Glen Moore (Portland, 28 oktober 1941) is een Amerikaanse jazzmuzikant (contrabas, piano).
Jeugd Na een klassieke piano-opleiding speelde Moore contrabas in het schoolorkest en leerde zichzelf de basisprincipes van de jazz en de vrije improvisatie.
Carrière Zijn eerste publieke optreden had hij bij de Young Oregonians in Portland, waar hij speelde met de saxofonist Jim Pepper. Hij studeerde geschiedenis, literatuur en cello aan de universiteit van Oregon. Zijn basdocenten waren Ludwig Streicher uit Wenen en François Rabbath uit Hawai.
Moore is medeoprichter van de band Oregon, waarmee hij meer dan 30 jaar optrad. Hij ging ook regelmatig op tournee met Larry Karush (piano), Nancy King (zangeres) en in het bijzonder tijdens de jaren 1990, Rabih Abou-Khalil en had ook opnamen met hen gemaakt. Bovendien werkte hij samen met Annette Peacock, Paul Bley, Bill Evans, Zoot Sims, Bennie Wallace, Charlie Mariano, Michael Brecker, Jeremy Steig, Zbigniew Seifert, Gary Burton en Barry Altschul en bassisten als Detmar Kurig, Anthony Cox, Charlie Haden, Gary Peacock, Dave Holland, Steve Swallow, David Friesen en Barre Phillips. In het voorjaar van 2015 trok hij zich terug uit Oregon, om meer tijd te hebben voor zijn eigen muziek en familie.
Discografie 1970: Bass Is met Peter Warren, Dave Holland, Jamie Faunt 1970: Revenge: Bley - Peacock Synthesizer Show 1978: Introducing Glen Moore met David Darling, Zbigniew Seifert, Jan Hammer 1991: Mokave Vol. 1 met Larry Karush und Glen Velez 1995: Returning met David Friesen 1996: Dragonetti's Dream (solo) 1999: Nude Bass Ascending met Carla Bley, Steve Swallow, Rabih Abou-Khalil, Arto Tunçboyacıyan 2002: Birdfingers met Larry Coryell
Categorie:Amerikaans contrabassist Categorie:Amerikaans jazzpianist