Vaste stof-NMR is het gebruik van kernspinresonantie (NMR, afkorting uit het Engels: Nuclear Magnetic Resonance) om de structuur en dynamiek van vaste stoffen te bestuderen. Over het algemeen wordt de NMR-methode meestal op vloeistoffen en opgeloste moleculen toegepast.
In een gecondenseerde fase (vloeistof, kristallijne vaste stof) ondervindt een atoomkern een groot aantal wisselwerkingen van de andere spins rondom, die tot een verbreding van het NMR-signaal leiden. Bovendien is het NMR-signaal van een atoom in een molecuul afhankelijk van de oriëntatie van het molecuul in het magneetveld. In een vaste stof kunnen de moleculen zich niet zo bewegen of omwentelen, wat er toe leidt dat de NMR-pieken vaak heel breed zijn. Deze brede signalen zijn heel moeilijk te detecteren en overlappen vaak zo erg dat interpretatie van de signalen niet mogelijk is.
Bij vaste stof-NMR worden bij de meeste experimenten technieken gebruikt om de NMR-signalen scherper te krijgen. Dit gebeurt met meestal met "magic angle spinning" (MAS), waarbij het monster op een hoek van 54 graden met de richting van het magnetisch veld te roteren. Als dit gebeurt op een voldoende hoge frequentie (duizenden rotaties per seconde), dan middelen de genoemde wisselwerkingen zich uit en onstaat er een bruikbaar spectrum met scherpe pieken. Dit als alternatief voor signaalverbreding door de willekeurige oriëntaties van een gepoederd monster te vermijden, door de moleculen in het magneetveld te oriënteren.
Categorie:Kernspinresonantie