miniatuur|Peter Thiel (2014) Peter Thiel (Frankfurt am Main, 11 oktober 1967) is een Duits-Amerikaanse investeerder, politiek activist en schrijver. Thiel is mede-oprichter (met Max Levchin) van PayPal, was de eerste investeerder in Facebook, en is oprichter van het hedgefonds Clarium Capital Management en Palantir Technologies, leverancier van software voor zowel de Amerikaanse geheime dienst CIA als de financiële sector. Volgens Forbes is zijn persoonlijk vermogen anno 2023 8,39 miljard dollar.
Naast investeerder geldt Thiel ook als een van de voornaamste publieke intellectuelen van Silicon Valley. Hij noemt zichzelf een conservatieve libertariër. Hij financiert met zijn privévermogen diverse politieke doelen: zo steunde hij in de verkiezingsstrijd om het Amerikaanse presidentschap de Republikeinse campagnes van eerst Ron Paul, en daarna Donald Trump, voor wie hij ook als adviseur werkzaam is.
Eerder financierde Thiel het Seasteading Institute, dat drijvende steden wilde ontwikkelen buiten de territoriale wateren (en daarmee buiten het bereik van enige overheid). Zijn bedrijf PayPal was oorspronkelijk eveneens bedoeld om een overheidsmonopolie te doorbreken, namelijk dat op geld. Daarnaast steekt hij geld in onderzoek naar levensverlenging door biomedische technologie.
Thiel identificeert zichzelf als evangelisch christen en homoseksueel. Zijn geaardheid werd in 2007 publiek gemaakt door het roddelblog Gawker, dat hij vervolgens te gronde richtte door een rechtszaak van Terry Bollea (Hulk Hogan) tegen Gawker te financieren.
Levensloop
Jeugd en studies Thiel is geboren in Frankfurt am Main op 11 oktober 1967. Hij was een jaar oud toen de familie emigreerde naar de Verenigde Staten. Ze woonden in Cleveland, Ohio, waar zijn vader werkte als scheikundig ingenieur. Thiel nam het Amerikaanse burgerschap aan, waardoor hij zijn Duits burgerschap verloor.
De familie woonde een tijd in Zuid-Afrika en Namibië, en kwam uiteindelijk terecht in Foster City, Californië, in 1977. Peter veranderde zeven keer van lagere school.
Hij studeerde filosofie aan de Stanford University. Hij schreef zich in aan de Stanford Law School en bekwam zijn graad van Juris Doctor in 1992.
Vroege carrière Na zijn afstuderen aan de Stanford Law School, werkte Thiel als griffier voor rechter James Larry Edmondson van het Hof van Beroep voor het 11e Circuit van de Verenigde Staten. Vervolgens werkte Thiel als effectenadvocaat voor Sullivan & Cromwell in New York. Hij verliet het advocatenkantoor na zeven maanden en drie dagen en gaf aan dat zijn werk hem geen transcendente waarde bood. Daarna nam hij een baan aan als handelaar in derivaten en valutaopties bij Credit Suisse. Hij trad in 1993 bij hen in dienst en werkte tegelijkertijd als speechschrijver voor voormalig Amerikaans minister van Onderwijs William Bennett, voordat hij in 1996 terugkeerde naar Californië om een zinvollere bezigheid na te streven.
Bij terugkeer in de Bay Area merkte Thiel op dat de ontwikkeling van het internet en de personal computer de dot-com-boom had doen ontstaan. Met financiële steun van vrienden en familie wist hij $ 1 miljoen bijeen te brengen voor de oprichting van Thiel Capital Management en begon hij aan zijn carrière als durfkapitalist. In het begin kende hij een tegenslag nadat hij $ 100.000 had geïnvesteerd in het onsuccesvolle webgebaseerde kalenderproject van zijn vriend Luke Nosek. Hij had meer geluk toen Noseks vriend Max Levchin hem informeerde over hun idee voor een bedrijf op het gebied van cryptografie, dat later hun eerste onderneming genaamd Confinity werd in 1998.
