Richard S. (Kinky) Friedman (Chicago, 31 oktober 1944 – Medina (Texas), 27 juni 2024) was een Amerikaanse zanger, songwriter, romanschrijver, humorist, politicus en columnist voor de Texas Monthly.
Friedman was een van de twee onafhankelijke kandidaten bij de verkiezingen van 2006 voor het ambt van gouverneur van Texas. Met 12,6% van de stemmen werd Friedman vierde in de race tussen zes personen.
Jeugd Friedman werd in 1944 geboren in Chicago als Richard Samet Friedman uit de Joodse ouders dr. S. Thomas Friedman en zijn vrouw Minnie (Samet) Friedman. Zijn beide ouders waren kinderen van Russisch-joodse immigranten. Toen Friedman jong was, verhuisde zijn familie naar een ranch in Kerrville (Texas) in Texas Hill Country en opende daar het zomerkamp Echo Hill.
Friedman was al vroeg geïnteresseerd in zowel popmuziek als schaken en werd op zevenjarige leeftijd gekozen als een van de 50 lokale spelers om de Amerikaanse grootmeester Samuel Reshevsky uit te dagen voor gelijktijdige spellen in Houston. Reshevsky won alle 50 wedstrijden, maar Friedman was verreweg de jongste deelnemer.
Friedman behaalde zijn diploma in 1962 aan de Austin High School in Austin. Hij ging studeren en behaalde in 1966 een Bachelor of Arts aan de Universiteit van Texas in Austin, met als hoofdvak psychologie. Hij nam deel aan een honoursprogramma en was lid van het herendispuut Tau Delta Phi. Aan de universiteit gaf de latere countryzanger Chinga Chavin Friedman de bijnaam 'Kinky' vanwege zijn krullende haar.
Friedman diende twee jaar in het United States Peace Corps, waar hij les gaf in Borneo, Indonesië. Tijdens zijn dienstjaren bij het Peace Corps ontmoette hij zijn toekomstige roadmanager Dylan Ferrero.
Carrière Friedman richtte zijn eerste band op toen hij studeerde aan de Universiteit van Texas in Austin. De band, King Arthur & the Carrots, die de draak stak met surfrock, nam in 1966 de single Schwinn 24/Beach Party Boo Boo op. In 1973 formeerde Friedman zijn tweede band, Kinky Friedman and The Texas Jewboys, waarvan velen dachten dat het een persiflage was op de naam van de beroemde band Bob Wills and His Texas Playboys. In overeenstemming met het satirische karakter van de band had elk lid een komische naam: naast Kinky waren er Little Jewford, Big Nig, Panama Red, Wichita Culpepper, Sky Cap Adams, Rainbow Colours en Snakebite Jacobs. De meer conventionele roadie Jack Slaughter en roadmanager Dylan Ferrero completeerden de bezetting en zorgden voor het grootste deel voor de 'tourneebus', een Cadillac met 10 jaar verlopen kentekenplaten en een neiging tot pech (maar volgens Friedman lag haar talent in haar vermogen om op een dubbeltje te stoppen en het wisselgeld op te halen).
Friedmans vader maakte bezwaar tegen de gekozen bandnaam, die hij negatief, vijandig en merkwaardig noemde, wat voor Kinky nog een extra reden was om aan de naam vast te houden.
Aangekomen op de countryrockgolf in navolging van Gram Parsons, The Band en The Eagles, vond Friedman oorspronkelijk cultfaam als country-and-westernzanger. Zijn doorbraak kwam in 1973 dankzij commandant Cody van Commander Cody en His Lost Planet Airmen, die namens hem contact opnamen met Vanguard Music. Friedman bracht in 1974 Kinky Friedman uit voor ABC Records en toerde vervolgens in 1975-1976 met Bob Dylan. Zijn repertoire mengde sociaal commentaar (We Reserve The Right to Refuse Service to You) en maudlinballads (Western Union Wire) met rauwe humor (zoals Get Your Biscuits in the Oven and Your Buns in Bed). Zijn Ride 'Em Jewboy was een uitgebreid eerbetoon aan de slachtoffers van de Holocaust.
