De Wereldbeker wielrennen voor mannen individueel werd ingesteld door de FICP (Fédération Internationale de Cyclisme Professionnel), het orgaan binnen de UCI dat instond voor de organisatie van wedstrijden voor beroepsrenners. De Wereldbeker bestond van 1989 tot en met 2004. Vanaf 2005 is de Wereldbeker vervangen door de UCI ProTour.
thumb|Johan Museeuw, hier winnaar van de HEW Cyclassics in 2002, in de WB-leiderstrui In 1989 konden de wielrenners individueel punten verdienen in elf wielerklassiekers in acht landen, alle eendagswedstrijden in het voor- en naseizoen. Ook in 1993, 1995 en 1996 waren dit elf wedstrijden, in 1990, 1991 en 1992 twaalf en in 1994 en van 1997-2004 tien wedstrijden. Aan het eind van het seizoen werd een klassement opgemaakt. De leider in het tussenklassement was herkenbaar aan een speciale trui, in het eerste jaar een paars-groenetrui met sponsorschap van Perrier,Herrie om leiderstrui wereldbeker, Leidsch Dagblad, 11 maart 1989 in latere jaren onder andere een witte trui met gekleurde verticale strepen.
De zestien seizoenen van de wereldbeker telden 170 wedstrijden die individueel meetelden en de dagzeges werden door 89 renners behaald. De Belg Johan Museeuw behaalde met elf zeges de meeste overwinningen, gevolgd door de Duitser Erik Zabel met acht en de Italianen Michele Bartoli (7), Paolo Bettini (6) en Andrea Tafi (5). Vijf renners behaalden vier zeges, acht renners drie zeges, vijftien renners twee zeges en 59 renners een zege. Bettini was de enige renner die drie wereldbekerwedstrijden in een seizoen won, hij deed dit in 2003.
De eindzeges gingen naar elf renners. Bettini won drie edities (2002-2004), twee werden er gewonnen door de Italiaan Maurizio Fondriest (1991, 1993), Museeuw (1995, 1996) en Bartoli (1997, 1998). De overige zeven gingen achtereenvolgens naar de Ier Sean Kelly (1989), de Italiaan Gianni Bugno (1990), de Duitser Olaf Ludwig (1992), de Italiaan Gianluca Bortolami (1994), de tot Belg genaturaliseerde Moldaviër Andrei Tchmil (1999), Zabel (2000) en de Nederlander Erik Dekker (2001).
In 1961 werd er al een wereldbeker voor ploegen ingesteld, die in het begin over twaalf wedstrijden ging, drie in België, Frankrijk en Italië en drie in overige landen. In 1998 werd de wereldbeker voor vrouwen ingevoerd; voor beiden gold een ander puntenschema. De vrouwen reden ook andere wedstrijden.
Eerder zijn er klassementen over meerdere wedstrijden geweest: de Challenge Desgrange-Colombo en diens opvolger de Super Prestige Pernod. Beide klassementen werden opgemaakt over eendaagsen en etappewedstrijden.
Samenstelling en puntentelling Samenstelling Negen wedstrijden stonden van 1989-2004 elke editie op de kalender; Milaan-San Remo Ronde van Vlaanderen Parijs-Roubaix Amstel Gold Race Luik-Bastenaken-Luik Clásica San Sebastián Kampioenschap van Zürich Parijs-Tours Ronde van Lombardije Daarnaast maakten zes wedstrijden een of meerdere keren deel van de kalender; Wincanton Classic (inclusief Leeds- en Rochester Classic) (1989-1997) Grand Prix des Amériques (inclusief Grand Prix Téléglobe) (1989-1992) Grand Prix de Lunel, ITT (1990) Grote Landenprijs, ITT (1991-1993), in 1991 annex met Trofeo Baracchi Rund um den Henninger-Turm (1995) HEW Cyclassics (1998-2004)
Aan de afsluitende tijdrit van 1990-1993 werden (in principe) alleen de renners met een dagoverwinning in de wereldbeker uitgenodigd, aangevuld met renners uit de top-10 van de wereldbeker en top-1o van de FICP-ranglijst. Bij afzeggingen werden door de organisatie alsnog andere renners uitgenodigd om deel te nemen.