PayPal Met Confinity realiseerde Thiel zich dat ze software konden ontwikkelen om een lacune te overbruggen in online betalingen. Hoewel het gebruik van creditcards en de uitbreiding van automatische geldautomaatnetwerken consumenten meer betalingsmogelijkheden boden, hadden niet alle handelaren de benodigde hardware om creditcards te accepteren. Hierdoor moesten consumenten betalen met exact contant geld of een cheque. Thiel wilde een soort digitale portemonnee creëren voor het gemak en de veiligheid van consumenten door gegevens op digitale apparaten te versleutelen, en in 1999 lanceerde Confinity PayPal.
PayPal beloofde nieuwe mogelijkheden te openen voor het afhandelen van geld. Thiel zag de missie van PayPal als het bevrijden van mensen van de waardevermindering van hun valuta door inflatie. Thiel sprak in 1999:
"We hebben absoluut iets groots te pakken. De behoefte die PayPal vervult is enorm. Iedereen ter wereld heeft geld nodig - om betaald te worden, om te handelen, om te leven. Papiergeld is een oude technologie en een onhandige betaalmethode. Je kunt ervan zonder komen te zitten. Het raakt versleten. Het kan zoekraken of gestolen worden. In de eenentwintigste eeuw hebben mensen een vorm van geld nodig die handiger en veiliger is, iets dat vanaf elke plek toegankelijk is met een PDA of een internetverbinding. Natuurlijk zal wat wij 'handig' noemen voor Amerikaanse gebruikers revolutionair zijn voor de ontwikkelingslanden. Veel van deze landen spelen snel en losjes met hun valuta. Ze maken gebruik van inflatie en soms grootschalige devaluaties van de valuta, zoals we vorig jaar zagen in Rusland en verschillende Zuidoost-Aziatische landen, om rijkdom van hun burgers af te nemen. De meeste gewone mensen daar krijgen nooit de kans om een offshore-rekening te openen of de beschikking te krijgen over meer dan een paar bankbiljetten van een stabiele valuta zoals Amerikaanse dollars. Uiteindelijk zal PayPal dit kunnen veranderen. In de toekomst, wanneer we onze dienst beschikbaar stellen buiten de Verenigde Staten en de internetpenetratie blijft toenemen in alle economische lagen van de bevolking, zal PayPal burgers wereldwijd meer directe controle geven over hun valuta dan ze ooit eerder hadden. Corrupte overheden zullen bijna geen kans meer hebben om rijkdom van hun mensen te stelen via hun oude methoden, want als ze het proberen, zullen de mensen overschakelen naar dollars, ponden of yen, waardoor ze de waardeloze lokale valuta dumpen voor iets veiligers."
Toen PayPal werd gelanceerd tijdens een persconferentie in 1999, stuurden vertegenwoordigers van Nokia en Deutsche Bank $ 3 miljoen aan durfkapitaal naar Thiel via PayPal op hun PalmPilots. PayPal groeide vervolgens verder door fusies in 2000 met het online financiële-dienstenbedrijf X.com van Elon Musk en met Pixo, een bedrijf dat gespecialiseerd is in mobiele handel. Deze fusies stelden PayPal in staat om uit te breiden naar de markt van draadloze telefoons en transformeerden het in een veiliger en gebruiksvriendelijker instrument door gebruikers in staat te stellen geld over te maken via een gratis online registratie en e-mail, in plaats van bankgegevens uit te wisselen.
PayPal ging op 15 februari 2002 naar de beurs en werd in oktober van dat jaar door eBay gekocht voor $ 1,5 miljard. Thiel bleef CEO van het bedrijf tot de verkoop. Zijn belang van 3,7% in het bedrijf had een waarde van $ 55 miljoen op het moment van overname. In Silicon Valley-kringen staat Thiel informeel bekend als de "Don van de PayPal-mafia".
Clarium Capital Thiel gebruikte $ 10 miljoen van zijn opbrengst om Clarium Capital Management op te richten, een wereldwijd macro-hedgefonds dat zich richt op directionele en liquide instrumenten in valuta, rentetarieven, grondstoffen en aandelen. Thiel verklaarde dat "het grote macro-economische idee dat we bij Clarium hadden - de idée fixe - de piekolietheorie was, die in feite inhield dat de wereld bijna zonder olie zat en dat er geen gemakkelijke alternatieven waren".
In 2003 wedde Thiel succesvol dat de Amerikaanse dollar zou verzwakken. In 2004 sprak Thiel over de dot-com-zeepbel die zich in feite had verplaatst naar een groeiende zeepbel in de financiële sector en noemde General Electric en Walmart als kwetsbaar. In 2005 behaalde Clarium een rendement van 57,1% toen Thiel voorspelde dat de dollar zou stijgen.
