Quintus Poppaedius Silo was een Italiaan die in de 1e eeuw v.Chr. een oorlog begon tegen Rome, de zogeheten bellum sociorum, maar die werd verslagen door Sulla. Hij was de vriend van Marcus Livius Drusus minor, die de vredige weg wilde bewandelen. Livius werd vermoord voordat hij zijn wet, waarbij elke Italiaan Romeinse burgerrechten zou krijgen, door de vergadering van het volk zou krijgen.cDit vormde de aanleiding voor de Bondgenotenoorlog (91–88 v.Chr.), een grote opstand van Italiaanse bondgenoten tegen de Romeinse Republiek. Hij voerde samen met andere Italiaanse leiders, zoals Publius Vettius Scato, een gezamenlijke strijd voor gelijk burgerschap en politieke rechten, wat uiteindelijk leidde tot de uitbreiding van het Romeinse burgerschap naar alle vrije inwoners van Italië.
Volgens de Romeinse historicus Appianus speelde Silo een cruciale rol in het behalen van vroege overwinningen tegen Romeinse legers, maar zijn dood in 88 v.Chr. tijdens een gevecht markeerde een keerpunt in de opstand. Zijn leiderschap en strategisch inzicht worden vaak benadrukt in historische analyses als sleutelfactoren in de dynamiek van de Bondgenotenoorlog. De opstand, en Silo’s rol daarin, worden beschouwd als een belangrijk moment in de Romeinse geschiedenis, omdat ze bijdroegen aan de hervormingen die de basis legden voor het latere Romeinse Rijk.
Poppaedius Silo, Q Categorie:Persoon in de 1e eeuw v.Chr.