Titus Flavius T. f. T. n. Sabinus (- 20 december 69) was een Romeins politicus en militair. Hij was afkomstig uit Reate en oudste zoon van Titus Flavius Sabinus en Vespasia Polla, en broer van de latere keizer Vespasianus.
Carrière Sabinus wordt voor het eerst in de bronnen over de regering van Claudius, in 45, toen hij als een legatus onder Aulus Plautius in Britannia diende, samen met zijn jongere broer, Vespasianus.Cassius Dio, Romaïkè historia LX 20.3. Hij was nadien zeven jaar lang gouverneur van Moesia.Tacitus, Historiae III 75. Sabinus was consul suffectus ex. Kal. Nov. in 52, en was praefectus urbi tijdens de laatste elf jaar van Nero's regering.Tacitus, Historiae I 46, III 75. Vgl. Suetonius, Vespasianus 1.3. Vanzelfsprekend verwijderd van deze positie bij de troonsbestijging van Galba in 68, vermeldt de historicus Tacitus dat Sabinus kort nadat Otho de macht had gegrepen in januari 69 weer werd aangesteld in deze positie.
Sabinus was een belangrijke steun voor zijn broer: toen Vespasianus zichzelf in financiële problemen bevond tijdens zijn gouverneurschap van Africa, leende Sabinus hem het geld om voort te kunnen doen.Suetonius, Vespasianus 4.3. Vgl. Tacitus, Historiae III 65. Toen Vespasianus gouverneur van Judaea was, was Sabinus een vitale bron van informatie voor hem over de gebeurtenissen in Rome. Na de dood van Otho, slaagde Sabinus erin de cohortes urbanae trouw te laten zweren aan Vitellius, overduidelijk in een poging verder bloedvergieten te voorkomen.Tacitus, Historiae II 55. Tezelfdertijd wist de consul suffectus Titus Flavius Sabinus, vermoedelijk Sabinus' neef, zijn troepen in Noord-Italië ertoe te brengen zich te onderwerpen aan de generaals van Vitellius. Sabinus bleef de waardigheid van praefectus urbi behouden onder Vitellius.Plutarchus, Otho 5, Flavius Josephus, Bellum Iudaicum IV 10 § 3, IV 11 § 4.
Kort daarop spraken de legioenen in het oosten zich uit voor Vespasianus, die dan optrok richting Rome, hierbij gesteund door Marcus Antonius Primus. Nadat Vitellius' troepen waren verslagen, bood keizer Vitellius, die de hoop op succes had opgegeven, aan het rijk over te dragen in de handen van Sabinus, totdat zijn broer was aangekomen.Suetonius, Vitellius 15.2. Vgl. Tacitus, Historiae III 64. Maar Vitellius' Germaanse soldaten weigerden deze regeling en Sabinus werd samen met zijn familie belegerd in het Capitool.Suetonius, Vitellius 15.3, Tacitus, Historiae III 69-70. Vgl. Eutropius, Breviarium historiae Romanae VII 18. Het Capitool werd afgebrand door Vitellius' strijdkrachten en in de verwarring wist Sabinus' familie hun ontsnapping te maken, maar Sabinus zelf werd gevangengenomen en voor de keizer gesleept, die tevergeefs trachtte hem te behoeden voor de woede van de soldaten.Tacitus, Historiae III 73, Cassius Dio, Romaïkè historia LXIV 17. Sabinus werd op beestachtige wijze vermoord en zijn overblijfselen werden in een plaats geworpen waar de lijken van misdadigers werden naartoe gebracht.Tacitus, Historiae III 73-74, 85. Vgl. Sextus Aurelius Victor, De Caesaribus 8.4. Toen de generaals van Vespasianus bezit van de stad namen, werd Sabinus begraven met de eerbewijzen die een censor zou toekomen.Tacitus, Historiae IV 47.
Familie Sabinus' vrouw wordt niet bij naam genoemd in de antieke bronnen. Sabinus' kinderen waren Titus Flavius Sabinus, consul suffectus in 82, en Titus Flavius Clemens, consul in 95, alsook een dochter, Flavia, die trouwde met Lucius Caesennius Paetus.CIL XIV 2830 = ILS 995. Hij had waarschijnlijk een oudere broer, die de vader was van Titus Flavius Sabinus, consul suffectus ex Kal. Mai. in 69.
Karakter Tacitus omschrijft Sabinus als rechtvaardig en eerlijk, hoewel geneigd om te sociabel te zijn. Zijn falen om het goed versterkte Capitool te houden gedurende de laatste dagen van de burgeroorlog wordt toegeschreven aan zijn gematigdheid, gebrek aan ondernemingszin en onwil Romeinse levens te nemen.Publius Cornelius Tacitus, Historiae III 65, 75.
Jaartal : 47 of 52 ? Volgens Giuseppe Camodeca, bij het bestuderen van de wasplaten bewaard in het Ufficio Scavi di Pompei, was hij consul suffectus in het jaar 47 na Chr.http://www.persee.fr/doc/efr_0000-0000_1991_act_143_1_4093.
Stamboom
Zie ook Gens Flavia Noten
Antieke bronnen Tacitus, Historiae I-IV. Suetonius, Vespasianus 1.2-3, 2.2-2, 4.3. Cassius Dio, Romaïkè historia LX, LXV. CIL VI 31293.
Referenties
, Vespasian, in (ed.), Great Leaders, Great Tyrants?: Contemporary Views of World Rulers Who Made History, Westport, 1995, pp. 320-321.
Categorie:Flavische dynastie Categorie:Gens Flavia Categorie:Romeins politicus Categorie:Romeins militair Categorie:Persoon in de 1e eeuw