Tarcisio Burgnich (Ruda, 25 april 1939 – Forte dei Marmi, 26 mei 2021) was een Italiaans voetbalspeler die als verdediger speelde en nadien ook een loopbaan als trainer opbouwde.

Burgnich kwam gedurende zijn loopbaan uit voor Udinese, Juventus, Palermo, Inter en Napoli. Hij wordt vooral herinnerd voor zijn zeer succesvolle clubcarrière bij Inter Milaan, waar hij een belangrijk lid was van het Grande Inter-elftal onder trainer Helenio Herrera. Hij had samen met ploeggenoot Giacinto Facchetti een belangrijke rol in de defensieve speelstijl Catenaccio van Inter vanwege zijn snelheid, uithoudingsvermogen, drang naar voren en inzet. Burgnich won viermaal de Serie A, tweemaal de Europacup I en tweemaal de Intercontinental Cup met Inter. Op internationaal niveau vertegenwoordigde Burgnich het Italiaans voetbalelftal tijdens de Olympische Zomerspelen van 1960 en tijdens drie WK's. Hij was ook lid van het nationale team dat in 1968 het EK won, een primeur voor Italië.

Burgnich was een veelzijdige speler die op verschillende plekken in de verdediging inzetbaar was. Hij werd niet alleen ingezet als rechtsachter en centrale verdediger, maar ook als libero. Vanwege zijn imposante lichaamsbouw en fysieke speelstijl gaf Inter-teamgenoot Armando Picchi hem de bijnaam "La Roccia" (De Rots).

Clubvoetbal Udinese Burgnich is een product van de jeugdopleiding van Udinese, waar hij samenspeelde met Dino Zoff. In de een na laatste speelronde van het seizoen 1958/59 maakte Burgnich zijn debuut in het eerste elftal. Hij kwam als invaller binnen de lijnen in de wedstrijd tegen AC Milan (7-0 verlies), die op dat moment al zeker waren van de landstitel. Het volgende seizoen speelde hij 7 van de 34 wedstrijden mee. Udinese wist zich na barragewedstrijden tegen Lecco en Bari te handhaven op het hoogste niveau. Burgnich's goede spel zorgde ervoor dat hij werd opgenomen in de selectie van Italië voor de Olympische spelen van 1960.

Juventus en Palermo Op verzoek van Giampiero Boniperti Il calcio e il ciclismo illustrato, 14 juli 1960, p. 13 haalde Juventus Burgnich in 1960 naar Turijn. De verdediger vertrok echter na één seizoen al omdat hij niet goed paste in de speelstijl van De Oude Dame. In dit seizoen werd wel de landstitel behaald. Hij maakte vervolgens via een ruiltransfer de overgang naar Palermo, dat het voorgaande seizoen was gepromoveerd naar de Serie A. Roberto Anzolin bewandelde de tegenovergestelde weg. Bij Palermo was Burgnich in het seizoen 1961/62 een vaste waarde. Burgnich scoorde op 18 februari 1962 zijn enige doelpunt voor de club. In een met 4-2 gewonnen wedstrijd tegen Juventus promoveerde hij een vrije trap tot een treffer. Hij speelde uiteindelijk 31 wedstrijden voor de club en eindigde het seizoen op de achtste plaats.

Inter thumb|left|Burgnich (linksboven) namens Inter, seizoen 1970/71 In 1962 vertrok Burgnich naar Milaan om te gaan spelen voor Inter, dat 100 miljoen lire (circa € 50.000) voor hem betaalde. Net als eerder bij Juventus won Burgnich in zijn eerste seizoen bij zijn nieuwe club de Scudetto. Hij miste een klein deel van het seizoen vanwege militaire dienstplicht. Burgnich speelde uiteindelijk in twaalf seizoenen 467 wedstrijden voor de Nerazzurri, waarin hij zesmaal doel trof. Hij won viermaal de Scudetto, tweemaal de Europacup I en tweemaal de Intercontinental Cup met de club. De Europacup I werd in 1964 gewonnen ten koste van Real Madrid. Een jaar later werd de internationale prijs opnieuw behaalt. Ditmaal werd Benfica in de finale verslagen. Burgnich groeide uit tot een van de belangrijkste Inter-spelers van de jaren zestig, een tijdperk dat later in de clubgeschiedenis bekend kwam te staan als Grande Inter.

