Robert Alexander Szatkowski (Battle Creek (Michigan), 18 december 1970), beter bekend als Rob Van Dam of kortweg RVD, is een Amerikaans professioneel worstelaar die best bekend is van zijn tijd bij de World Wrestling Entertainment (WWE), World Championship Wrestling (WCW), Extreme Championship Wrestling (ECW) en Total Nonstop Action Wrestling (TNA)/Impact Wrestling.
Van Dam won in totaal 21 kampioenschappen waarvan 3 in ECW, 2 in TNA en 16 in WWE. Daarnaast won hij ook verscheidene regionale titels in verschillende promoties tijdens zijn carrière. In de grote promoties werd hij drie keer wereldkampioen en won het WWE Championship, het ECW World Heavyweight Championship en het TNA World Heavyweight Championship, telkens een keer.
Professioneel worstel-carrière
Beginjaren (1989-1995) Szatkowski debuteerde in 1989, nadat hij getraind werd door The Sheik, in zijn eerste worstelmatch tegen Dango Nguyen in Toledo, Ohio. De naam Rob Van Dam was gegeven aan Rob in 1991 door Ron Slinker, een promotor in Florida, mogelijk als gevolg van zijn martial arts ervaring en zijn gelijkenis met acteur Jean-Claude Van Damme. Hij worstelde in verscheidene onafhankelijke promoties in de staat Michigan, waaronder de United States Wrestling Association (USWA) en het South Atlantic Pro Wrestling (SAPW). In SAPW won hij in juli 1992 zijn eerste worsteltitel, het SAPW Tag Team Championship. Eind 1992 ondertekende hij een contract met World Championship Wrestling (WCW) en worstelde als Robbie V want Bill Watts van WCW hield niet van de naam Rob Van Dam. Zijn WCW-periode verliep rustig en grotendeels onopgemerkt. Vervolgens worstelde hij verder in Amerika en in All Japan Pro Wrestling, waar hij op diverse gelegenheden uitgedaagd werd voor het AJPW World Junior Heavyweight Championship.
Extreme Championship Wrestling (1996-2001) In januari 1996 tekende Van Dam een contract met Extreme Championship Wrestling (ECW), een Philadelphia-gebaseerde promotie dat gerund werd door Paul Heyman, en versloeg Axl Rotten in zijn debuutmatch op House Party. Op On 30 maart 1996 nam hij het op tegen 2 Cold Scorpio voor het ECW World Television Championship. De match eindigde in een gelijkspel en 2 Cold Scorpio behield de titel.
Op Natural Born Killaz versloeg Van Dam Doug Furnas in een match. Ondanks de overwinning, Furnas begon een vete met Van Dam. De vete breidde zich verder uit nadat Dan Kroffat Furnas steunde, dus wou Van Dam een tag team partner. Na het verliezen van zijn rivaal Sabu op Unluckily Lottery, de twee verenigden en vormden een team (Sabu en Rob Van Dam) wat zou uitgroeien tot een van de meest succesvolle tag teams in de ECW-geschiedenis. Ze ruzieden met Furnas en Kroffat en versloegen hen op When Worlds Collide II en High Incident. Van Dam en Sabu ruzieden verder met The Eliminators, een team van John Kronus en Perry Saturn. Van Dam ruziede dan met Taz, van wie hij verloor op Holiday Hell. Sabu en Van Dam zette tot 1997 hun vete verder met The Eliminators voor het ECW World Tag Team Championship. Op Crossing the Line Again en Cyberslam, de teams namen in een paar wedstrijden tegen elkaar op voor het ECW World Tag Team Championship en alle wedstrijden werden gewonnen door The Eliminators. Op CyberSlam, de twee teams namen tegen elkaar op in een Tables, Ladders and Chairs match en The Eliminators verlengde opnieuw hun titel.
In 1998 startte Van Dam een vete met Triple Threat (Shane Douglas, Bam Bam Bigelow en Chris Candido). Op House Party versloeg Van Dam Bam Bam Bigelow. Op Hostile City Showdown versloegen Van Dam en Sabu Axl Rotten en Balls Mahoney door diskwalificatie en later op dat avond wonnen Sabu en Van Dam het Fatal Four-Way elimination tag team match. Op CyberSlam verloren Van Dam en Sabu van Shane Douglas en Bam Bam Bigelow. thumb|Van Dam met het ECW World Tag Team Championship in 1998 De populariteit van Van Dam steeg wanneer hij zijn eerste ECW-titel binnenhaalde en dat gebeurde op 4 april 1998 wanneer hij Bam Bam Bigelow versloeg om het ECW World Television Championship te winnen. Van Dams parnter, Sabu was ook geïnteresseerd in de titel en daagde Van Dam uit voor een titelmatch op Wrestlepalooza. De match eindigde in een tijdslimiet gelijkspel en Van Dam behield de titel.
