Mieke van Zonneveld (Hilversum, 5 april 1989) is dichter, letterkundige en docent Nederlands. Ze studeerde Nederlands en oudheidkunde aan de Vrije Universiteit Amsterdam.
Van Zonneveld publiceerde in De Tweede Ronde, De Gids, Awater, Das Magazin, Liter en Avantgaerde. In 2013 won ze de Turing Gedichtenwedstrijd, een initiatief van Gerrit Komrij, met haar gedicht Nee. Ze debuteerde in 2016 met haar bundel Leger.
In 2018 en 2019 was Van Zonneveld stadsdichter van Hilversum. Haar eerste (tweetalige) gedicht, Ensemble, heeft een plek op de gevel van de International School Hilversum waar ze les heeft gekregen en later zelf docent werd. In 2019 werd de Lucy B. en C.W. van der Hoogtprijs aan haar toegekend.
Haar essay Gods ruïne werd opgenomen in Over ziek zijn (2020), de eerste Nederlandse vertaling van On being ill van Virginia Woolf (vertaald door Monique ter Berg). Het essay van Woolf werd voor het eerst gepubliceerd in 1926 in het literaire tijdschrift The New Criterion onder redactie van T.S. Eliot, vervolgens in 1930 bij 'Hogarth Press', de uitgeverij van Virginia en Leonard Woolf en ten slotte in 2012 bij Paris Press, Massachusetts met kleine redactionele aanpassingen. In deze uitgave van de eerste Nederlandse vertaling is het essay van Woolf aangevuld met de twee essays Gods ruïne van Van Zonneveld en Hoe gaat het met je van Lieke Marsman (voor het eerst uitgebracht in haar boek 'De volgende scan duurt vijf minuten', 2018, Uitgeverij Pluim) en een voorwoord door Deryn Rees-Jones.
Bibliografie 2016 - Leger, De Bezige Bij, poëziebundel 2020 - Gods ruïne, bijdrage aan de essaybundel Over ziek zijn, Uitgeverij HetMoet, Amsterdam, , vertaling van On being ill van Virginia Woolf (1926)
Prijzen Turing Gedichtenwedstrijd, voor het gedicht Nee, 2013 Eijlders Poëzie Aanmoedigingsprijs, 2017 Lucy B. en C.W. van der Hoogtprijs, 2019
Categorie:Nederlands dichter