Johannes Kruysen (Liempde, 9 oktober 1874 - Eindhoven, 6 oktober 1938) was een schilder van voornamelijk landschappen, portretten en religieuze voorstellingen. Omdat hij een autodidact was, heeft hij tijdens zijn leven nooit veel erkenning genoten van kunstcritici.
Op het einde van de negentiende eeuw was hij een van de kunstschilders die afbeeldingen inschilderde die volgens het gepatenteerde procédé Peinture Bogaerts (uitgevonden door Henri Bogaerts) op schilderslinnen of op paneel gedrukt waren. Werk dat Kruysen zelf, aldus Frank van Doorn, als "geestdodend" typeerde.Doorn, Frank van De Brabantse kunstschilder Jan Kruijsen (1874-1938): “Schilderen is toch bidden of vloeken” (website Brabants Historisch Informatiecentrum)
Kruysen was lid van de kunstenaarsvereniging Sint Lucas in Amsterdam.
Privé Kruysen is twee keer getrouwd geweest, en kreeg met zijn eerste vrouw 16 kinderen, van wie er veel vroeg overleden zijn.
Museum In Oirschot is een museum geopend, het Kruysenhuis genaamd, met werk van hem en zijn kinderen Antoon Kruysen (1898-1977) en Maria Kruysen (1899-1988).
Externe link Museum Kruysenhuis in Oirschot
Categorie:Nederlands kunstschilder