thumb|
Het SLAC National Accelerator Laboratory, vroeger Stanford Linear Accelerator Center (SLAC), is een laboratorium in Californië in de Verenigde Staten. Het is een onderdeel van de Stanford University, in 1962 opgericht en gericht op onderzoek in de deeltjesfysica. Het bevindt zich een paar kilometer ten westen van de campus van de universiteit. Een lineaire deeltjesversneller, waar elektronenstralen doorheen gaan, is het centrale onderdeel van het laboratorium.
SLAC is een van de 17 National Laboratories van de Verenigde Staten. Er wordt wetenschappelijk onderzoek verricht in opdracht van en onder supervisie van DOE. Andere laboratoria van het DOE van de federale overheid zijn bijvoorbeeld het Los Alamos National Laboratory, Lawrence Berkeley National Laboratory en Brookhaven National Laboratory. Het DOE besteedt het dagelijks beheer van het SLAC National Accelerator Laboratory aan de Stanford University uit. Het SLAC onderzoeksprogramma concentreert zich op experimenteel en theoretisch onderzoek naar de deeltjesfysica.
De lineaire deeltjesversneller heeft een lengte van 3,2 km en is daarmee de langste lineaire versneller in de wereld. De versneller is sinds 1966 actief. Elektronen en positronen kunnen er mee tot 50 GeV versneld worden. De claim is dat het het langste perfect rechte voorwerp in de wereld is. De versneller bevindt zich 9 m onder de grond en gaat onder meer onder de Interstate 280 door. Het gebouw erboven is het langste gebouw van de Verenigde Staten.
thumb|links|600px|Lineaire deeltjesversneller
Resultaten Het onderzoek in het laboratorium leidde mee tot drie bevindingen die werden bekroond met een Nobelprijs voor Natuurkunde: in 1976 voor Burton Richter van het SLAC en Samuel Ting van het Brookhaven National Laboratory In de zoektocht naar de charmquark werd het J/ψ-meson ontdekt, een meson met een charmquark. Het J/ψ-meson werd gelijktijdig door een team in SLAC, geleid door Richter en een team in BNL, geleid door Ting gevonden. in 1990 voor Jerome Friedman, Henry Kendall en Richard Taylor voor hun bevindingen naar diepe niet-elastische verstrooiing van elektronen op protonen en gebonden neutronen, die van belang waren voor de ontwikkeling van het standaardmodel van de deeltjesfysica in 1995 voor Martin Lewis Perl voor experimenteel pioniersonderzoek naar leptonfysica en specifiek voor de ontdekking van het tau-lepton. De prijs werd gedeeld met Frederick Reines.
Overige De ontmoetingsruimte van het SLAC verwierf ook om een andere reden een plaats in de geschiedenis van Silicon Valley. Het was hier dat een aantal bijeenkomsten van de Homebrew Computer Club en andere pioniers van de homecomputerin de late jaren 1970 en de vroege 1980 plaatsvonden.
De American Society of Mechanical Engineers ASME riep het SLAC uit tot een van de Historic Mechanical Engineering Landmarks.De ASME deed dat ook met de aandrijving van de kabeltram van San Francisco, de Manitou and Pike's Peak Railway, de Mount Washington Cog Railway, de crawler-transporter, de stoommachines van de USS Olympia, de Interborough Rapid Transit Company, het Springfield arsenaal, de Saturn V raket in het Lyndon B. Johnson Space Center, de ventilatie van de Holland Tunnel, de Icing research tunnel van het Glenn Research Center, de Tokaido Shinkansen, de Arecibo radiotelescoop en de Boeing 367-80.
Het Institute of Electrical and Electronics Engineers IEEE riep de oprichting van het Stanford Linear Accelerator Center in 1962 uit tot een IEEE milestone.
Categorie:Bouwwerk in Californië Categorie:San Mateo County