Enkele van zijn beroemdste nummers zijn How Can I Tell You I Love You (When You're Sitting on My Face) en They Ain't Makin' Jews Like Jesus Anymore, een nummer waarin Kinky verbaal en fysiek een dronken blanke racist verslaat, die zwarten, joden, Italianen, Grieken en Sigma Nu's uitscheldt in een bar.
Andere Friedman-melodieën zijn onder meer The Ballad of Charles Whitman, waarin Friedman op 1 augustus 1966 de aanval van sluipschutter Charles Whitman bespotte vanaf de Universiteit van Texas in de toren van het hoofdgebouw van Austin. Zijn cover Asshole from El Paso van Chinga Chavin, een parodie van Okie from Muskogee van Merle Haggard is misschien wel zijn beroemdste nummer.
Een van Friedmans meest beruchte concerten was een optreden in 1973 in Buffalo. Bij het uitvoeren van Get Your Biscuits in the Oven and Your Buns in the Bed (een lied dat feminisme beschimpt), ging een groep van wat Friedman omschreef als opgewonden lesbiennes in gevecht met de band en dwongen hen het concert vroeger te beëindigen terwijl Friedman en de band van het podium werden begeleid. De National Organization for Women kende Friedman later dat jaar de Male Chauvinist Pig Award toe, een prijs die Friedman met trots in ontvangst nam. Friedman zou pas in 2012 terugkeren naar Buffalo. Een andere was begin maart 1975 in The Boarding House, toen een beledigde Buffy Sainte-Marie het podium op stormde en de oorlogstooi afrukte die Friedman droeg terwijl hij en zijn band Miss Nickelodeon speelden.
Friedman en zijn band namen op 11 november 1975 een Austin City Limits-show op, die nooit werd uitgezonden. Volgens uitvoerend producent Terry Lickona was dit de eerste en enige keer in de lange geschiedenis van de show dat een aflevering niet werd uitgezonden.
Begin 1976 voegde hij zich bij Bob Dylan op de tweede etappe van de Rolling Thunder Revue-tournee.
Friedman was de muzikale gast in de vijfde aflevering van seizoen 2 van Saturday Night Live die werd uitgezonden op 23 oktober 1976. Hij voerde zijn eigen compositie Dear Abbie uit.
Hoewel het moeilijk te verifiëren is, gezien het aantal artiesten van joodse afkomst in country/hillbilly-tourneekringen (bijv. Gilbert Maxwell 'Broncho Billy' Anderson), beweert Friedman de eerste volbloed Jood te zijn geweest die het podium betrad in de Grand Ole Opry.
In februari 2007 bracht Sustain Records de compilatie Why the Hell Not ... uit van de liedjes van Kinky Friedman, gezongen door andere artiesten. De compilatie bevat bijdragen van Dwight Yoakam, Willie Nelson, Lyle Lovett en Kelly Willis.
Op 20 juli 2007 organiseerde Friedman het Concert to Save Town Lake ter ere van de nagedachtenis van Lady Bird Johnson en haar inspanningen om de oevers van Town Lake in Austin te beschermen en te behouden.
Op 27 april 2011 lanceerde Friedman zijn Springtime for Kinky Tour (zie Springtime for Hitler) in Kansas City. Deze omvatte concerten in Arkansas, Oklahoma en Kentucky, voordat ze naar de oostkust gingen. Daarna volgde een rondreis door Australië met Van Dyke Parks.
Schrijverscarrière Nadat zijn muziekcarrière in de jaren 1980 tot stilstand kwam, verlegde Friedman zijn creatieve focus naar het schrijven van detectiveromans. Zijn boeken hebben overeenkomsten met zijn songteksten, met een fictieve versie van zichzelf die misdaden in New York oplost en in gelijke mate grappen, wijsheid, recepten, charme en Jameson's whisky verspreidt. Ze zijn geschreven in een rechttoe rechtaan stijl, die veel doet denken aan Raymond Chandler. Het Kinky-personage beschouwt zichzelf als een hedendaagse Sherlock Holmes en hij wordt bij zijn onderzoeken geholpen door zijn goede vriend Larry Sloman, ook bekend als Ratso, die de rol van Dr. Watson op zich neemt.
Tot op heden heeft hij de twee romans Kill Two Birds and Get Stoned en The Christmas Pig geschreven, waarin het personage van Kinky Friedman niet speelt.
