ik mee was opgegroeid. Ik had nog nooit zoiets gehoord als Frenching the Bully, een punkplaat die onverschrokken emotioneel was, maar ondersteund werd door een oorverdovende geluidskracht." In 1999 schreef Sandra Grether namens het Duitse tijdschrift Spex: "Ondanks hun meer rigide arrangementen doen The Gits denken aan Hammerbox, niet alleen vanwege de relaxte zang van de vocalist, maar ook vanwege de neiging tot ingetogen melodieën die het geluid bijeenhouden."
De River Cities' Reader prees in 2003 hoofdzakelijk de zangtalenten van Zapata: "Ze zingt met zoveel overtuiging, felheid en expressiviteit dat de teksten irrelevant worden. [...] Ik had een openbarend moment toen ik naar "It All Dies Anyway" luisterde en de bas, drums en gitaar wegvielen en alleen Zapata overbleef. [...] De zangeres had haar bandleden van de plaat verdrongen, en dat had ik nog nooit eerder meegemaakt." AllMusic prijst eveneens met name Zapata's zangpartijen en teksten: "Het meest in het oog springende aspect [...] is Mia Zapata's rechtvaardige, feministisch getinte punkwoede."
Rob Horning van PopMatters merkte in 2004 op: "Het is moeilijk om een eerlijke beoordeling te geven [...] omdat de muziek van de band voor altijd overschaduwd zal blijven door de dood van zangeres Mia Zapata, die in 1993 werd verkracht en gewurgd. De verleiding is groot om de muziek van haar band te sensationaliseren en als achtergrond voor de misdaad te gebruiken, of juist te verheerlijken om het zinloze verlies van een mensenleven te compenseren." Horning was genuanceerd maar gematigd positief.
LEO Weekly schreef eind 2024 dat Frenching the Bully "enorm veel lof en aandacht opleverde", en dat het de aandacht trok van Atlantic Records, een label waar de band zou tekenen. Het blad noemde dit "een stap die The Gits ongetwijfeld naar hoogten zou hebben gebracht die vergelijkbaar waren met die van de uit Seattle afkomstige bands Nirvana, Pearl Jam en Soundgarden."
Punkmusicus Russ Rankin noemde Frenching the Bully in 2011 als een van zijn tien favoriete albums. Het album wordt ook genoemd in andere lijstjes, zoals "10 lesser known grunge albums you should own" uit 2020 van het tijdschrift Kerrang! en "15 punk albums from 1992 that thrived in the era of grunge" van Alternative Press. Het is tevens opgenomen in de Encyclopedia of Northwest Music (1999).
Nummers Tracks 1-9 en 11-13 van de heruitgave uit 2003 zijn oorspronkelijk verschenen op de eerste uitgave van het album. Track 10 komt van het album Enter: The Conquering Chicken (1994) en was reeds daarvoor in 1991 al verschenen op de single "Spear & Magic Helmet". Tracks 14-21 zijn live opgenomen tijdens een concert in het X-Ray Cafe. Track 22 komt ook van de single "Spear & Magic Helmet".
Alle teksten zijn geschreven door Zapata, met uitzondering van "Here's to Your Fuck". Oorspronkelijke uitgave "Absynthe" - 3:13 "Another Shot of Whiskey" - 2:43 "Insecurities" - 1:46 "Slaughter of Bruce" - 3:18 "Kings and Queens" - 2:00 "It All Dies Anyway" - 4:10 "While You're Twisting, I'm Still Breathing" - 2:38 "A" - 1:26 "Wingo Lamo" - 2:13 "Cut My Skin, It Makes Me Human" - 2:19 "Here's to Your Fuck" - 1:53 "Second Skin" - 2:51Heruitgave (2003) "Absynthe" - 3:13 "Another Shot of Whiskey" - 2:41 "Insecurities" - 1:45 "Slaughter of Bruce" - 3:16 "Kings and Queens" - 1:59 "It All Dies Anyway" - 4:07 "While You're Twisting, I'm Still Breathing" - 2:37 "A" - 1:24 "Wingo Lamo" - 2:11 "Spear and Magic Helmet" - 2:37 "Cut My Skin, It Makes Me Human" - 2:16<li> "Here's to Your Fuck" - 1:52 <li> "Second Skin" - 2:51 <li> "While You're Twisting, I'm Still Breathing (Live)" - 2:38 <li> "Insecurities (Live)" - 1:48 <li> "Slaughter of Bruce (Live)" - 3:14 <li> "Absynthe (Live)" - 3:04 <li> "Another Shot of Whiskey (Live)" - 2:40 <li> "Wingo Lamo (Live)" - 2:19 <li> "Here's to Your Fuck (Live)" - 1:50 <li> "Second Skin (Live)" - 3:13 <li> "While You're Twisting, I'm Still Breathing (Single Version)" - 2:43
Band Matt Dresdner - basgitaar Steve Moriarty - drums Joe Spleen - gitaar Mia Zapata - zang
Categorie:Muziekalbum uit 1992 Categorie:Punkalbum