Napoli Burgnich nam in 1974 na twaalf seizoenen afscheid van Inter, nadat de nieuwe Inter-voorzitter Fraizzoli de bezem door de selectie had gehaald. Hij maakte vervolgens een controversiële overstap naar Napoli. Burgnich speelde de laatste drie seizoenen van zijn spelersloopbaan in Napels, waar hij fungeerde als libero in het elftal van Luís Vinício. In 1976 won hij zowel de Coppa Italia als de Anglo-Italian Cup met Napoli. Een jaar later besloot hij zijn voetbalschoenen aan de wilgen te hangen. Hij speelde in totaal 494 wedstrijden in de Serie A.

Nationaal elftal thumb|Burgnich (boven, tweede van rechts) namens Italië in 1965 Burgnich debuteerde op 10 november 1963 onder toenmalig bondscoach Edmondo Fabbri in het Italiaanse elftal. Op die dag speelde Italië een kwalificatiewedstrijd voor het EK 1964 tegen de Sovjet-Unie. Een jaar later speelde hij zijn tweede wedstrijd, een kwalificatiewedstrijd voor het WK 1966 tegen Finland.

Na twaalf interlands gespeeld te hebben maakte Burgnich zijn debuut op een wereldkampioenschap. Bondscoach Paolo Mazza had de verdediger opgenomen in selectie voor het WK 1966 in Engeland. Dit debuut was op 13 juli 1966 tegen Chili (2-0 winst), een wedstrijd die vanwege het vele geweld bekend zou komen te staan als Slag om Santiago. In de tweede groepswedstrijd, tegen de Sovjet-Unie, was Burgnich ook van de partij. Doordat Italië dit duel verloor en drie dagen later verrassend verloor van Noord-Korea, zat het toernooi er na drie wedstrijd op voor Burgnich en zijn landgenoten.

Burgnich oogstte wel succes op het EK twee jaar later in Italië. Gli Azzurri haalde de finale, waarin het aantrad tegen Joegoslavië. De wedstrijd eindigde na verlenging in 1-1, waarna werd besloten om twee dagen later een tweede finalewedstrijd te houden. Deze werd met 2-0 gewonnen en Italië kroonde zichzelf zodoende voor het eerst tot Europees kampioen. Burgnich speelde alle wedstrijden op het toernooi mee. Op het WK 1970 in Mexico maakte Burgnich zijn tweede interlanddoelpunt in de halve finale tegen West-Duitsland. Hij zette de 2-2 op het scorebord in de wedstrijd die Italië na verlenging met 4-3 wist te winnen. In de finale bleek het Brazilië van Pelé een maatje te groot.

Burgnich wist zich met Italië niet te kwalificeren voor het EK 1972 in België. Twee jaar later waren de Azzuri er op het WK 1974 wel bij. Italië kwam echter niet verder dan de groepsfase. Na de laatste groepswedstrijd tegen Polen (2-1 verlies) besloot Burgnich een punt te zetten achter zijn interlandloopbaan.

