300px|right
Het Atlantisch orkaanseizoen 1995 duurde van 1 juni 1995 tot 30 november 1995. Samen met het seizoen 1887 en het seizoen 2010 was 1995 het op twee na actiefste seizoen. Alleen het seizoen 1933 en het seizoen 2005 waren actiever. Het seizoen 1995 was dus een hyperactief seizoen. Het was ook het actiefste seizoen in 62 jaar.
Het seizoen 1995 bracht ook op twee seizoenen na de meeste orkanen voort achter seizoen 1969 en seizoen 2005. Het seizoen bracht 21 tropische cyclonen voort, van deze 21 werden er 19 gepromoveerd tot tropische storm en kregen een naam. Van deze 19 tropische stormen promoveerden er 11 tot orkaan. Van de 11 orkanen werden er 5 een majeure orkaan, dat wil zeggen een orkaan van de derde categorie en hoger.
Cyclonen Orkaan Allison Op 28 mei trok een tropische onweersstoring over de Bovenwindse Eilanden de Caraïbische Zee binnen. Deze ging gepaard met een cyclonale circulatie in de middelste lagen van de atmosfeer. De convectie organiseerde zich zodanig, als het systeem westwaarts trok, dat op 2 juni er sprake was van een depressie, die op 3 juni, gelegen 420 km ten oosten van Belize aan alle criteria voldeed, om door te gaan als tropische depressie 1. De depressie trok naar het noordnoordwesten en werd dezelfde dag gepromoveerd tot tropische storm Allison. Allison won snel in kracht en bereikte op 4 juni minimale orkaan status met windsnelheden van 120 km/uur en een druk van 987 mbar, aan het noordelijke uiteinde van de Straat Yucatan. Daarna zwakte de storm iets af, om later naar het noordoosten te draaien en te degraderen tot tropische storm, voor hij op 5 juni landde in Alligator Point, Florida en kort daarop nogmaals, na zeer kort weer boven de Golf van Mexico te zijn geweest in Saint Marks, Florida. De volgende dag degradeerde Allison tot tropische depressie boven Georgia en een paar uur later werd Allison een extratropische storm, toen hij samenvloeide met een warmtefront. De extratropische Allisson bracht stormachtige winden over de gehele Amerikaanse oostkust en verdween op 11 juni boven West-Groenland benoorden de poolcirkel. Allison eiste 3 mensenlevens en veroorzaakte $2.000.000,- aan schade.
Tropische storm Barry Tropische depressie 2 kwam op 6 juli voort uit een zwak, frontaal lagedrukgebied, dat de dag daarvoor halverwege Bermuda en South Carolina was ontstaan en wiens fronten waren vervaagd; de bewolking en buien waren door de convectie van de fronten losgekomen en lagen nu rong het centrum. Tropische depressie 2 kwam niet veel van haar plaats en werd door stroming in de atmosfeer gehinderd in het verder organiseren van de convectie. Toen de depressie naar het noordnoordoosten bewoog, werd de stroming minder en promoveerde tropische depressie 2 tot tropische storm Barry op 7 juli en bereikte toen ook zijn hoogtepunt met windsnelheden van 110 km/uur en een minimale druk van 998 mbar. Daarna kwam Barry boven koeler water en begon steeds minder convectie te vertonen en verzwakte, hoewel de druk in zijn kern daalde. Toch behield Barry zijn warme kern en daarmee tropische status, tot hij landde in het oosten van Nova Scotia op 9 juli. Echter spoedig daarna verloor hij zijn tropische kenmerken.
Tropische storm Chantal Op 5 juli vertrok een Afrikaanse onweersstoring naar het westen, die spoedig circulatie in de lagere delen van de atmosfeer vertoonde. Het duurde tot 12 juli, voordat er ten oosten van de Bovenwindse Eilanden sprake was tropische depressie 3. Tropische depressie 3 trok naar het noordwesten en hoewel er een sterke westelijke stroming in de atmosfeer stond, promoveerde zij toch op 14 juli tot tropische storm Chantal. Chantal bedreigde de zuidoostelijke Bahama's, maar draaide op 16 en 17 juli naar het noorden. Toen bereikte Chantal haar hoogtepunt met windsnelheden tot 110 km/uur en een minimale druk van 991 mbar op 17 juli. Zij passeerde ver ten westen Bermuda en trok weg naar het noordoosten. Op 20 juli verloor zij ten westen van Ierland haar tropische kenmerken.
