De zevende verkiezingen van de Nationalrat, het parlement van Oostenrijk, vonden op 6 maart 1966 plaats.
Voor het eerst sinds 1945 wist de Österreichische Volkspartei (ÖVP), de christendemocraten, een absolute meerderheid te veroveren in de Nationale Raad (85 van de 165 zetels). De sociaaldemocraten van de Sozialistische Partei Österreichs (SPÖ) en de nationaal-liberale Freiheitliche Partei Österreichs (FPÖ) leden stemmenverlies wat zich resulteerde in zetelverlies (beide partijen verloren ieder 2 zetels).
De SPÖ moest stemmen inleveren ten gunste van een nieuwe, rechts-populistische partij, de Demokratische Fortschrittliche Partei (DFP) die onder leiding stond van de vakbondsman en oud-minister van Binnenlandse Zaken Franz Olah die als gevolg van een financieel schandaal zijn politieke carrière binnen de gelederen van de SPÖ moest staken. Hoewel de DFP geen enkele zetel wist te veroveren, wist de partij wel de SPÖ te verzwakken.
Voornaamste partijen die deelnamen aan de verkiezingen Partijnaam Afkorting Ideologische richting Österreichische Volkspartei ÖVP christendemocratie, liberaal conservatisme Sozialistische Partei Österreichs SPÖ sociaaldemocratie, democratisch socialisme Kommunistische Partei Österreichs KPÖ marxisme-leninisme, communisme Freiheitliche Partei Österreichs FPÖ liberaal conservatisme, nationaal liberalisme
Uitslag Partijen Stemmen Percentage Zetels Verschil Österreichische Volkspartei (ÖVP) 2.191.109 48,35% 85 4 Sozialistische Partei Österreichs (SPÖ) 1.928.985 42,56% 74 2 Freiheitliche Partei Österreichs (FPÖ) 242.570 5,35% 6 2 Demokratische Fortschrittliche Partei (DFP)/Lijst Franz Olah 148.528 3,28% — — Kommunisten und Linkssozialisetn (KuL) 18.636 0,41% 0 0 Liberale Partei Österreichs (LPÖ) 1.571 0,04% — — Marxistisch-Leninistische Partei Österreichs (MLPÖ)a 486 0,01% — — Ongeldige stemmen/ blanco stemmen 52.085 — — — (opkomst 93,80%) 4.583.970 100% 165 a Afsplitsing van de KPÖ
Coalitievorming
Omdat de ÖVP een absolute meerderheid had behaald bij de verkiezingen kwam er een einde aan de Große Koalition (ÖVP + SPÖ) die het land sinds 1945 had geregeerd.Tot aan 1947 nam ook de KPÖ met één minister deel aan de bondsregering. Josef Klaus, die in 1964 zijn partijgenoot Alfons Gorbach was opgevolgd als bondskanselier, die op 19 april 1966 een nieuwe bondsregering presenteerde.
In 1967 moest Bruno Pitterman, partijleider van de SPÖ, die jarenlang vicekanselier was geweest in verschillende coalitiekabinetten, het veld ruimen ten gunste van Bruno Kreisky (eertijds minister van Buitenlandse Zaken).
Zie ook Verkiezingen in Oostenrijk Geallieerde bezettingszones in Oostenrijk
Parlement, 1966 Categorie:Verkiezingen in 1966