Karl Karmarsch (Wenen, 17 oktober 1803 – Hannover, 24 maart 1879) was een Duitse technoloog en de eerste directeur van de Polytechnische School in Hannover, de latere Technische Hogeschool van Hannover, onderdeel van de Gottfried Wilhelm Leibniz Universität Hannover.
Biografie Karl Karmarsch had een bescheiden achtergrond. Zijn vader was meesterkleermaker in Wenen, en Karl was de tweede van twaalf kinderen. Hij studeerde aan het Polytechnische Instituut in Wenen, tegenwoordig de Technische Universiteit Wenen. Daar werd hij assistent was van Georg Altmütter, een Oostenrijkse technoloog.
In 1830 werd Karmarsch de eerste directeur van het nieuw opgerichte Höhere Gewerbeschule (hogere industrieschool) in Hannover. Dit instituut ontwikkelde zich in 1847 tot de Polytechnische School (PTS), in 1879 tot het Instituut voor Technologie (TH), en later tot de huidige Technische Hogeschool. Karmarsch werd als directeur later opgevolgd door Georg Wilhelm Glunder. thumb|upright|left|Ontwerp Polytechnische Schule zu Hannover, 1831 Aan de opleiding gaf Karmarsch les in chemische technologie, mechanische technologie, en in de theoretische chemie met toepassing in de werktuigbouw en bouwkunde. Hij publiceerde enige boeken over mechanische technologie, en werd daarmee tot een van de grondleggers van de wetenschappelijke mechanische technologie; een vakgebied dat de koppeling maakte tussen de exacte wetenschappen en technische toepassing. Zijn hoofdwerk Grundriß der mechanischen Technologie verscheen in 1837.
In 1846 verleende de stad Hannover Karmarsch het ereburgerschap. Bij de eerste twee wereldtentoonstellingen was hij jurylid: Londen (1851) en Parijs (1855). In 1863 werd hij gekozen tot lid van de Zweedse Academie van Wetenschappen. Na zijn pensionering in 1875 richtte Karmarsch een eigen stichting op die beurzen verstrekte in zijn vakgebied.
Waardering In 1883 werd in Hannover een monument van Karmarsch onthuld, en in Hannover en Wenen werden straten naar hem vernoemd. In 1925 wordt door de Technische Universiteit jaarlijks een medaille uitgereikt aan personen die zich hebben ingezet voor de bevordering van de technologie en het bedrijfsleven met wetenschappelijk onderzoek of door bevordering van de economische ontwikkeling.
Werk Opkomst van polytechnisch onderwijs in Pruisen Karmarsch heeft met Ferdinand Redtenbacher een voortrekkersrol gespeeld in het tot aanzien komen van het polytechnisch onderwijs in Duitsland. Tot in het begin van de 19e eeuw werd op elke vorm van praktische kennis neergekeken vooral in het klassieke academische wereld. Een neohumanistische beweging in de jaren 1830 in Pruisen bracht daar verandering in.Harry Lintsen (red.), Geschiedenis van de techniek in Nederland. De wording van een moderne samenleving 1800-1890. Deel V. Techniek, beroep en praktijk. Walburg Pers, Zutphen 1994. Gearchiveerd op 6 juni 2023. Lintsen (1994) vatte dit als volgt samen:
Specifiek over Karmarsch rol in dit geheel stelt Lintsen:
Mechanische technologie Binnen de mechanische technologie waren volgens De Beer (1959) twee stromingen te onderkennen: speciale en algemene technologie. De speciale technologie richt zich op afzonderlijke ambachtelijk werk en tracht dit op een fenomenologische wijze te bespreken. Daarnaast tracht de algemene- of vergelijkende technologie, als de natuurwetenschap, feiten te verzamelen, te rangschikken en te verklaren.Carel de Beer. Ingenieur en vakman in de metaalbewerking. Inaugurele rede Technische Hogeschool te Eindhoven, 1959
Volgens De Beer was Karmarsch een van de voornaamste exponenten van de algemene technologie. De Beer (1959) stelde:
Een dergelijke werkwijze is terug te vinden in de beschouwing van machine-elementen van Jean N. Hachette en de leer van mechanismen van Franz Reuleaux. Een algemene mechanische technologie is nooit echt van de grond gekomen, en Karmarsch' ideaal raakte dan ook op de achtergrond.
Publicaties Karl Karmarsch, Einleitung in die mechanischen Lehren der Technologie, 2 delen, Wenen: Wallishausser, 1825.Online deel 1, deel 2 Karl Karmarsch, Die höhere Gewerbeschule in Hannover: Erläuterungen über Zweck, Einrichtung und Nutzen derselben. Hannover: Hahn 1831; 2e druk 1856. Karl Karmarsch, Grundriß der mechanischen Technologie. Als Leitfaden für den technologischen Unterricht an polytechnischen Instituten und Gewerbeschulen. Hannover: Helwing 1837–1876. Karl Karmarsch, Handbuch der mechanischen Technologie. Hannover: Helwing, 1851–1876.Online deel 1; deel 2 Karl Karmarsch, Friedrich Heeren, Technologisch woordenboek, of volledige handleiding voor alle takken van fabriekswezen en volksnijverheid, in alphabetische orde, Volume 1, van Goor, 1862 Karl Karmarsch, Geschichte der Technologie seit der Mitte des achtzehnten Jahrhunderts, 1872.
Externe link Karmarsch, Karl (1803 - 1879) op dmg-lib.org
Categorie:Duits werktuigbouwkundige Categorie:Duits hoogleraar