miniatuur|Wapen De Iongh miniatuur|Wapen Crena de Iongh De Iongh (ook: Crena de Iongh) is een Nederlandse familie waarvan de genealogie in 1919 is opgenomen in het genealogisch naslagwerk Nederland's Patriciaat. De familie woonde in de zeventiende en achttiende eeuw in Hoorn en vestigde zich in 1752 in Dordrecht. Een tak draagt sinds 1871 de naam Crena de Iongh.

Geschiedenis Hoorn De stamreeks begint met Jan de Iongh, geboren omstreeks het jaar 1545. Zijn zoon Daniël trouwde in 1593 in Hoorn. Diens zoon Cornelis de Iongh (ca. 1600–1672) was kapitein van een koopvaardijschip.

Daniël de Iongh (1642–1703), een zoon van Cornelis, ging op jonge leeftijd voor zijn studie naar Frankrijk. Terug in Hoorn was hij in 1677, 1678, 1681, 1686 en 1687 directeur van de Levantse Handel, in 1680 schepen en van 1686 tot 1703 regent van het weeshuis. Hij woonde in de brouwerij West-Friesland aan de Italiaanse Zeedijk. Zijn zoon Nicolaas (1680–1723) kocht de brouwerij voor 12.000 gulden. Hij was schepen in 1707, 1716 en 1718, regent van het weeshuis en kapitein van een burgercompagnie.

Nicolaas' zoon Mr. Daniël de Iongh (1711–1792) was schepen van Hoorn in 1736, 1744 en 1750, boekhouder van het pakhuis van de Vereenigde Oostindische Compagnie en in 1744 en 1745 directeur van de Levantse Handel. In 1738, 1741 en 1745 trok hij een zwarte boon bij de boongang, de jaarlijkse loting waarmee in Hoorn de keurmannen werden aangewezen die de burgemeesters kozen en kandidaten voor het schepenambt voordroegen. In 1738 trouwde hij met Philippina Crena (1710–1786) uit Dordrecht.

Dordrecht In 1752 vestigde Mr. Daniël de Iongh zich in Dordrecht als controleur van de convooien en licenten. Hij bezat daar de brouwerij De Swaen. Zijn zoon Hendrik de Iongh (1745–1818) was koopman in granen en in 1795 lid van de municipaliteit van Dordrecht. Volgens het Biografisch Woordenboek van Nederland bracht de graanhandel in de achttiende en negentiende eeuw opeenvolgende generaties van de familie tot aanzien in Dordrecht.

Met Hendriks zoons Willem (1774–1842) en Daniël (1770–1817) ontstonden twee takken. Willem was graankoopman in Dordrecht. Zijn zoon Hendrik (1811–1863) was jeneverstoker in de branderij De Zwaan en kapitein van de schutterij. Daniël was burgemeester en ontvanger van Hooge en Lage Zwaluwe; uit zijn tak komt de familie Crena de Iongh voort.

In de negentiende en het begin van de twintigste eeuw vertrokken verschillende familieleden naar Nederlands-Indië, onder wie officieren en ingenieurs bij het mijnwezen en de spoorwegen.

Crena de Iongh Samuel de Iongh werd op 31 oktober 1813 in Lage Zwaluwe geboren als zoon van Daniël de Iongh en Janna Pieternella Lucas. Hij was koopman in granen en makelaar in Dordrecht. Hij trouwde op 6 december 1843 in Dordrecht met Catharina Maria Vos van Hagestein (1821–1881), dochter van Adrianus en Johanna Helena van Buul. Hij was een achterkleinzoon van Mr. Daniël de Iongh en Philippina Crena en droeg Crena als tweede voornaam. In 1870 vroeg hij de Koning om vergunning die voornaam als geslachtsnaam aan te nemen, zodat hij en zijn wettige nakomelingen zich voortaan Crena de Iongh zouden noemen. Bij Koninklijk besluit van 17 maart 1871 kreeg hij die vergunning. Samuel Crena de Iongh overleed op 22 september 1894 in Dordrecht.

Spelling De redactie van Nederland's Patriciaat tekende in 1919 aan dat de leden van het geslacht zich naar haar oordeel ten onrechte De Iongh schreven, in plaats van De Jongh.