Friedman schreef ook een regelmatige column voor het tijdschrift Texas Monthly van april 2001 tot maart 2005, dat werd geschorst tijdens zijn kandidatuur voor gouverneur van Texas. In 2008 bracht Texas Monthly zijn column tweemaandelijks terug.
Er zijn twee boeken gepubliceerd waarin een aantal van deze non-fictie geschriften zijn verzameld, evenals de niet eerder gepubliceerde boeken 'Scuse Me While I Whip This Out en Texas Hold'em. Hij heeft ook het reisverslag The Great Psychedelic Armadillo Picnic en een etiquettegids gepubliceerd.
Friedmans vroege boeken zijn heruitgegeven door Friedmans eigen Vandam Press als ebooks. In maart en april 2011 bracht Vandam Press zeven van Friedmans vroege titels uit, waaronder Greenwich Killing Time, A Case of Lone Star, Musical Chairs, When The Cat's Away, Frequent Flyer, Roadkill en het zelden geziene Curse of the Missing Puppet Head. Elvis Jesus en Coca-Cola, God Bless John Wayne, Blast From The Past, Armadillos and Old Lace en de twee non-fictieboeken Drinker With A Writing Problem en Heroes of A Texas Childhood werden in 2011 uitgebracht. E-bookpublicaties worden aangekondigd op Friedmans Twitter-feed en Facebook-pagina TheRealKinkster.
Friedman kondigde ook (via Jim Bessmans column op examer.com) de aanstaande publicatie van alle titels van Vandam Press aan als onverkorte audioboeken, gelezen door de auteur.
Het terugkerende personage Rambam, een New Yorkse privédetective en vriend van het Friedman-personage in de boeken, is gebaseerd op de echte onderzoeker Steven Rambam, die optreedt als technisch adviseur voor de echte Friedman. De oude vriend van het Peace Corps en de oude manager Dylan Ferrero is ook een terugkerend personage in Kinky's mysterieromans. Zijn karakter staat erom bekend dat hij alleen in rock-'n-roll-citaten spreekt, een eigenschap uit het echte leven.
Politiek In 1986 kandideerde Friedman voor Justice of the Peace in Kerrville als Republikein, maar verloor de verkiezingen. In 2004 begon Friedman een ogenschijnlijk serieuze, maar kleurrijke campagne om in 2006 de gouverneur van Texas te worden.
Friedman had gehoopt in de voetsporen te treden van andere entertainers die gouverneurs werden, waaronder Jimmie Davis, Jesse Ventura, Arnold Schwarzenegger en Ronald Reagan. Jesse Ventura voerde zelfs campagne met Friedman voor zijn verkiezing. Toen de rapporten over de campagnefinanciering uitkwamen nadat het tweede kwartaal was afgelopen, had Friedman meer geld ingezameld dan de Democratische kandidaat, voormalig congreslid Chris Bell. Op de verkiezingsdag werd Friedman echter verslagen en kreeg 12,6% van de stemmen in de matchup met zes kandidaten.
Friedman bracht op 15 oktober 2013 een verklaring uit waarin hij aankondigde dat hij voornemens was zich opnieuw kandidaat te stellen voor de functie van landbouwcommissaris van Texas als democraat. Friedman was eerder kandidaat voor de post in 2010, maar verloor in de Democratische voorverkiezingen.
Kwesties en standpunten Friedman steunt de volledige legalisatie en teelt van hennep en marihuana en verklaart dat het einde van het verbod een kwestie is van gezondheidszorg, onderwijs, gevangenisvermindering, grensbeveiliging en de rechten van de staat.
Wat het onderwijs betreft, steunt hij een hoger loon voor leraren en werkt hij eraan om het schoolverlaten in Texas te verlagen. Hij steunt meer investeringen in het benutten van alternatieve brandstoffen in Texas, zoals wind en biodiesel. Friedman is tegen de Trans-Texas Corridor omdat deze afhankelijk is van de aanleg van tolwegen.
Over de doodstraf vatte hij eerder zijn standpunt samen: "Ik ben niet tegen de doodstraf, maar ik ben er verdomd zeker van dat de verkeerde man wordt geëxecuteerd." Later verduidelijkte hij zijn standpunt: "Het systeem is niet perfect. Laten we de doodstraf afschaffen totdat hij perfect is."