Voor het ploegenklassement stond ook nog de Nederlandse koers Grand Prix de la Libération, die als ploegentijdrit werd verreden, op de kalender van 1989-1991.
Puntentelling indivdueel Rangnummer >12345678910111213141516171819202122232425PuntenEditie 1989 (1-5) 12987654321Editie 1989 (6-9)1411109876543Editie 1989 (10-11)16141110987654Editie 1990-19912522201816151413121110987654321Editie 1992-1996503525201816141210865Editie 1997-2004100705040363228242016151413121110987654321 Om in aanmerking te komen voor het eindklassement moest een renner vanaf 1997 aan ten minste zes van de tien races hebben deelgenomen.
Puntentelling ploegen Ook werd er een ranglijst voor de ploegen opgesteld. In elke wedstrijd werden de plaatsen van de eerste drie renners van elke ploeg bij elkaar opgeteld. Het team met het laagste totaal kreeg 12 punten in het ploegenklassement, het tweede team kreeg er negen, het derde team acht, enzovoort totdat het tiende team één punt kreeg. Om in aanmerking te komen voor het eindklassement moest de ploeg vanaf 1997 aan acht van de tien wedstrijden hebben deelgenomen.
Eindstanden 1989
1 Sean Kelly 44 2 Tony Rominger 32 3 Rolf Sørensen 27 4 Frans Maassen 23 5 Steve Bauer 23 6 Edwig Van Hooydonck 20 7 Herman Frison 19 8 Charly Mottet 19 9 Raúl Alcalá 19 10 Sammie Moreels 19 11 Marc Madiot 19
Wedstrijden Winnaar Klassementsleider (punten) Milaan-San Remo Laurent Fignon Fignon (12) Ronde van Vlaanderen Edwig Van Hooydonck Fignon (12)Van Hooydonck (12) Parijs-Roubaix Jean-Marie Wampers Van Hooydonck (20) Luik-Bastenaken-Luik Sean Kelly Van Hooydonck (20) Amstel Gold Race Eric Van Lancker Van Hooydonck (20) Wincanton Classic Frans Maassen Kelly (28) Grand Prix des Amériques Jörg Müller Kelly (36) Clásica San Sebastián Gerhard Zadrobilek Kelly (36) Kampioenschap van Zürich Steve Bauer Kelly (36) Parijs-Tours Jelle Nijdam Kelly (44) Ronde van Lombardije Tony Rominger Kelly (44)
1990
1 Gianni Bugno 133 2 Rudy Dhaenens 99 3 Sean Kelly 94 4 Franco Ballerini 89 5 Gilles Delion 82 6 Claudio Chiappucci 78 7 Steve Bauer 68 8 Thomas Wegmüller 67 9 Rolf Sørensen 66 10 Federico Echave 65 10 Marino Lejarreta 65
Wedstrijden Winnaar Klassementsleider (punten) Milaan-San Remo Gianni Bugno Bugno (25) Ronde van Vlaanderen Moreno Argentin Argentin (43) Parijs-Roubaix Eddy Planckaert Argentin (43) Luik-Bastenaken-Luik Eric Van Lancker Argentin (58) Amstel Gold Race Adrie van der Poel Argentin (62) Wincanton Classic Gianni Bugno Bugno (86) Clásica San Sebastián Miguel Indurain Bugno (86) Kampioenschap van Zürich Charly Mottet Bugno (102) Grand Prix des Amériques Franco Ballerini Bugno (112) Parijs-Tours Rolf Sørensen Bugno (112) Ronde van Lombardije Gilles Delion Bugno (120) Grand Prix de Lunel, ITT Erik Breukink Bugno (133)
