thumb|Louis Jules Trochu ten tijde van de Krimoorlog Louis Jules Trochu (Le Palais, 12 maart 1815 - Tours, 7 oktober 1896) was een Frans generaal en politicus. Als president van de Regering van Nationale Verdediging was hij staatshoofd van Frankrijk tussen september 1870 en februari 1871.

Biografie Jules Trochu werd geboren op het eiland Belle-Île-en-Mer waar zijn vader Jean-Louis Trochu als agronoom een modelboerderij leidde. Hij studeerde aan het Collège Sainte-Barbe in Parijs.

Militaire carrière Vanaf 1835 volgde hij een opleiding aan de prestigieuze militaire academie Saint-Cyr en werd in 1837 toegevoegd aan het stafcorps waar hij de volgende twee jaar zijn opleiding tot officier afrondde. In 1840 werd hij bevorderd tot luitenant en in 1843 tot kapitein. Hij diende vanaf 1842 onder maarschalk Bugeaud in Algerije en streed er bij Sidi Yoessoef en Isly. Bugeaud benoemde hem tot zijn adjudant en in 1845 werd hij bevorderd tot majoor en in 1853 tot kolonel. Na zijn terugkeer naar Frankrijk kreeg hij een post op het ministerie van Oorlog. Tijdens de Krimoorlog (1854-1856) onderscheidde Trochu zich als adjudant van maarschalk Saint Arnoud en als commandant van de elitetroepen. Hij werd gewond aan het been tijdens het Beleg van Sebastopol. Tijdens de Franse campagne in Italië kwam hij opnieuw in actieve dienst en voerde hij een divisie aan. Hij werd onderscheiden met de benoeming tot Grootkruis in het Legioen van Eer en werd bevorderd tot generaal (1866).

Kritische stem Sinds 1866 werkte Trochu voor het ministerie van Oorlog en was belast met de reorganisatie van het Franse leger. In 1867 verscheen zijn boek L'Armée française en 1867, een bestseller waarvan in 1870 de twintigste druk verscheen. Trochu werd zo een populaire figuur. Het boek was doorspekt met orléanistische sentimenten en waarschuwingen over de slechte staat van paraatheid van het Franse leger en werd daarom niet goed ontvangen door het keizerlijk hof. Het gevolg was dat Trochu zijn werk voor het ministerie van Oorlog moest staken en met halvering van zijn salaris werd gepensioneerd.

Frans-Duitse Oorlog miniatuur|Karikaturen van Trochu als gouverneur van Parijs Na het uitbreken van de Frans-Duitse Oorlog (1870) werd hem aanvankelijk een commando in het veld geweigerd, maar na de ernstige Franse verliezen in de eerste weken van de oorlog werd hij echter door keizer Napoleon III tot commandant van de troepen in het militaire kamp van Châlons benoemd en op 17 augustus 1870 gouverneur van Parijs en bevelhebber van alle Franse troepen in de Franse hoofdstad.

Energiek toog generaal Trochu ter werk om de hoofdstad te beschermen tegen de Duitsers die in de richting van Parijs marcheerden. Op 4 september, na de revolutie, werd Trochu president van de Regering van Nationale Verdediging (zowel als staatshoofd als premier), de voorlopige regering van Frankrijk. Zijn minister van Binnenlandse Zaken was Léon Gambetta. Op 19 september was Parijs omsingeld door de Duitsers en begon een beleg van vier maanden. Trochu bezwoer de stad nooit over te geven aan de Duitsers. In januari 1871 begonnen de Duitsers met hun laatste grote offensief, en Trochu, die besefte dat de strijd gestreden was, trad op 22 januari af als gouverneur. Zijn opvolger werd generaal Joseph Vinoy. De publieke opinie rekende hem deze nederlaag aan. Trochu bleef echter president van de Regering van Nationale Verdediging. Na de wapenstilstand van februari 1871 en de gehouden verkiezingen trad hij af en werd hij opgevolgd door Adolphe Thiers.

Laatste jaren Na de oorlog werd generaal Trochu voor het departement Morbihan in de Franse Nationale Vergadering gekozen. In juli 1872 nam hij ontslag als volksvertegenwoordiger en in 1873 uit het leger. Hij bleef tot 1874 zetelen in de Conseil général van het departement Morbihan, waarin hij in 1851 voor het eerst was verkozen. Hij trok zich terug uit het publieke leven en vestigde zich in Tours, waar hij in 1896 overleed.

Zie ook Lijst van premiers van Frankrijk Regering van Nationale Verdediging

Werken L'Armée française en 1867 (1867) Pour la vérité et pour la justice (1873) L'Armée française en 1879, par un officier en retraite (1879)

Categorie:Frans parlementslid Categorie:Frans generaal Categorie:Premier van Frankrijk Categorie:President van Frankrijk Categorie:19e-eeuws militair