Terence Allan Crawford (Omaha, 28 september 1987) is een Amerikaans bokser. Hij won meerdere wereldtitels in vijf verschillende gewichtsklassen; van lichtgewicht tot supermiddengewicht. Hij was de onbetwiste wereldkampioen (bij alle vier grote boksbonden WBA, WBC, IBF en WBO) in drie van deze gewichtsklassen: lichtweltergewicht, weltergewicht en supermiddengewicht.

Amateurcarrière Crawford begon al jong met boksen en won als amateur meerdere medailles op Amerikaanse toernooien. Nadat hij zich niet wist te kwalificeren voor de Olympische Spelen van 2008 besloot hij over te stappen naar de profs.

Profcarrière Op 3 maart 2008 maakte Crawford zijn profdebuut. Hij versloeg de Amerikaan Brian Cummings op TKO in de eerste ronde. Ondanks zijn ongeslagen status won hij pas 5 jaar later, in zijn 21e partij, zijn eerste titel. Hij versloeg op 15 juni 2013 de Mexicaan Alejandro Sanabria en won de WBO-NABO lichtgewichttitel.

Op 1 maart 2014 won Crawford zijn eerste wereldtitel. Hij versloeg de Schot Ricky Burns op punten en won daardoor de WBO-lichtgewichttitel.BBC.com, boxing: Crawford beats Ricky Burns Deze titel wist hij tot tweemaal toe met succes te verdedigen, waarna hij de overstap maakte naar het superlichtgewicht.

Op 18 april 2015 won hij de WBO-superlichtgewichttitel door Thomas Dulorme uit Puerto Rico te verslaan op TKO in de zesde ronde. Op 23 juli 2016 won hij ook de WBC-superlichtgewichttitel door de Oekraïner Viktor Postol op punten te verslaan.

In 2017 versloeg Crawford Julius Indongo op knock-out in de derde ronde. Daarmee verenigde hij de WBA-, WBC-, IBF- en WBO-titels en werd hij onbetwist wereldkampioen in het superlichtgewicht.

Crawford stapte daarna over naar het weltergewicht. In 2018 versloeg hij Jeff Horn en veroverde hij de WBO-wereldtitel. Hij verdedigde deze titel tegen onder anderen Amir Khan, Kell Brook en Shawn Porter.

In 2023 vocht Crawford tegen de eveneens ongeslagen Errol Spence jr. om alle vier de grote wereldtitels in het weltergewicht. Crawford domineerde het gevecht, sloeg Spence meerdere malen neer en won in de negende ronde op technisch knock-out. Hiermee werd Crawford onbetwist wereldkampioen in een tweede gewichtsklasse en de eerste mannelijke bokser in het vier-titeltijdperk die deze prestatie leverde.

In 2024 stapte Crawford over naar het lichtmiddengewicht en versloeg hij Israil Madrimov middels een jurybeslissing voor de WBA-wereldtitel. Daarmee werd hij wereldkampioen in zijn vierde gewichtsklasse.

Een jaar later maakte Crawford een nog grotere gewichtssprong voor een gevecht tegen Saúl "Canelo" Álvarez. Op 13 september 2025 versloeg hij Álvarez door middel van een unanieme jurybeslissing en veroverde hij de onbetwiste wereldtitel in het supermiddengewicht. Daarmee werd Crawford wereldkampioen in een vijfde gewichtsklasse en de eerste man in het vier-titeltijdperk die in drie gewichtsklassen onbetwist kampioen werd.

In december 2025 maakte Crawford bekend te stoppen met professioneel boksen. Hij beëindigde zijn carrière ongeslagen met 42 overwinningen uit 42 wedstrijden, waarvan 31 op knock-out.

Externe link Terence Crawford record op Boxrec

Categorie:Amerikaans bokser