Tropische storm Dean In een stationair gelegen trog van lage druk ontwikkelde zich op 27 juli een cyclonale circulatie aan de grond. De satellietbeelden toonden geen tekenen van organisatie van de aanwezige buien, maar toen aanwijzingen evident werden, dat de uitstoot van het systeem zich ontwikkelde, werd het systeem gepromoveerd tot tropische depressie 4 op 28 juli op 550 km ten zuidoosten van New Orleans. Tropische depressie 4 trok naar het westnoordwesten, aanvankelijk zonder enige verandering in intensiteit. Op 30 juli, op 110 km van de Texaanse kust, zakte de druk naar 999 mbar en de windsnelheid nam toe tot 75 km/uur, zodat de depressie promoveerde tot tropische storm Dean. Dean landde een paar uur later op 31 juli nabij Freeport, Texas. Daarna degradeerde Dean snel tot tropische depressie. Boven Texas bleef Dean 36 uur stationair liggen, waardoor hij veel regenval bracht, voordat hij op 3 augustus door een front werd opgenomen. Dean eiste geen slachtoffers, maar de schade als gevolg van de zware regenval bedroeg $500.000,-
Orkaan Erin Op 22 juli trok een omvangrijke tropische onweersstoring van de Afrikaanse kust westwaarts. Het systeem bezat 2 cyclonale kernen: één in het noordwesten, de ander in het zuidoosten. Om beide centra organiseerde zich convectie, maar omdat de circulatie niet gesloten was, was er nog geen sprake van een tropische depressie of storm, hoewel het systeem stormachtige winden genereerde. De ontwikkeling werd gedwarsboomd door een lagedrukgebied op grote hoogte boven Florida, die een sterke zuidwestelijke stroming gaf boven het systeem en het mee zou voeren over de Bahama's en over het midden van Florida. De tropische onweersstoring brak nu in tweeën; de noordoostelijke kern zou orkaan Erin worden en trok naar het noordwesten en de zuidelijke kern trok verder westwaarts en werd tropische depressie 6. Een verkenningsvliegtuig, een zogenaamde hurricane hunter, trof op 31 juli het systeem aan met volledige tropische kenmerken en windsnelheden tot 75 km/uur. Daarmee werd het systeem meteen gepromoveerd tot de tropische storm Erin.
Toen de stroming in de atmosfeer afnam, won Erin gestaag aan kracht, terwijl hij door de Bahama's trok. Later op 31 juli werd Erin een orkaan nabij Rum Cay in de Bahama's. Op 2 augustus landde Erin nabij Vero Beach, Florida. In het noordoostelijke kwadrant werden windsnelheden gemeten tot 158 km/uur, een orkaan van de tweede categorie. Boven het schiereiland verzwakte Erin tot tropische storm en kwam op 3 augustus weer boven de Golf van Mexico. Daar bereikte Erin opnieuw orkaankracht en landde dezelfde dag voor de tweede keer in het uiterste noordwesten van Florida nabij Pensacola Beach. Boven Mississippi werd Erin een tropische storm en daarna een tropische depressie op 4 augustus en draaide bij naar het noorden en noordoosten, en werd ten slotte boven West Virginia op 6 augustus door een front opgenomen. Erin verdronk 6 mensen in de Golf van Mexico en richtte $700.000.000,- schade aan.
Tropische depressie 6 De zuidelijke kern van de tropische onweersstoring, die ook Erin had voortgebracht, trok verder westwaarts door de Caraïbische Zee en over het schiereiland Yucatán en kwam zo op 4 augustus boven de Golf van Campeche terecht. Anders dan zijn broertje, dat Erin werd, was de convectie en circulatie, die de zuidelijk kern omringde veel minder uitgesproken. Pas boven de Golf van Campeche werden de omstandigheden door goede uitstoot zeer gunstig. Op 5 augustus werd het systeem tot tropische depressie 6 gepromoveerd en tropische depressie 6 was bijna een tropische storm toen zij op 6 augustus landde tussen Tampico en Tuxpan in de staat Veracruz. Tropische depressie 6 liep zich spoedig stuk op de Oostelijke Sierra Madre.