1991
1 Maurizio Fondriest 132 2 Laurent Jalabert 121 3 Rolf Sørensen 114 4 Edwig Van Hooydonck 94 5 Johan Museeuw 82 6 Marc Madiot 71 7 Frans Maassen 70 8 Eric Van Lancker 67 9 Franco Ballerini 66 10 Adrie van der Poel 57
Wedstrijden Winnaar Klassementsleider (punten) Milaan-San Remo Claudio Chiappucci Chiappucci (25) Ronde van Vlaanderen Edwig Van Hooydonck Sørensen (42) Parijs-Roubaix Marc Madiot Sørensen (42) Luik-Bastenaken-Luik Moreno Argentin Sørensen (62) Amstel Gold Race Frans Maassen Sørensen (68) Wincanton Classic Eric Van Lancker Sørensen (68) Clásica San Sebastián Gianni Bugno Fondriest (74) Kampioenschap van Zürich Johan Museeuw Fondriest (92) Grand Prix des Amériques Eric Van Lancker Fondriest (106) Parijs-Tours Johan Capiot Fondriest (106) Ronde van Lombardije Sean Kelly Fondriest (114) Trofeo Baracchi annex Grote Landenprijs, ITT (te Bergamo) Tony Rominger Fondriest (132)
1992
1 Olaf Ludwig 126 2 Tony Rominger 103 3 Davide Cassani 94 4 Raúl Alcalá 92 5 Laurent Jalabert 91 7 Claudio Chiappucci 90 6 Vjatsjeslav Jekimov 80 8 Johan Museeuw 74 9 Thomas Wegmüller 73 10 Gilbert Duclos-Lassalle 64
Wedstrijden Winnaar Klassementsleider (punten) Milaan-San Remo Sean Kelly Kelly (50) Ronde van Vlaanderen Jacky Durand Durand (50)Kelly (50) Parijs-Roubaix Gilbert Duclos-Lassalle Ludwig (51) Luik-Bastenaken-Luik Dirk De Wolf De Wolf (58) Amstel Gold Race Olaf Ludwig Ludwig (101) Clásica San Sebastián Raúl Alcalá Ludwig (101) Wincanton Classic Massimo Ghirotto Ludwig (101) Kampioenschap van Zürich Vjatsjeslav Jekimov Ludwig (101) Grand Prix Téléglobe Federico Echave Ludwig (101) Parijs-Tours Hendrik Redant Ludwig (126) Ronde van Lombardije Tony Rominger Ludwig (126) Grote Landenprijs, ITT (te Palma) Johan Bruyneel Ludwig (126)
1993
1 Maurizio Fondriest 287 2 Johan Museeuw 172 3 Maximilian Sciandri 114 4 Alberto Volpi 100 5 Claudio Chiappucci 100 6 Giorgio Furlan 75 7 Franco Ballerini 73 8 Rolf Sørensen 68 9 Jesper Skibby 61 10 Charly Mottet 53
Wedstrijden Winnaar Klassementsleider (punten) Milaan-San Remo Maurizio Fondriest Fondriest (50) Ronde van Vlaanderen Johan Museeuw Fondriest (62) Parijs-Roubaix Gilbert Duclos-Lassalle Museeuw (70) Luik-Bastenaken-Luik Rolf Sørensen Fondriest (87) Amstel Gold Race Rolf Järmann Fondriest (107) Clásica San Sebastián Claudio Chiappucci Fondriest (119) Wincanton Classic Alberto Volpi Fondriest (144) Kampioenschap van Zürich Maurizio Fondriest Fondriest (194) Parijs-Tours Johan Museeuw Fondriest (229) Ronde van Lombardije Pascal Richard Fondriest (235) Grote Landenprijs *(rond het Lac de Madine) Armand de Las Cuevas Fondriest (249)
* Alleen Fondriest (7e), Museeuw (19e) en Volpi (20e) kregen in deze wedstrijd wereldbekerpunten toebedeeld, respectievelijk 50, 35 en 25.
