Jasper Philipsen (Mol, 2 maart 1998) is een Belgisch wielrenner. Philipsen kenmerkt zich vooral door zijn explosieve sprints.
Carrière Jeugd Vanaf 2010 reed hij voor de ploeg Koninklijke Balen BC. In 2015 werd Philipsen nationaal kampioen tijdrijden voor junioren. Later dat jaar werd hij in diezelfde discipline achtste op het Europese kampioenschap en zesde op het wereldkampioenschap. Een jaar later won hij de Guido Reybrouck Classic en E3 Harelbeke voor junioren, en verdedigde hij met succes zijn nationale tijdrittitel. Daarnaast werd hij dat jaar onder meer vijfde in Parijs-Roubaix voor junioren en elfde in de Omloop der Vlaamse Gewesten. Philipsen werd geselecteerd voor zowel de tijdrit als de wegwedstrijd op het wereldkampioenschap in Doha. Na de tijdrit, waarin hij de achttiende tijd neerzette, werd hij uitgeput en oververhit naar het ziekenhuis gebracht. Hoewel Philipsen fysiek in orde bleek te zijn, ging hij drie dagen later niet van start in de wegwedstrijd.
Op 1 april 2017 behaalde Philipsen zijn eerste UCI-zege bij de eliterenners, voor de ploeg BMC Development Team. In de tweede etappe van de Triptyque des Monts et Châteaux bleef hij in de massasprint zijn landgenoot Milan Menten en de Nederlander Maarten van Trijp voor. Een dag later nam hij, dankzij een vijfde plaats in de individuele tijdrit, de leiderstrui over van Christopher Lawless. In de laatste etappe werd hij vierde, waardoor hij niet alleen het eindklassement, maar ook het punten- en jongerenklassement op zijn naam schreef. Na een tweede plaats in zowel de Ronde van Vlaanderen voor beloften als de ZLM Tour, won hij in juni een etappe in de Baby Giro. In het puntenklassement bleef hij Neilson Powless één punt voor. In juli won hij de tweede etappe in de Ronde van de Elzas, waarna hij de wegwedstrijd voor beloften op zowel het Europees als het nationaal kampioenschap reed. In de vijfde etappe van de Olympia's Tour bleef hij Patrick van der Duin en Fabio Jakobsen voor in de massasprint. In oktober won hij de belofteversie van Parijs-Tours.
2018 In 2018 werd Philipsen prof bij Hagens Berman Axeon. Hij behaalde dat jaar verschillende overwinningen, waaronder het eindklassement van de Triptyque des Monts et Châteaux en een etappe in de Baby Giro. In oktober kreeg hij een contract aangeboden bij UAE Team Emirates. Via deze ploeg maakt hij de overstap naar de World Tour.
2019 Begin 2019 boekte Philipsen zijn eerste World Tour-overwinning. In de vijfde etappe van de Tour Down Under eindigde hij weliswaar tweede na Caleb Ewan, maar die werd gediskwalificeerd wegens onregelmatig sprinten. Philipsen bleef onder meer Peter Sagan, Danny van Poppel en Elia Viviani voor. In juli maakte hij zijn debuut in de Ronde van Frankrijk, waar hij na diverse ereplaatsen niet meer van start ging in de twaalfde etappe.
2020 Vroeg in het jaar won Philipsen het puntenklassement in de Tour Down Under, dit was nog voor het uitbreken van de coronapandemie. Later in het jaar boekte hij nog drie etappezeges waaronder zijn eerste in een Grote Ronde. Hij won de ruim zes uur durende vijftiende etappe etappe in de Ronde van Spanje die van Mos naar Puebla de Sanabria ging, voor de Duitsers Pascal Ackermann en Jannik Steimle.
2021 Voor dit seizoen maakte Philipsen de overstap van UAE Team Emirates naar de Belgische wielerploeg Alpecin-Fenix. In de Ronde van Frankrijk 2021 sprintte Philipsen tot zes keer toe naar een podiumplek in een etappe, echter bleef een overwinning nog altijd uit. Net als in 2020 was Philipsen in 2021 succesvol in de Ronde van Spanje. Ditmaal in de tweede en vijfde etappe, hij startte niet in de elfde etappe. In het najaar zegevierde hij in vier achtereenvolgende wedstrijden waar hij aan deelnam; het Kampioenschap van Vlaanderen, Eschborn-Frankfurt, GP Denain en Parijs-Chauny daarnaast was hij in het voorjaar al succesvol in de Scheldeprijs.
2022 Net als in 2021 behaalde hij in 2022 in totaal negen officiële UCI-zeges. In de start van het seizoen won hij in de Ronde van de Verenigde Arabische Emiraten twee etappes en in de Ronde van Turkije een etappe. Bij beide rondes schreef hij ook het puntenklassement op zijn naam. Na in de Baloise Belgium Tour succes te hebben gekend in de derde etappe en tweemaal op het podium te zijn geëindigd startte hij in juli voor de derde keer in zijn carrière in de Ronde van Frankrijk. Bij deze editie eindigde hij vijfmaal op het podium na een sprintetappe. Ten opzichte van voorgaande edities won hij twee etappes, de vijftiende en de slotetappe met finish op de Champs-Élysées. Hij was de elfde Belgische renner die de slotetappe won in de Tour. In deze 21e etappe sprintte hij naar de zege voor Dylan Groenewegen en Alexander Kristoff.