Op A Matter of Respect waren Van Dam en Sabu geforceerd om tegen elkaar op te nemen in een tag team match en beiden kregen een ECW World Tag Team Champion in hun hoek. Van Dam vormde met ECW World Tag Team Champion Lance Storm een team en de andere team was Sabu en ECW World Tag Team Champion Chris Candido. De match eindigde in een gelijkspel. De volgende maanden, Van Dam en Sabu startten een vete met Storm en Candidovoor het tag team titel. Op 27 juni 1998 wonnen Van Dam en Sabu van Storm en Candido om het ECW World Tag Team Championship te winnen. Op 24 oktober 1998 moesten ze de titel afstaan aan Dudley Boyz (Buh Buh Ray en D-Von) na verstoring van Triple Threat. Van Dam zocht wraak en op November to Remember, Van Dam en Sabu teamde met Taz om Triple Threat te verslaan. Op 13 december 1998 wonnen Van Dam en Sabu voor de tweede keer het ECW World Tag Team Championship door de Dudley Boyz te verslaan in Japan, op een Frontier Martial-Arts Wrestling (FMW) ECW/FMW December PPV.
Van Dam bleef voor de rest van 1998 in bezit van het ECW Television Championship en startte in 1999 door succesvolle titelverdedigingen te maken tegen de wil van Spike Dudley, Lance Storm op Guilty as Charged, Balls Mahoney op Anarchy Rulz en 2 Cold Scorpio op CyberSlam. Voor de rest van het jaar 1999 behield Van Dam de titel.
In de eerste week van het jaar 2000, Van Dam begon een vete met Rhino en verdedigde op 7 januari 2000 met succes zijn titel door Rhino te verslaan. Op 29 januari 2000 verdedigde Van Dam met succes zijn titel tegen Rhino maar liep wel tijdens de match een gebroken enkel op. Vanwege de blessure, Van Dam was geforceerd om het ECW Television Championship vacant te stellen.
Op Hardcore Heaven maakte Van Dam zijn terugkeer in de ring en nam het op tegen Jerry Lynn, die de match won. Van Dam probeerde om het ECW Television Championship te heroveren maar slaagde meermaals niet in zijn opzet.
World Wrestling Federation / World Wrestling Entertainment (2001-2007) Enkele maandan na de sluiting van ECW, Van Dam ondertekende een kort lopende contract met de World Wrestling Federation (WWF). Samen met voormalige ECW'er Tommy Dreamer, Van Dam keerde terug naar de WWF-televisie op 9 juli 2001, in een Raw-aflevering, als een heel ("schurk") en vielen WWF-worstelaars Kane en Chris Jericho aan. Later op dat avond, vijf worstelaars van WWF en vijf worstelaars van WCW namen het op tegen 10 worstelaars van ECW, incluis Van Dam. De match vond nooit plaats want de WCW-worstelaars hebben zich aangesloten met de ECW-worstelaars.
Ondanks dat Van Dam een 'heel' was, hij was populair bij de WWF-fans, die bewust waren van zijn prestaties in ECW. Na het verslaan van Jeff Hardy voor het WWF Hardcore Championship op Invasion Van Dam bekwam een van de meest "over" de leden van The Alliance en daagde zelfs de leider van The Alliance, Stone Cold Steve Austin, uit voor het WWF Championship in een Triple Threat match op No Mercy. Op No Mercy won Austin van Van Dam en Kurt Angle en verlengde zo zijn titel. In de Raw-aflevering van 13 augustus 2001 moest Van Dam het WWF Hardcore Championship afstaan aan Hardy, maar herwon de titel van Hardy op SummerSlam. Op Survivor Series, Van Dam en vier andere Alliance-leden namen het op tegen vijf WWF-worstelaars in een Winner Take All match. Team WWF won en de leden van Allaince waren ontslagen; hoewel hij in bezit was van het Hardcore Championship, Van Dam was in staat om zijn werk te behouden. thumb|left|Van Dam won het Intercontinental Championship op WrestleMania X8. Van Dam bekwam een face ("fan") maar verloor op Vengeance het Hardcore Championship aan The Undertaker (worstelaar)The Undertaker. Hij begon dan een rivaliteit met William Regal over Regals WWF Intercontinental Championship. In de Raw-aflevering van 25 februari 2002, Van Dam versloeg Lance Storm en Big Show in een Triple Threat match voor een match om het Intercontinental Championship. Op WrestleMania X8 daagde RVD (afkorting van Rob Van Dam) Regal uit voor het Intercontinental Championship en won de match nadat hij Regal raakte met een "Five-Star Frog Splash".