Wapens Het wapen van De Iongh is in rood een leeuw van zilver. Het helmteken is een zilver-rode vlucht, de dekkleden zijn zilver en rood. Het wapen van Crena de Iongh is gevierendeeld: I en IV in rood een zilveren leeuw (De Iongh); II en III in blauw een wassende maan, boven vergezeld van een achtpuntige ster en onder van twee eikels met de stelen naar beneden, alles van goud. Het helmteken is een zilver-rode vlucht, de dekkleden zijn zilver en rood.

Enkele telgen miniatuur|Hendrik de Iongh (1877–1962) als commandant van het Regiment Jagers, 1930 miniatuur|Daniël Crena de Iongh (1888–1970), 1938 Alle hieronder genoemde telgen stammen af van Hendrik de Iongh (1745–1818), de zoon van Mr. Daniël de Iongh (1711–1792). Een ingesprongen naam is een kind van de naam erboven.

Tak De Iongh Nakomelingen van Willem de Iongh (1774–1842): Hendrik de Iongh (1811–1863) Willem de Iongh (1835–1893), likeurstoker Willem de Iongh (1870), assuradeur Dr. Adriana Willemina (Jane) de Iongh (1901–1982), historica, presidente van de Unie van Vrouwelijke Vrijwilligers (1945–1946) en attaché voor onderwijs, kunsten en wetenschappen bij de Nederlandse ambassade in Londen (1948–1958) Hendrik de Iongh (1843), makelaar Hendrik de Iongh (1877–1962), generaal-majoor en inspecteur der infanterie, won brons met het sabelteam op de Olympische Zomerspelen 1912 Carel de Iongh (1883–1964), kolonel der artillerie, in 1914 officier bij de gendarmerie in Albanië, deelnemer aan het schieten op de Olympische Zomerspelen 1924 Ir. Daniël de Iongh Hzn. (1849–1919), hoofdingenieur, chef van het mijnwezen in Nederlands-Indië Daniël de Iongh (1822–1880), makelaar en oliefabrikant, toonkunstenaar Ir. Willem de Iongh (1857–1931), hoofdingenieur van de Indische spoorwegen, directeur van de Billiton Maatschappij Ir. Daniël de Iongh (1882–1980), eerste burgemeester van Semarang (1916–1927), directeur van Gouvernementsbedrijven in Nederlands-Indië (1927), lid van de commissie die de leiding had over de volksstemming in het Saargebied Conrad Theodor (Coen) de Iongh (1916–1943), Engelandvaarder en vlieger bij de Royal Air Force, onderscheiden met het Bronzen Kruis Ir. Hendrik Huibert de Iongh (1884–1973), rijkshoofdinspecteur van de Rijksverkeersinspectie in de noordelijke provincies, officier in de Orde van Oranje-Nassau Willem de Iongh (1918) Prof. dr. ir. Hendrik Huibert (Hans) de Iongh ('s-Gravenhage, 1951), conservatiebioloog, universitair hoofddocent aan het Centrum voor Milieuwetenschappen Leiden, in 2016 benoemd tot Officier in de Orde van Oranje-Nassau Everhard Johan de Iongh (1859–1913), commissionair Aletta Jacoba de Iongh (1887–1975), violiste, eerste violiste van het Residentie Orkest, vanaf 1920 vioollerares van prinses Juliana; Piet Mondriaan maakte omstreeks 1908–1910 een portrettekening van haar Anna Maria de Iongh (1890), celliste, trad op als Annie de Jong, trouwde in 1911 met concertmeester Christiaan Timmner en vertrok met hem naar de Verenigde Staten

Tak Crena de Iongh Nakomelingen van Daniël de Iongh (1770–1817): Samuel Crena de Iongh (1813–1894) Mr. Adrianus Cornelis Crena de Iongh (1858–1933), wethouder van Dordrecht, lid van Gedeputeerde Staten van Zuid-Holland en lid van de Centrale Raad van Beroep Samuel Crena de Iongh (1883), houtkoper Dr. mr. Adrianus Cornelis Crena de Iongh (1910–1992), redacteur van het Woordenboek der Nederlandsche Taal Mr. Daniël Crena de Iongh (1888–1970), president van de Nederlandsche Handel-Maatschappij (1934–1939), lid van de Nederlandse delegatie op de Conferentie van Bretton Woods en treasurer van de Wereldbank (1946–1952) Mr. Cornelis Adrianus Crena de Iongh (1918–2001), burgemeester van Ruinen

Bronnen en referenties

Categorie:Nederlands patriciërsgeslacht