Echter, Clarium leed verlies in 2006 met een verlies van 7,8%. Gedurende deze tijd probeerde het bedrijf op de lange termijn te profiteren van zijn analyse van de petrodollar, die de naderende daling van de olievoorraden en de onhoudbare zeepbel op de Amerikaanse huizenmarkt voorzag. Na een rendement van 40,3% te hebben behaald in 2007, groeide het beheerd vermogen van Clarium tot meer dan $ 7 miljard tegen 2008, maar daalde toen de financiële markten in het begin van 2009 instortten. In 2011 trokken veel belangrijke investeerders zich terug na het missen van het economische herstel, waardoor de waarde van Clariums activa werd teruggebracht tot $ 350 miljoen, waarvan twee derde het geld van Thiel was.
Palantir In mei 2003 richtte Thiel Palantir Technologies op, een bedrijf voor big data-analyse dat vernoemd is naar het artefact uit de werken van Tolkien. Hij bleef tot 2022 voorzitter van het bedrijf. Thiel verklaarde dat het idee voor het bedrijf gebaseerd was op het inzicht dat "de benaderingen die PayPal gebruikte om fraude te bestrijden, konden worden uitgebreid naar andere contexten, zoals het bestrijden van terrorisme". Hij verklaarde ook dat na de aanslagen van 11 september de discussie in de Verenigde Staten was: "zullen we meer veiligheid hebben met minder privacy of minder veiligheid met meer privacy?" Hij zag Palantir als een aanbieder van dataminingdiensten aan inlichtingendiensten van de overheid die maximaal niet-intrusief en traceerbaar waren.
Palantirs eerste financier was de durfkapitaalarm van de Central Intelligence Agency, In-Q-Tel. Het bedrijf groeide gestaag en werd in 2015 gewaardeerd op $ 20 miljard, waarbij Thiel de grootste aandeelhouder van het bedrijf was.
Facebook In augustus 2004 investeerde Thiel $ 500.000 als angel investor in Facebook voor een belang van 10,2% in het bedrijf en trad toe tot het bestuur van Facebook. Dit was de eerste externe investering in Facebook en waardeerde het bedrijf op $ 4,9 miljoen. Als bestuurslid was Thiel niet actief betrokken bij de operationele zaken van Facebook. Hij hielp bij het bepalen van het juiste moment voor de verschillende financieringsrondes en Zuckerberg schreef Thiel toe dat hij hem had geholpen bij het timen van de Series D-financiering van Facebook in 2007, die werd afgerond vóór de financiële crisis van 2008.
In zijn boek The Facebook Effect beschrijft David Kirkpatrick hoe Thiel tot deze investering kwam: Sean Parker, medeoprichter van Napster en destijds "president" van Facebook, zocht investeerders. Parker benaderde Reid Hoffman, de CEO van het op werk gerichte sociale netwerk LinkedIn. Hoffman vond Facebook interessant maar weigerde hoofdinvesteerder te worden vanwege mogelijke belangenconflicten. Hoffman verwees Parker door naar Thiel, die hij kende van hun PayPal-tijdperk. Thiel ontmoette Parker en Facebook-oprichter Mark Zuckerberg. Thiel en Zuckerberg konden het goed met elkaar vinden en Thiel stemde ermee in om de initiële financieringsronde van Facebook te leiden met $ 500.000 voor 10,2% van het bedrijf. De investering was oorspronkelijk in de vorm van een converteerbare lening, die zou worden omgezet in aandelen als Facebook tegen het einde van 2004 1,5 miljoen gebruikers zou bereiken. Hoewel Facebook nipt het doel miste, stemde Thiel ermee in om de lening alsnog om te zetten in aandelen. Thiel zei over zijn investering:
"Ik was comfortabel met het feit dat ze hun oorspronkelijke visie nastreefden. En de waardering was heel redelijk. Ik dacht dat het een vrij veilige investering zou zijn.In september 2010, terwijl hij sceptisch was over het groeipotentieel van de consumenteninternetsector, betoogde Thiel dat in vergelijking met andere internetbedrijven Facebook (destijds gewaardeerd op $ 30 miljard op de secundaire markt) relatief ondergewaardeerd was."