2023 In het jaar 2023 zegevierde Philipsen negentien keer, tweemaal meer dan de Sloveen Tadej Pogačar. Hiervan waren zeven eendagswedstrijden, waaronder de Scheldeprijs, Classic Brugge-De Panne, Parijs-Chauny en de Gooikse Pijl. Zodoende won hij twaalf etappezeges in meerdaagse wedstrijden, hiervan waren er vier in de Ronde van Turkije en eveneens vier in de Ronde van Frankrijk. Zijn eerste ritsucces in deze Ronde van Frankrijk was in het Baskenland in de derde etappe. Hij was sneller dan onder andere Phil Bauhaus en Caleb Ewan. Naast zijn etappezeges en de winst van het puntenklassement verloor hij ook twee sprints, waaronder in de slotetappe van deze editie. Hierin moest hij landgenoot Jordi Meeus voor zich laten.
2024 Op 16 maart won Philipsen de Italiaanse voorjaarsklassieker en Monument Milaan-Sanremo. In de eindsprint versloeg hij de Australiër Michael Matthews en de Sloveen Tadej Pogačar. Hij noemde het op dat moment de mooiste overwinning uit zijn wielercarrière. Vier dagen later won hij ook de Classic Brugge-De Panne.
Palmares Overwinningen
2015 20px|Belgische kampioenstrui Belgisch kampioen tijdrijden, junioren 2016 Guido Reybrouck Classic Proloog Ster van Zuid-Limburg Eindklassement Ster van Zuid-Limburg E3 Harelbeke, junioren 20px|Belgische kampioenstrui Belgisch kampioen tijdrijden, junioren 2017 4e etappe Baby Giro Puntenklassement Baby Giro 5e etappe Olympia's Tour Parijs-Tours, junioren 2e etappe Triptyque des Monts et Châteaux Eind-, punten- en jongerenklassement Triptyque des Monts et Châteaux 2e etappe Ronde van de Elzas 2018 1e en 2e etappe Triptyque des Monts et Châteaux Eind- en puntenklassement Triptyque des Monts et Châteaux 3e etappe Baby Giro Trofee Maarten Wynants 4e etappe Ronde van Utah Gylne Gutuer 2019 5e etappe Tour Down Under 2020 Puntenklassement Tour Down Under 3e etappe Ronde van de Limousin 1e etappe BinckBank Tour 15e etappe Ronde van Spanje 2021 Scheldeprijs 6e en 7e etappe Ronde van Turkije Puntenklassement Ronde van Turkije 2e en 5e etappe Ronde van Spanje Kampioenschap van Vlaanderen Eschborn-Frankfurt GP Denain Parijs-Chauny 2022 1e en 5e etappe Ronde van de Verenigde Arabische Emiraten Puntenklassement Ronde van de Verenigde Arabische Emiraten 3e etappe Ronde van Turkije Puntenklassement Ronde van Turkije 2e etappe Ronde van België 15e en 21e etappe Ronde van Frankrijk 4e etappe Ronde van Denemarken Omloop van het Houtland Parijs-Bourges 2023 3e en 7e etappe Tirreno-Adriatico Classic Brugge-De Panne Scheldeprijs Elfstedenronde 1e etappe Ronde van België 3e, 4e, 7e en 11e etappe Ronde van Frankrijk 20px|Groene trui Puntenklassement Ronde van Frankrijk 1e etappe Renewi Tour Kampioenschap van Vlaanderen Gooikse Pijl Parijs-Chauny Visit Friesland Elfsteden Race 1e, 2e, 4e en 8e etappe Ronde van Turkije Puntenklassement Ronde van Turkije 2024 2e etappe Tirreno-Adriatico Milaan-San Remo Classic Brugge-De Panne 3e etappe Ronde van België Puntenklassement Ronde van België 10e, 13e en 16e etappe Ronde van Frankrijk 4e etappe Renewi Tour Puntenklassement Renewi Tour Ronde van het Münsterland 2025 Kuurne-Brussel-Kuurne 2e etappe Ronde van België 2025 1e etappe Ronde van Frankrijk 1e, 8e etappe en 19e etappe Ronde van Spanje Ronde van het Münsterland 2026 Nokere Koerse In Flanders Fields Copenhagen Sprint 5e etappe Ronde van België Eind- en Puntenklassement Ronde van België 17e etappe Ronde van Frankrijk Criterium van Herentals (geen UCI-zege) 2e, 4e en 5e etappe Renewi Tour Eind- en puntenklassement Renewi Tour
Resultaten in voornaamste wedstrijden
Resultaten in kleinere rondes JaarTour Down UnderRonde van de VAERonde van CaliforniëRonde van BelgiëRonde van PolenRenewi TourParijs-NiceTirreno-Adriatico201977e (1)105e6e53e202071e18px|Puntenklassement65e13e (1)2021opgaveopgave202292e (2)opgave202326e (1)35e (1)82e (2)20246e (1) 18px|Puntenklassement81e (1)202577e202618px|Algemene Klassement(1)(1)(*) tussen haakjes aantal individuele etappe-overwinningen
Onderscheidingen Flandrien van het jaar: 2023
Ploegen 2013 – Koninklijke Balen BC 2014 – Koninklijke Balen BC 2015 – Koninklijke Balen BC 2016 – Koninklijke Balen BC 2017 – BMC Development Team 2018 – Hagens Berman Axeon 2019 – UAE Team Emirates 2020 – UAE Team Emirates 2021 – Alpecin-Fenix 2022 – Alpecin-Deceuninck 2023 – Alpecin-Deceuninck 2024 – Alpecin-Deceuninck 2025 – Alpecin-Deceuninck 2026 – Alpecin-Premier Tech
Zie ook Lijst van winnaars slotrit Ronde van Frankrijk op de Champs-Élysées
Categorie:Belgisch wielrenner