Frederik Hubregt Hoevenagel (Middelburg, 22 april 1902 – Wageningen, 11 maart 1988) was een Nederlandse beeldhouwer en medailleur.
Leven en werk Frederik, ook vermeld als FredrikPieter A. Scheen (1969) Lexicon Nederlandse Beeldende Kunstenaars 1750-1950. 's-Gravenhage: Kunsthandel Pieter A. Scheen N.V. Volume 1, p. 491. en Frits,Ype Koopmans (1997) Muurvast & gebeiteld. Beeldhouwkunst in de bouw 1840-1940 (deel II). Rotterdam: NAi Uitgevers. p. 290. . was een zoon van Frederik Joost Hoevenagel en Jacoba Johanna Brakman. Zijn vader was bakker in Middelburg, later woonde het gezin in Apeldoorn, waar vader graanhandelaar werd. Het was de verwachting dat Frederik in zijn vaders voetsporen zou volgen, hij koos voor een creatieve richting. Hij deed toelatingsexamen bij de Rijksakademie van beeldende kunsten in Amsterdam en werd toegelaten tot de beeldhouwklas van Jan Bronner, W.F. van Eekelen (1980) "Nederlandse makers van penningen 11 : Frederik Hoevenagel", De Beeldenaar, juli/aug. 1980, 4e jaargang, no. 4, p. 138-140. Gearchiveerd op 10 oktober 2021. als klasgenoot van Ien Hulshoff Pol, Truus van Someren Gréve en Pieter Starreveld.Noord-Hollands Archief: toegang 90 Archief van de Rijksakademie van Beeldende Kunsten, inv.nr. 517 Stamregister van studenten.
In 1935 won hij de eerste prijs in de categorie Gedenkpenning, in een wedstrijd tijdens een jubileumexpositie van Kon. Nederl. Metaalbedrijven Van Kempen, Begeer en Vos in de Pulchri Studio, zijn ontwerp werd in zilver gegoten en uitgegeven.
Hoevenagel ontwierp ruim 25 penningen en diverse beeldhouwwerken. In 1938 had hij een in Amsterdam een duo-expositie met schilderes Bets Bayens, waar hij naast twee gevelstenen een eikenhouten kist toonde."BEELDHOUWWERKEN door F.H. HOEVENAGEL Poppenschilderijen door mevr. Bets Bayens.", De Telegraaf, 18 januari 1938. Later dat jaar trouwde hij met beeldhouwster Anna Hermina Rutgers van der Loeff (1910-2007),Nederland's Patriciaat, 40 (1954), p. 291 die ook aan de Rijksakademie had gestudeerd en in 1936 de zilveren medaille bij de Prix de Rome had gewonnen. Het paar verhuisde naar de villa Lovenhage in Oosterbeek. Toen zij tijdens de Tweede Wereldoorlog werden geëvacueerd, werden huis en atelier geplunderd en gingen Hoevenagels ontwerpen verloren. In de jaren erna ontwierp hij een aantal oorlogsmonumenten. Zijn monument voor Nieuwe Pekela werd in januari 2018 gestolen. Hij was lid van de Nederlandse Kring van Beeldhouwers, waarmee hij ook exposeerde.
Frederik Hoevenagel overleed in 1988, op 85-jarige leeftijd.
Werken (selectie) 1935: geboortepenning, naar aanleiding van een prijsvraag van 's Rijksmunt 1935: penning 100-jarig bestaan NV Kon. Ned. Edelmetaalbedrijven Van Kempen, Begeer en Vos 1935: erepenning voor het Rijkscollege voor de Lichamelijke Opvoeding 1937: gevelstenen voor boerderijen De Ruigtens en Kort en lang ambacht in De Biesbosch 1938: twaalf eikenhouten consoles (maanden van het jaar) voor 't Brouwerswapen aan het Rembrandtplein in Amsterdam 1939: Geestelijke herbewapening, tweede penning van de Vereniging voor Penningkunst 1941: borstbeeld van dr. Isaac Brevée aan de Doctor Brevéestraat in Oosterbeek 1942: bronzen plaquette van Sara Mansvelt, directrice van het Schild in WolfhezeUlbe Anema (2012) Het Schild in Wolfheze : De bijzondere geschiedenis van het centrum voor blinde en slechtziende ouderen. Oosterbeek: uitgeverij Kontrast. p. 34. Gearchiveerd op 7 november 2022. 1947: plaquette ter herinnering aan omgekomen medewerkers van de Verenigde Nederlandse Rubberfabrieken in Heveadorp 1949: oorlogsmonument Nieuwe Pekela 1952: oorlogsmonument Hellendoorn 1953: monument watersnood, bij ingang van begraafplaats, aan de Bogerdweg in Dreischor 1954: oorlogsmonument Oosterbeek 1954: erepenning van de gemeente Renkum 1962: erepenning voor de Van Verschuerstichting voor kinderzorg in het gebied Arnhem-Nijmegen
Afbeeldingen
Categorie:Nederlands beeldhouwer Categorie:Nederlands medailleur