Gespeelde interlands Interlands van Tarcisio Burgnich voor No. Datum Wedstrijd Uitslag Competitie Goals Als speler bij Inter Milaan 1 10 november 1963 – 1 – 1 Kwalificatie EK 1964 2 4 november 1964 – 6 – 1 Kwalificatie WK 1966 3 13 maart 1965 West-Duitsland – 1 – 1 Vriendschappelijk 4 18 april 1965 – 0 – 0 Kwalificatie WK 1966 5 1 november 1965 – 6 – 1 Kwalificatie WK 1966 6 9 november 1965 – 1 – 0 Kwalificatie WK 1966 7 7 december 1965 – 3 – 0 Kwalificatie WK 1966 8 19 maart 1966 – 0 – 0 Vriendschappelijk 9 14 juni 1966 – 6 – 1 Vriendschappelijk 10 18 juni 1966 – 1 – 0 Vriendschappelijk 1 11 22 juni 1966 – 3 – 0 Vriendschappelijk 12 29 juni 1966 – 5 – 0 Vriendschappelijk 13 13 juli 1966 – 2 – 0 WK 1966 14 16 juli 1966 – 1 – 0 WK 1966 15 1 november 1966 – 1 – 0 Vriendschappelijk 16 22 maart 1967 – 0 – 2 Kwalificatie EK 1968 17 1 november 1967 – 5 – 0 Kwalificatie EK 1968 18 18 november 1967 – 2 – 2 Kwalificatie EK 1968 19 23 december 1967 – 4 – 0 Kwalificatie EK 1968 20 6 april 1968 – 3 – 2 Kwalificatie EK 1968 21 20 april 1968 – 2 – 0 Kwalificatie EK 1968 22 5 juni 1968 – 0 – 0 (n.v.)1 EK 1968 23 8 juni 1968 – 1 – 1 (n.v.) EK 1968 24 10 juni 1968 – 2 – 0 EK 1968 25 23 oktober 1968 – 0 – 1 Kwalificatie WK 1970 26 1 januari 1969 – 2 – 3 Vriendschappelijk 27 5 januari 1969 – 1 – 1 Vriendschappelijk 28 29 maart 1969 – 2 – 2 Kwalificatie WK 1970 29 24 mei 1969 – 0 – 0 Vriendschappelijk 30 4 november 1969 – 4 – 1 Kwalificatie WK 1970 31 22 november 1969 – 3 – 0 Kwalificatie WK 1970 32 21 februari 1970 – 2 – 2 Vriendschappelijk 33 10 mei 1970 – 1 – 2 Vriendschappelijk 34 3 juni 1970 – 1 – 0 WK 1970 35 6 juni 1970 – 0 – 0 WK 1970 36 11 juni 1970 – 0 – 0 WK 1970 37 14 juni 1970 – 4 – 1 WK 1970 38 17 juni 1970 – West-Duitsland 4 – 3 (n.v.) WK 1970 1 39 21 juni 1970 – 4 – 1 WK 1970 40 31 oktober 1970 – 1 – 2 Kwalificatie EK 1972 41 8 december 1970 – 3 – 0 Kwalificatie EK 1972 42 20 februari 1971 – 1 – 2 Vriendschappelijk 43 10 mei 1971 – 1 – 2 Kwalificatie EK 1972 44 9 juni 1971 – 0 – 0 Kwalificatie EK 1972 45 25 september 1971 – 2 – 0 Vriendschappelijk 46 9 oktober 1971 – 3 – 0 Kwalificatie EK 1972 47 4 maart 1972 – 2 – 1 Vriendschappelijk 48 29 april 1972 – 0 – 0 Kwalificatie EK 1972 49 13 mei 1972 – 2 – 1 Kwalificatie EK 1972 50 17 juni 1972 – 3 – 3 Vriendschappelijk 51 21 juni 1972 – 1 – 1 Vriendschappelijk 52 20 september 1972 – 3 – 1 Vriendschappelijk 53 7 oktober 1972 – 0 – 4 Kwalificatie WK 1974 54 21 oktober 1972 – 0 – 0 Kwalificatie WK 1974 55 13 januari 1973 – 0 – 0 Kwalificatie WK 1974 56 25 februari 1973 – 0 – 1 Kwalificatie WK 1974 57 31 maart 1973 – 5 – 0 Kwalificatie WK 1974 58 9 juni 1973 – 2 – 0 Vriendschappelijk 59 14 juni 1973 – 2 – 0 Vriendschappelijk 60 29 september 1973 – 2 – 0 Vriendschappelijk 61 20 oktober 1973 – 2 – 0 Kwalificatie WK 1974 62 14 november 1973 – 0 – 1 Vriendschappelijk 63 8 juni 1974 – 0 – 0 Vriendschappelijk 64 15 juni 1974 – 3 – 1 WK 1974 65 19 juni 1974 – 1 – 1 WK 1974 66 23 juni 1974 – 2 – 1 WK 1974

Trainerscarrière Na zijn spelersloopbaan was Burgnich circa twintig jaar actief als trainer. Hierin behaalde hij weinig successen.

Erelijst thumb|400px|Burgnich (boven, tweede van links) werd in 1961 landskampioen met Juventus. Club Juventus Serie A: 1960/61

Inter Serie A: 1962/63, 1964/65, 1965/66, 1970/71 Europacup I: 1964, 1965 Intercontinental Cup: 1964, 1965

Napoli Anglo-Italian League Cup: 1976 Coppa Italia: 1975/76

Internationaal

Europees kampioen: 1968

Categorie:Italiaans voetballer