Orkaan Felix Op 6 augustus trok een tropische golf van de Afrikaanse kust westwaarts, die snel tot ontwikkeling kwam. Het systeem ontwikkelde een gesloten circulatie en op 8 augustus promoveerde het systeem tot tropische depressie 7 op 720 km ten westzuidwesten van de archipel Kaapverdië. Tropische depressie 7 trok naar het westnoordwesten en promoveerde dezelfde dag tot tropische storm Felix. Felix werd op 11 augustus een orkaan op ongeveer 900 km ten oostnoordoosten van de Bovenwindse Eilanden. Daarna nam Felix snel in kracht toe; op 12 augustus bereikte hij zijn hoogtepunt met windsnelheden tot 222 km/uur en een druk van 929 mbar. Inmiddels was Felix afgebogen naar het noordoosten en noordnoordoosten onder invloed van een trog van lage druk boven het westen van de Atlantische Oceaan. De trog trok naar het zuiden en kwam ten zuidwesten van Felix terecht, waardoor Felix een lus maakte met de wijzers van de klok mee. Felix nam ook gestaag in kracht af, doordat zijn oogrokken zich zo hadden samengetrokken, dat een ruimere oogrok zich vormde, die de oude oogrok afsneed van vocht.
Dit proces, in het Engels Eyewall Replacemt Cycle genoemd, treedt vooral op nadat orkanen majeure status hebben gekregen en verzwakt de storm zolang dit proces niet is afgerond. Bovendien verschoof het hogedrukgebied op grote hoogte van Felix weg, dat tot nu toe boven Felix had gelegen en daardoor zijn uitstroom had bevorderd. Maar nu het niet meer boven Felix lag, gaf het stroming in de atmosfeer, die Felix verzwakte. Op 16 augustus passeerde Felix op 115 km van Bermuda. Hierdoor werd op Bermuda het referendum over de onafhankelijkheid uitgesteld. Dit was historisch gezien ironisch, omdat de eerste bewoners van Bermuda in 1609 opvarenden van een schip waren, dat door een orkaan schipbreuk leed; hetgeen William Shakespeare zou hebben geïnspireerd voor zijn toneelstuk "the Tempest". Felix verzwakte verder door koeler water en het aanzuigen van droge luchtmassa's en degradeerde op 20 augustus tot tropische storm. Felix werd opgepikt door de straalstroom naar het noordoosten en verloor op 22 augustus op 550 km ten oostnoordoosten van Newfoundland.
Tropische storm Gabrielle Tropische depressie 8 ontstond op 9 augustus uit een tropische onweersstoring boven het westen van de Golf van Mexico. Tropische depressie 8 trok langzaam naar het westen en werd op 10 augustus tropische storm Gabrielle op 290 km ten oosten van La Pesca in Mexico. Gabrielle won aan kracht, maar was te dichtbij haar landing om tot een orkaan te kunnen uitgroeien. Op 12 augustus landde zij op haar hoogtepunt nabij La Pesca in de staat Tamaulipas met windsnelheden van 110 km/uur en een druk van 988 mbar. Gabrielle eiste geen slachtoffers, de schade, die aan haar werd toegeschreven was niet van betekenis.
Orkaan Humberto In augustus vertrokken drie tropische golven van de Afrikaanse kust, de eerste zou uiteindelijk Orkaan Iris worden, de laatste zou tot tropische storm Karen uitgroeien. De middelste was een krachtige tropische onweersstoring, die door stroming in de atmosfeer aanvankelijk niet tot ontwikkeling kwam. Toen de storing verder westwaarts trok, verminderde de stroming en boven warmer water kon de convectie zich rond het centrum organiseren en zich snel ontwikkelen. Op 22 augustus ontstond tropische depressie 9, die 6 uur later werd gepromoveerd tot tropische storm Humberto. De volgende dag werd Humberto een orkaan en bereikte op 24 augustus zijn hoogtepunt met windsnelheden tot 175 km/uur en een druk van 968 mbar, een sterke tweede categorie orkaan. Humberto werd intussen door een trog van lage druk boven de Atlantische Oceaan naar het noorden getrokken. Eerst werd Humberto verzwakt door de uitstoot van Iris. Iris en Humberto waren elkaar zo dicht genaderd, dat zij het Fujiwara-effect vertoonden. Toen Humberto noordoostwaarts trok, weg van Iris, kon Humberto kon even in kracht toenemen, maar degradeerde op 31 augustus tot tropische storm boven koeler water en werd de volgende dag door een ander lagedrukgebied opgenomen.
Orkaan Iris