1994
1 Gianluca Bortolami 151 2 Johan Museeuw 125 3 Andrei Tchmil 115 4 Claudio Chiappucci 89 5 Giorgio Furlan 87 6 Lance Armstrong 80 7 Fabio Baldato 67 8 Gianni Bugno 63 9 Mario Cipollini 55 10 Jevgeni Berzin 50 10 Vladislav Bobrik 50 10 Armand de Las Cuevas 50 10 Erik Zabel 50
Wedstrijden Winnaar Klassementsleider (punten) Milaan-San Remo Giorgio Furlan Furlan (50) Ronde van Vlaanderen Gianni Bugno Bugno (50)Furlan (50) Parijs-Roubaix Andrei Tchmil Tchmil (85) Luik-Bastenaken-Luik Jevgeni Berzin Tchmil (91) Amstel Gold Race Johan Museeuw Tchmil (97) Clásica San Sebastián Armand de Las Cuevas Tchmil (115) Leeds International Classic Gianluca Bortolami Tchmil (115) Kampioenschap van Zürich Gianluca Bortolami Museeuw (125) Parijs-Tours Erik Zabel Bortolami (151) Ronde van Lombardije Vladislav Bobrik Bortolami (151)
1995
1 Johan Museeuw 199 2 Andrei Tchmil 114 3 Laurent Jalabert 111 4 Mauro Gianetti 106 5 Michele Bartoli 100 6 Fabio Baldato 91 7 Gianni Bugno 88 8 Maurizio Fondriest 87 9 Maximilian Sciandri 79 10 Lance Armstrong 74
Wedstrijden Winnaar Klassementsleider (punten) Milaan-San Remo Laurent Jalabert Jalabert (50) Ronde van Vlaanderen Johan Museeuw Museeuw (55) Parijs-Roubaix Franco Ballerini Museeuw (80) Luik-Bastenaken-Luik Mauro Gianetti Museeuw (80) Amstel Gold Race Mauro Gianetti Gianetti (100) Rund um den Henninger-Turm Francesco Frattini Museeuw (106) Leeds International Classic Maximilian Sciandri Museeuw (124) Clásica San Sebastián Lance Armstrong Museeuw (149) Kampioenschap van Zürich Johan Museeuw Museeuw (199) Parijs-Tours Nicola Minali Museeuw (199) Ronde van Lombardije Gianni Faresin Museeuw (199)
1996
1 Johan Museeuw 162 2 Andrea Ferrigato 126 3 Michele Bartoli 124 4 Andrea Tafi 107 5 Stefano Zanini 88 6 Mauro Gianetti 87 7 Lance Armstrong 81 8 Fabio Baldato 77 9 Davide Rebellin 68 10 Oleksandr Hontsjenkov 67
Wedstrijden Winnaar Klassementsleider (punten) Milaan-San Remo Gabriele Colombo Colombo (50) Ronde van Vlaanderen Michele Bartoli Bartoli (55) Parijs-Roubaix Johan Museeuw Museeuw (87) Luik-Bastenaken-Luik Pascal Richard Museeuw (87) Amstel Gold Race Stefano Zanini Museeuw (112) Clásica San Sebastián Udo Bölts Museeuw (112) Leeds International Classic Andrea Ferrigato Museeuw (137) Kampioenschap van Zürich Andrea Ferrigato Museeuw (162) Parijs-Tours Nicola Minali Museeuw (162) Ronde van Lombardije Andrea Tafi Museeuw (162) Japan Cup Mauro Gianetti Museeuw (162)
1997
1 Michele Bartoli 280 2 Rolf Sørensen 275 3 Andrea Tafi 240 4 Davide Rebellin 238 5 Laurent Jalabert 214 6 Andrei Tchmil 212 7 Maximilian Sciandri 192 8 Beat Zberg 140 9 Alberto Elli 120 10 Gianluca Bortolami 115