Manuel José Blanco y Calvo de Encalada (Buenos Aires, 21 april 1790 – Santiago, 5 september 1876) was een vice-admiraal in de Chileense marine, een politieke figuur, en Chili's eerste (provisionele) president in 1826.
Biografie Blanco Encalada werd in Buenos Aires, de toenmalige hoofdstad van het Onderkoninkrijk van de Río de la Plata, geboren als zoon van de Spaanse Manuel Lorenzo Blanco Cicerón en de Chileense Mercedes Calvo de Encalada y Recabarren. Hij werd in Spanje opgeleid om te dienen in de marine. Later, tijdens de Chileense Onafhankelijkheidsoorlog, sloot hij zich aan bij de Chileense strijdkrachten, waarbij hij met onderscheiding diende onder Thomas Cochrane en opklom tot de rang van vice-admiraal en aanvoerder van de Chileense strijdkrachten in 1825 en deelnam aan de inname van Chiloé. Het jaar daarop werd hij door het Congres verkozen in de nieuw opgerichte functie van president van de Republiek Chili. Hij zou weldra in een strijd verwikkeld geraken met het Congres, dat trachtte een federalistisch systeem te installeren, en trad nog geen twee maanden naar de aanvaarding van het presidentschap weer af.
Later vocht hij mee in de oorlogen tegen de Confederatie van Peru en Bolivia en Spanje (1865–1866). Na de oorlog werd hij gouverneur van de provincie Valparaíso en gezant naar Frankrijk. Hij was ook een actief Vrijmetselaar. Blanco Encalada stierf op 86-jarige leeftijd in Santiago.
Kabinet Kabinet Blanco EncaladaFunctieNaamTermijnPresidentManuel Blanco Encalada9 juli 1826–9 september 1826Minister van Bestuur & Buitenlandse ZakenVentura Blanco Encalada8 maart 1826–20 oktober 1826Minister van Oorlog & MarineJosé María Novoa8 maart 1826–21 juni 1826Tomás Obejero21 juni 1826–26 september 1826Minister of FinanciënManuel José Gandarillas8 maart 1826–12 september 1826
Categorie:Chileens admiraal Categorie:Chileens diplomaat Categorie:President van Chili Categorie:Chileens vrijmetselaar