Jan Hendrik Dauber (Duits: Johann Henrich von Dauber) (Herborn, 2 december 1600 - Kassel, 27 juli 1672) was een Duitse rechtsgeleerde.
Na zijn promotie in de rechtsgeleerdheid in 1621 te Orléans doceerde hij van 1626 tot 1631 in Marburg voornamelijk rechtswetenschappen. Tussen 1631 en 1646 werkte hij in Frankrijk, waar hij achtereenvolgens hoogleraar was aan de Academie en rechter aan het Soevereine Hof van Sedan, advocaat bij het Parlement van Parijs, en raadsheer van Frederik Maurits de La Tour d'Auvergne, een kleinzoon van Willem van Oranje.
In 1646 aanvaardde hij een benoeming naar Breda om aan de kort daarvoor opgerichte Illustere School rechtsgeleerdheid te onderwijzen. Aan deze instelling was hij ook enige tijd rector.Honders, H.J. (1930) Andreas Rivetus als invloedrijk gereformeerd theoloog in Holland´s bloeitijd. ´s-Gravenhage: Martinus Nijhoff, p.31 De jonge Christiaan Huygens woonde als student bij hem in huis. Tot zijn werken behoort onder meer een lijkrede bij het overlijden van prins Frederik Hendrik, de stichter van de Illustre School.
In 1651 vertrok hij naar Kassel. Dankzij zijn toedoen kreeg Marburg zijn universiteit terug, waar hij vanaf 1654 de functie van prokanselier vervulde, als vaste vertegenwoordiger van de regering van Hessen‑Kassel. Hij stelde de nieuwe statuten van de universiteit op. In deze statuten werden de gereformeerde belijdenis vastgelegd en werd tevens getracht de invloed van het cartesianisme te weren.
Categorie:Duits rechtsgeleerde