Wanneer het WWF, in mei 2002, verdeeld was onder twee brands ("merken"), Raw en SmackDown!, Van Dam was opgesteld in de Raw-brand. Nadat hij met succes zijn titel verdedigde tegen Booker T, Eddie Guerrero keerde terug naar de WWF en viel Van Dam aan. Van Dam startte een vete met Guerrero over het Intercontinental Championship. Op Backlash verloor Van Dam zijn titel aan Guerrero. Op Insurrextion en op Judgment Day slaagde Van Dam niet in zijn opzet om de rematchen te winnen van Guerrero. In de Raw-aflevering van 27 mei versloeg Van Dam Guerrero in een Ladder match voor het Intercontinental Championship.
miniatuur|RVD als Intercontinental Champion. Op 21 juli 2002 verenigde Van Dam het WWE European Championship in het WWE Intercontinental Championship nadat hij European Champion Jeff Hardy versloeg in een ladder match. Met als resultaat, het European Championship werd opgeborgen. In de Raw aflevering van 29 juli 2002, Van Dam verloor het Intercontinental Championship aan Chris Benoit, maar Van Dam herwon de titel op SummerSlam. In de Raw-aflevering van 26 augustus 2002, Van Dam verenigde ook het WWE Hardcore Championship in het WWE Intercontinental Championship door Hardcore Champion Tommy Dreamer te verslaan in een Harcore titelmatch. Met als resultaat, het Hardcore Championship werd opgeborgen.
Van Dam startte een vete met World Heavyweight Champion Triple H. In de Raw-aflevering van 16 september 2002, Van Dam verloor het Intercontinental Championship aan Chris Jericho na verstoring van Triple H. Op Unforgiven, Van Dam daagde Triple H uit voor het World Heavyweight Championship. Dankzij Ric Flairs verstoring, Van Dam verloor de wedstrijd. Op No Mercy kreeg Van Dam zijn revanche op Flair door hem te verslaan. Op Survivor Series, Van Dam nam deel aan in de eerste Elimination Chamber match ooit voor Triple H's World Heavyweight Championship, maar het werd gewonnen door Shawn Michaels. In oktober 2002 vormde hij een team met Kane.
In 2003 nam RVD deel in de Royal Rumble en was een van de vijf laatste deelnemers voordat hij geëlimineerd werd door zijn parnter Kane. Van Dam en Kane daagden Lance Storm en William Regal uit op No Way Out voor het World Tag Team Championship maar faalden om te winnen wanneer Kane Van Dam per ongeluk een "Chokseslam" gaf. In de Raw-aflevering van 31 mei 2003, Van Dam en Kane versloegen World Tag Team Champions Lance Storm en Chief Morley en Dudley Boyz in een 3-way elimination tag team match om het World Tag Team Championship te winnen. Op Insurrextion verdedigden Van Dam en Kane met succes hun titel tegen La Résistance, maar moesten op Bad Blood de titel afstaan aan hen.
Nadat Kane een match verloor tegen Triple H, hij was geforceerd om zijn masker af te doen. Kane veranderde in een heel en het team met RVD was opgelost. De twee begonnen dan te ruziën met elkaar. De vete tussen hen was afgelopen nadat Van Dam de Steel Cage match won van Kane en dit gebeurde tijdens de Raw-aflevering van 8 september 2003. In de Raw-aflevering van 29 september 2003, Van Dam won voor de vierde keer het Intercontinetal Championship door Christian te verslaan. In de Raw-aflevering van 27 oktober 2003 moest hij de titel afstaan aan Chris Jericho, maar in de rematch herwon Van Dam voor de vijfde keer de titel. Op Armageddon moest hij de titel afstaan aan Randy Orton, die de hulp kreeg van Ric Flair. Van Dam begon dan een vete met Evolution waarvan Orton een van de leden is.